هفت چیزی که یک دختر از پدرش می خواهد.

هفت چیزی که یک دختر از پدرش می خواهد.

وقتی دخترم کوچکتر بود و احساس ترس یا نگرانی می کرد آرام آرام به طرفم می آمد و روی پاهایم می نشست. بعد سرش را راحت روی سینه ام می گذاشت. دستهایم را دور بدنش حلقه می کردم. آنوقت به او می گفتم که دوستش دارم و او همیشه نفس آرام وعمیقی می کشید. انگار همه آن غم و غصه هایی که روی دوشش سنگینی می کرد برداشته می شد. این حالت هنوز هم اتفاق می دهد، اما حالا که او بزرگتر شده است بیشتر کنارم می نشیند و مرا بغل می کند، اما وقتی به او می گویم که دوستش دارم هنوز هم همان نفس آرام بخشش را بیرون می دهد.
وقتی دختری به سن بلوغ می رسد، مردان در زندگی او رفت و آمد دارند، اما تنها مردی که همواره در دسترس بوده و از او حمایت می کند پدر اوست. رابطه بین پدر و دختر نقش خیلی مهمی را در مسیر زندگی او به سمت بزرگسالی ایفا می کند. هفت چیزی که یک دختر از پدرش می خواهد در زیر آورده شده است.

هفت چیزی که یک دختر از پدرش می خواهد.
هفت چیزی که یک دختر از پدرش می خواهد.

1-از شما می خواهد در زندگی اش حضور فعالی داشته باشید.

یک دختر از پدرش می خواهد به طور جدی به زندگی اش علاقه مند باشد. “علاقه جدی داشتن” به معنای گفتگوی خیلی کوتاه که گاهی اوقات بین یک پدر و دختر رخ می دهد نیست، زمانی که او می پرسد روزش را چطور گذرانده و دختر با یک کلمه پاسخ دهد. یک پدر باید در سرگرمی ها و فعالیتهای دختر همراه با ابراز علاقه شرکت کند. برای مثال، اگر او علاقه مند به جمع آوری سکه هاست او را به نمایشگاه سکه ببرید. برای کسب اطلاعات در مورد سکه های کمیاب از اینترنت استفاده کنید و در مورد آنها صحبت کنید. آیا دخترتان در زمینه ورزش مثلا” والیبال استعدادی دارد؟ چه او بخواهد بازی کند یا فقط از تماشای بازیها لذت ببرد، به یک هوادار و حامی پرشور تبدیل شوید! با یادگیری بیشتر در مورد زندگی او و تلاش برای تبدیل شدن به بخشی از آن به دختر خود نشان دهید که به زندگی اش علاقه مند هستید.

2- از شما می خواهد ویژگیهای یک ازدواج سالم را نشان دهید.

اولین رابطه ای که یک دختر تجربه می کند ارتباط بین پدر و مادر است. اگر پدرش با آزار جسمی یا عاطفی به همسرش بی احترامی کند، دختر ممکن است به این باور برسد که رابطه مورد انتظار با شوهر این گونه است. با این حال، پدری که محبت جسمی، احترام و مشارکت واقعی با همسرش نشان می دهد الگوی موفق و تأثیرگذاری ارائه می دهد که دختر او دوست دارد در زندگی خود انعکاس دهد.

3- او می خواهد حمایتش کنید.

اگرچه یک پدر ممکن است همیشه موافق دخترش نباشد، اما باید بداند که شما از او حمایت می کنید. وقتی که یک پدر به طور کامل و از صمیم قلب از دخترش حمایت می کند، او عزت نفس قوی و تصور مثبتی از خود ایجاد خواهد کرد. این بدان معنا نیست که همیشه باید با او موافقت کنید، اما به او نشان دهید در حالی که ممکن است با انتخاب او موافق نباشید، اما همیشه به عنوان یک فرد او را باور دارید و به تواناییهایش اطمینان می کنید.

ارتباط دخترها با پدر
هفت چیزی که یک دختر از پدرش می خواهد.

4- او باید به شما به عنوان یک محرم راز اعتماد داشته باشد.

“وقتی که دخترتان در مورد مسائل یا مشکلات شخصی بحث و گفتگو می کند، با احترام و اعتماد با او برخورد کنید. “
وقتی دخترتان نزد شما می آید و درمورد مسائل و مشکلات شخصی بحث و گفتگو می کند، باید بداند که شما با احترام و اعتماد با او برخورد می کنید. این مسائل نباید به گفتگوی پشت میز شام همراه با سایر اعضای خانواده تبدیل شود.

5- او نیازمند عشق بدون قید و شرط است.

همانگونه که پدر آسمانی ما عشق بدون قید و شرط را ابراز می کند، پدران زمینی هم باید این عشق را بروز دهند. عشق بدون قید و شرط مستلزم این است که یک دختر بداند مهم نیست که چه اندازه کاری را اشتباه انجام می دهد ، پدرش همیشه برای کمک آماده است، نه با تمسخر و تحقیر بلکه با عفو و گذشت.

6- او به یک رهبر معنوی تأثیرگذار نیاز دارد.

یک پدر باید رهبر معنوی یک خانواده باشد و مسئولیت آموزش مذهبی فرزندان را به عهده بگیرد. همراه با دختر خود نماز و دعا بخوانید! از اینکه در گفتگوی خود با دخترتان از خداوند یاد می کنید خجالت نکشید.

رابطه دختر و پدر
هفت چیزی که یک دختر از پدرش می خواهد.

7- او نیازمند یک الگوی مثبت است.

امرزوه بسیاری از دختران فاقد یک سرمشق یا الگوی مثبت مردانه در زندگی خود هستند. پدر اولین مرد در زندگی یک دختر است که رابطه نزدیک و صمیمانه ای با او دارد. پدرش الگوی اخلاقی و رفتاری مناسبی را برای همه مردان دیگر زندگی اش تعیین می کند، و یک الگوی مثبت به او کمک می کند تا در آینده شوهر خوبی انتخاب کند. لحظه ای تأمل کنید و از خودتان بپرسید. آیا عادتهایی دارید که باید ترک کنید؟ آیا مسائلی در زندگی شما هست که به یک “بازسازی معنوی” و دعا نیاز داشته باشد؟ وقتی دخترتان می بیند که شما مایل هستید زندگی خود را دقیق بررسی کنید و در صورت لزوم تغییراتی به وجود بیاورید، بهترین الگویی ارائه می دهید که او می تواند همواره برای پذیرفتن مسئولیت اعمال خود از آن بهره بگیرد.

هفت چیزی که یک پسر از پدرش می خواهد.

هفت چیزی که یک پسر از پدرش می خواهد.

وقتی یازده ساله بودم خانواده ام به شهر جدیدی نقل مکان کردند و من از آن شهر متنفر بودم. من از خانه جدید، مدرسه جدید و بچه های محله جدیدمان خوشم نمی آمد. هر روزی که به مدرسه می رفتم فقط می خواستم آنجا را ترک کنم و به شهر قدیمی خود بازگردم. پس وانمود می کردم که مریض هستم تا مرا به خانه بفرستند.چندین روز بعد از این ماجرا، پدرم به مدرسه آمد و مرا در مطب پرستاری ملاقات کرد. او در مورد اینکه می دانست چقدر شرایط سخت است با من صحبت کرد، اما از من خواست تا آن را امتحان کنم. احساس کردم که دیگر در این مسئله تنها نبودم. حضور او تنها چیزی بود که نیاز داشتم تا نگرش خودم را تغییر دهم.

هیچ رابطه ای مثل رابطه پدر و پسر نیست. وقتی یک پسر به سن بلوغ می رسد، افراد زیادی هستند که روی او و رشدش به سمت بزرگسالی اثر می گذارند. شما به عنوان یک پدر، مهمترین الگوی او هستید و باید باشید. او به شما نیاز دارد. هفت چیزی که یک پسر از پدرش می خواهد عبارتند از:

1- او از شما می خواهد تا به مادرش محبت و توجه زیادی داشته باشید.

وقتی که شما به همسر خود یا مادر پسرتان توجه و اهمیت می دهید، به او نشان می دهید که چگونه با مادرش، خواهرانش و همه زنانی که در
زندگی خود با آنها ملاقات می کند، رفتار نماید. این پایه و اساس روابطی است که او بعداً در زندگی خود خواهد داشت. اگر از همسر خود جدا شده اید و برقراری ارتباط دشوار است، تا جایی که می توانید با مادرش با احترام رفتار کنید.رابطه پدر پسری

2- او نباید فقط موفقیت بلکه شکست شما را هم ببیند.

“شکست بهترین معلم است. بهترین نوع شکست برای درس گرفتن از آن، شکست فرد دیگر است”
شکست بهترین معلم است. بهترین نوع شکست برای درس گرفتن از آن، شکست فرد دیگر است. وقتی پسرتان می بیند که شما شکست     می خورید و آن را خوب مدیریت می کنید، می فهمد که اشتباه کردن اشکالی ندارد و اینکه اشتباهات می توانند معلمان بزرگی باشند. پسری که از اشتباه کردن نمی هراسد به انسان توانمندی تبدیل می شود تا چالشهای خیلی بزرگ را بپذیرد و بر آنها غلبه نماید.

3- او به شما به عنوان رهبری خدمتگزار نیاز دارد.

شاید شما در محل کار خود رئیس نباشید. در کلیساکشیش یا پیشوای روحانی نباشید. در جامعه خود رهبرنباشید. اما در خانواده خود رهبر هستید. پسرتان باید راهنمایی و نظارت را در خانه شما ببیند. او به شما به عنوان رهبری خدمتگزار نیاز دارد. وقتی که شما با خدمت کردن به دیگران رهبری می کنید، او رهبری را بهتر درک می کند و قادر خواهد بود تا در برابر پیروی از همسالان خود کنترل و نظارت کارآمدتری داشته باشد. وقتی که بزرگ می شود، خانواده خود، محل کار، کلیسا و جامعه خود را بهتر هدایت خواهد کرد.

رابطه پدر پسری
ارتباط پدر پسری

4- او از شما می خواهد تا حضور داشته باشد.

وقتی که همه نقشهای متفاوت خود را ایفا می کنید، ممکن است درگیر مسائل مختلفی شوید. او از شما می خواهد تا در تعلیم و تربیت او، در زندگی اجتماعی و درهمه عرصه های زندگی او حضور داشته باشید. برخی از خواسته ها و نیازها به تنهایی توسط مادر یا دوستانش تأمین نمی شود. حضور شما در همه زمینه ها به او حمایت لازم را می بخشد.

5- او صرف نظر از انتخابهایش به محبت و توجه شما نیاز دارد.

شاید شما بزرگترین معتاد ورزشی باشید که در بریستول، کنتیکت (جایی که دفتر مرکزی شبکه سرگرمی و برنامه ریزی ورزشی واقع شده است) زندگی نمی کنید. اگر شما توپ را روی پای پسرتان قرار دهید ممکن است قادر نباشد به آن لگد بزند، و به این مسئله اهمیتی هم ندهد. مهم نیست پسرتان چه انتخابی داشته باشد، حتی اگر انتخابش با انتخاب شما متفاوت باشد از شما انتظار توجه و محبت دارد. حتی وقتی آنها انتخابهای نادرستی باشند. توجه و راهنمایی شما در اعتماد و پذیرش را برای ایجاد ارتباط باز می کند و این کار باعث ایجاد عزت نفس در او می شود.

 رابطه پدر پسری
ارتباط پدر پسری

6- او از شما می خواهد تا او را تأیید کنید.

” دوستت دارم، پسر” به تو افتخار می کنم، پسر” تو فوق العاده ای، پسر ” می دانم که از عهده این کار برمی آیی، پسر ” بازی که انجام دادی فوق العاده بود، پسر”، تو فرد سختکوشی هستی، پسر” اشتباه کردی، اما می دانم که موفق می شوی، پسر”. پسرتان به تشویق شما نیاز دارد. او می خواهد حرفهایی بشنود تا آگاهش کند که او را به عنوان یک پسر دوست داشته باشید.

7- از شما می خواهد تا با عشق و محبت او را تأدیب کنید.

وقتی که نظم و انضباط را به پسر خود آموزش می دهید، حد و مرزها و انتظارات را تعیین کنید. او قرار است اشتباهاتی مرتکب شود درست شبیه مواردی که بچه بودید و اکنون مرتکب می شوید. اما او همچنین باید بداند که اعمالش عواقبی به دنبال دارد. تأدیب او با عشق و محبت به او می آموزد تا عواقب اعمالش را در نظر بگیرد. این امر او را آماده می کند تا به چیزهایی که اکنون و در آینده انتخاب می کند بیندیشد و آنها را خوب ارزیابی کند.

منبع: allprodad.com

مترجم: اکرم شمسی

ده راهکار مهم برای تربیت کودکان دارای اعتماد به نفس بالا

ده راهکار مهم برای تربیت کودکان دارای اعتماد به نفس بالا

شاید بزرگترین شکست غیر منتظره ورزشی در طول تاریخ معجزه روی یخ باشد زمانی که تیم هاکی المپیک ایالات متحده در رده دانشگاهی تیم برتر شوروی را در دریاچه پلاسید سال 1980 شکست داد. حتی از  تیم ایالات متحده انتظار نمی رفت که در آن بازی به خوبی عمل کند. آنها پس از گلزنی در دقیقه آخر و  کسب نتیجه مساوی با سوئد در اولین بازی، در ادامه بقیه بازیها را بردند. بسیاری از آن نتایج موفقیت آمیز پس از  باخت در  یک بازی بدست می آید. با هر بازی، آنها اعتماد به نفس بیشتری کسب کردند. گاهی اوقات بزرگترین تفاوت بین موفقیت و شکست میزان اعتماد یک شخص است.

تربیت کودکان با اعتماد به نفس
ده راهکار مهم برای تربیت کودکان با اعتماد به نفس بالا

“گاهی اوقات بزرگترین تفاوت بین موفقیت و شکست میزان اعتماد یک شخص است”

اعتماد به نفس یک ویژگی اکتسابی است و باید پرورش داده شود. در مواقعی می تواند شکننده باشد. برخی از موفقترین افراد روی کره زمین دوره های کوتاهی از عدم اعتماد به نفس و تردید را تجربه می کنند.  این حالت چیز بدی نیست. معمولا حتی به دستاوردهای بزرگتری منجر می شود. با وجود این، هدف کلی برای کودکان ما این است تا نسبت به کسی که خلق شده اند احساس امنیت و اطمینان کنند. در زیر نحوه ایجاد اعتماد به نفس در کودکان شما آورده شده است:

  • گوش دادن

کار ساده ای به نظر می رسد. شگفت آور  اینکه گوش دادن ساده چقدر  می تواند دشوار باشد. بدون ارائه راه حل، بدون راهنمایی و بدون انتقاد، گوش دهید. همه بچه ها آنچه را که در ذهنشان است به شما خواهند گفت. آنها فقط از شما می خواهند تا حرفهایشان را بشنوید. به کودک خود صبر و زمان لازم را بدهید. این کار  برای حفظ سلامت جسم یا ذهن فرد بسیار مفید است.

  • گروه تشویق کنندگان

همه ما به کمی تشویق کردن نیاز داریم. اینکه طرفدار چه کسی باشیم و چه کاری انجام دهیم. تشویق در رشد کودکان امری حیاتی است. این کار را برای کودکان خود انجام دهید. به  تماشای بازی، اجرای تک نفره موسیقی و اجرای نمایش بروید. به نمرات خوب پاداش دهید. با پای خود به سازی که در حال نواختن هستند ضربه بزنید. بگذارید بدانند که چقدر به تلاششان افتخار می کنید.

  • تصویر بزرگ

برخی کودکان تواناییهای  ظاهری دارندکه آشکار و به آسانی قابل تشخیص است. برای مثال، پسرتان ممکن است یک بازیکن فوتبال فوق العاده ای باشد با این حال،  این تمام آن چیزی نیست که در او وجود دارد. اطمینان حاصل کنید که سایر خصوصیات کمتر دیده شده او را نیز تأیید می کنید. شاید او خیلی مهربان و باملاحظه باشد. سخاوتمندانه تصویر کامل کودک خود را بینید و آن را تصدیق کنید. شما نمی خواهید تا فردی پرورش دهید که فقط در یک زمینه مهارت داشته باشد.

  • زمان خیلی مهم است

فرزندان شما تمایل دارند تا در زندگی آنها دخالت داشته باشید. برای این امر باید برنامه زمانی خود را تنظیم کنید. دو ساعت در شب با دیدن شما که روی کاناپه نشسته اید یک رابطه نزدیکی را تضمین نمی کند. در جلسات معلم شرکت داشته باشید.  ملاقات گاه به گاهی با مدرسه برای ناهار داشته باشید،  هر زمانی که می توانید رو در رو با هم بحث و گفتگو کنید. تا جایی که می توانید برای هریک از فرزندان خود جداگانه وقت بگذارید. این کار به آنها نشان می دهد که برایتان اهمیت دارند.

  • امنیت باعث ایجاد اعتماد به نفس می شود

بابای خرسی. این لقب شماست. پشمالو و نوازشگر،  اما در صورت لزوم مواقعی که خطر در کمین باشد خشن و ترسناک می شود. بچه ها باید خیلی زیاد احساس امنیت کنند. خانه باید یک مکان دوست داشتنی و امنی باشد. این وظیفه شماست تا چنین کاری انجام دهید. این قضاوت صحیح و منطقی به نظر می رسد،  اما بسیاری از بچه ها فاقد این امنیت در زندگی خود هستند. دعواهای والدین، عادتهای مخرب، سوء مصرف مواد مخدر و موارد بسیار زیاد دیگری از این دست می توانند امنیت احساسات کودک شماو در نتیجه اعتماد او را ازبین ببرند. هوشیار باشید و به وظیفه خود عمل کنید، بابای خرسی. به خاطر داشته باشید بچه های شما همه کارهایتان را تماشا می کنند.

  • هدف والاتر

بین اعتماد به نفس و خود پسندی تفاوت عمده ای وجود دارد. تکبر هم با آن متفاوت است. شما نمی خواهید تا هیولاهای کوچکی تربیت کنید که در دنیا رها سازید. تعداد کافی از این افراد در جهان وجود دارد. ما با طرح خداوند هدف والاتری در زندگی داریم. ما باید فروتن و در عین حال قوی، مطمئن و در عین حال بخشنده،باهوش و در عین حال دلسوز باشیم. به آنها آموزش دهید تا فراتر ازخواسته ها و نیازهای خود را ببینند.

  • وقتی که زمین می خورند دستشان را بگیرید

زندگی همیشه با خوشحالی و راحتی همراه نیست.  لحظات سخت و دشوار مطمئناً همیشه از راه می رسند. آنها لحظاتی هستند که شخصیت ما را می آزمایند و ما را به عنوان انسان محدود می کنند. وقتی ناامیدی  یا غم و اندوه  سراغ کودک تان می آید، آنجا باشید تا به او در درک شرایط کمک کنید. نه لزوماً برای حل آن، بلکه برای حمایت. آنها به این دوران نیاز دارند همانند گلها که به باران نیاز دارند. چشم انداز لازم برای درک این لحظات را به آنها بیاموزید و آنها را به جلو حرکت دهید.

تربیت کودکان با اعتماد به نفس بالا
ده راهکار مهم برای تربیت کودکان با اعتماد به نفس بالا
  • پره های داخل چرخ

به عنوان بزرگسال، می دانیم که همه ما استعدادها و تواناییهای طبیعی برای ارائه به دنیا داریم. ما همه دقیقاً پره های داخل چرخ بزرگ هستیم. کودکان ممکن است مسائل را به طور واضح نبینند. دختر شما احتمالاً درک نمی کند که چرا او یک سرگروه تشویق کننده نیست و بهترین دوستش هست. پسر شما ممکن است دوستی داشته باشد که در ریاضیات برتر است و او با این قضیه مشکل دارد.  همانطور که مادر می گوید، ” تنوع چاشنی زندگی است.” اگر همه ما مثل هم آفریده می شدیم، خیلی خسته کننده می شد. به فرزندان خود کمک کنید تا استعدادهای خود را کشف کنند و برای استعدادها و تواناییهای دیگران ارزش قائل شوند.

  • قدرت تفکر مثبت

دقیقاًچه چیزی باعث می شود که آن مورچه کوچک فکر کند که آن درخت کائوچو را حرکت خواهد داد؟ او همانطور که آواز سر می دهد امیدهای زیادی دارد. وقتی ذهنمان متمرکز و روحیه ما بالا باشد، می توانیم معجزه کنیم. تفکر مثبت کوهها و  همچنین درختان کائوچو را به حرکت در می آورد. به کودکان خود اجازه  دهید تا رؤیای بزرگی داشته باشند و هرگز تسلیم نشوند.  آنها را برای انجام کار خوب و رسیدن به موفقیت تشویق کنید.

  • گروه درست و مناسب

شما همیشه همراه فرزند خود نیستید. در حقیقت، بیشتر اوقات شماحضور ندارید. آنها در مدرسه هستند و شما سرکار هستید. شما در حال چمن زنی هستید و آنها مشغول بازی با یک دوست هستد. بنابراین، به طور بدیهی، افراد دیگر تأثیر زیادی روی کودک شما دارند. اینکه این افراد دیگر چه کسی هستند بسیار مهم است. با دوستان مهم در زندگی کودک خود آشنا شوید. والدینشان رابشناسید. حلقه دوستان ما باید متنوع و شوق برانگیز باشد. دوستانی که کمک می کنند تا ما را به جایگاههای بالاتری برسانند. دوستانی که ما را به سمت بهتر شدن سوق می دهند. گروهی که درست ومناسب هستند.

منبع:allprodad.com

ترجمه: اکرم شمسی

مهم ترین نکات مهارت های گفتگو در کودکان

مهم‌ترین نکات مهارت ‌های گفتگو در کودکان

• یادگیری نحوه گفتگو برای رشد و روابط کودکان و داشتن زندگی بهتر حائز اهمیت است.
• می‌توان با صحبت کردن و گوش دادن مداوم به کودکان کمک کرد تا مهارت ‌های گفتگو را در خود افزایش دهند.
• الگوسازی نقش، تشویق و یادآوری، راهنمایی و تمرین به بچه‌ها کمک می‌کنند که مهارت ‌های گفتگو را یاد بگیرند.
• با گفتن از قوانین برای مکالمات مؤدبانه و همچنین عواقب بی‌ادبی می‌توان وسط حرف دیگران پریدن و حاضر جوابی کودکان را مدیریت کرد.
در این متن به موضوعات زیر پرداخته می‌شود:
• مهارت ‌های گفتگو چیستند و چرا اهمیت دارند
• کمک به کودکان برای تقویت مهارت ‌های گفتگو
• مدیریت قطع صحبت دیگران
• برخورد با حاضر جوابی یا پاسخ بی‌ادبانه کودکان
• موارد تأثیرگذار در مهارت ‌های گفتگوی کودکان

مهارت ‌های گفتگو چیستند و چرا اهمیت دارند.

مهارت ‌های گفتگو برای رشد و بهتر زیستن کودکان مهم هستند. به همین دلیل، توانایی کودکان برای گفتگو به آنها کمک می‌کند با هم دوست شوند، شنیده شوند، نیازهای خود را درخواست کنند و روابطی محکم با دیگران برقرار کنند.
مهارت ‌های گفتگو به معنی توانایی خوب حرف زدن و خوب گوش دادن است که شامل موارد زیر است:
شروع مکالمه، برای مثال با ادای احترام و گفتن «سلام» یا طرح سؤال
دانستن نحوه جلب توجه به شیوه صحیح، برای مثال با گفتن «ببخشید»
برقراری ارتباط چشمی
به نوبت حرف زدن و گوش دادن
مؤدبانه صحبت کردن
دانستن زمان قطع کردن صحبت
برای تقویت مهارت ‌های خوب گفتگو کودک شما باید کلمات، جملات ساده و رعایت نوبت را یاد بگیرد و علاوه بر این، از قواعد خانوادگی خود راجع به نحوه صحبت با یکدیگر و با دیگران پیروی کند.

گفتگو با کودکان
مهارت های گفتگو در کودکان

کمک به کودکان برای تقویت مهارت ‌های گفتگو

کودک از صحبت کردن و گوش دادن به حرف‌های شما چیزهای زیادی درباره گفتگو می‌آموزد. می‌توانید فقط با متوقف کردن صحبت با کودک خود، مهارت ‌های گفتگو را در او تقویت کنید.
همچنین، کودک از طریق مشاهده گفتگوی شما با دیگران این مهارت را فرا می‌گیرد. می‌توانید به او کمک کنید تا مهارت ‌های خوب گفتگو را با حرف زدن با هم صحبت شما، دوستان و بچه ها به روشی که شما مایل هستید، توسعه دهد. برای مثال:
لبخند بزنید، ارتباط چشمی برقرار کنید و از سلام و احوالپرسی های دوستانه استفاده کنید. مثل گفتن «صبح به خیر» به اعضای خانواده، «خوش آمدید» به مهمانان و «حال شما چطور است؟» به همسایه ها.

با هم صحبت خود به روش های مثبت گفتگو کنید و تعارض ها را به شکل سازنده مدیریت کنید.

زمانی که با دیگران صحبت می‌کنید، از زبان بدن و لحن صدا برای نشان دان علاقه و توجه خود بهره ببرید.

اگر فردی می‌ خواهد با شما صحبت کند و شما در حال گفتگو با تلفن هستید، گوشی را بگذارید. با این روش می‌توانید توجه کاملی به فرد مقابل داشته باشید.
یادگیری نحوه گفتگو و گوش دادن به افراد به زمان و تمرین نیاز دارد. برخی بچه ها به ‌سرعت آن را فرا می ‌گیرند و برخی دیگر ممکن است به تمرین، ترغیب، یادآوری و راهنمایی بیشتری نیاز داشته باشند. برای مثال:

گفتگو را با کودک خود تمرین کنید و به نوبت سؤال بپرسید و به پاسخ ها گوش دهید.

کودک خود را ترغیب کنید. مثلاً بگویید: «لطفاً از مادربزرگ خود به خاطر بردنت به پارک تشکر کن.»

زمانی که نیاز باشد از یادآورهای ملایم و واضح استفاده کنید. مثلاً بگویید: «لطفاً وقتی داری با من صحبت می‌کنی، به من نگاه کن.»

درباره اینکه کودک شما چطور می‌تواند یک گفتگو را درباره علایق شخص دیگر شروع کند، پیشنهاد دهید. مثلاً بگویید: «عمو یک ماشین نو خریده است. اگر درباره ماشینش از او سؤال کنی خوشحال می‌شود.»

کودک خود را راهنمایی کنید. مثلاً بگویید: «وقتی من دارم با کسی صحبت می‌کنم، باید اول بگویی ببخشید و بعد صبر کنی تا من برای شنیدن حرف تو آماده شوم.»

درباره اینکه وقتی با فرد جدیدی ملاقات می کنند چه چیزی می‌توانند بگویند، به آنها پیشنهاد بدهید. مثلاً ممکن است به کودک خود آموزش دهید تا بگوید: «سلام اسم من ورونیکا است. من در خانه یک کبوتر دارم. آیا شما حیوان خانگی دارید؟»

زمانی که ارتباط خوبی برقرار می‌کنند از آنها تعریف و تمجید کنید. این کار باعث می‌شود تا بخواهند ادامه دهند. مثلاً بگویید: «من روشی را که تو منتظر می‌مانی تا صحبتم تمام شود و بعد شروع به حرف زدن می‌کنی خیلی دوست دارم.» یا «در حال حاضر واقعاً کار خوبی کردی و از لطفت متشکرم.»
ممکن است درباره صحبت کردن و گفتگوی مؤدبانه قوانینی وضع کنید. مهم است که با کودک خود درباره قوانین صحبت کنید تا انتظارات شما را درک کند. اگر کودکتان جواب شما را می‌دهد یا با بی ادبی صحبت می‌کند، از عواقب این کارها برایش بگویید.
بچه ها از طریق بازی بهتر یاد می‌گیرند. بنابراین، بازی وانمود کردن می‌تواند روشی سرگرم کننده برای رشد و تمرین مهارت ‌های گفتگو باشد. مثلاً بگویید: «بیایید وانمود کنیم که تو مامان هستی و داری با تلفن صحبت می‌کنی و من هم پسر کوچولو هستم. اگر بخواهم با تو صحبت کنم باید چه کاری انجام دهم؟» برای گفتگوی ساختگی درباره چیزهای خنده دار، جالب و حتی بچه گانه می‌توانید از اسباب بازی یا عروسک استفاده کنید.

مهارت های ارتباطی با کودکان
مهارت های گفتگو با کودکان

مدیریت قطع صحبت دیگران

قطع کردن حرف دیگران معمولاً وقتی اتفاق می‌افتد که کودکان نمی توانند اصرار خود را برای صحبت کردن کنترل کنند. اما اگر حالت اضطراری وجود نداشته باشد، مهم است به کودک خود کمک کنید تا یاد بگیرد منتظر بماند. اجازه دادن به دیگران برای اتمام آنچه در حال گفتن یا انجام دادن است، بخشی از ارتباطات مثبت است و به کودکان کمک می‌کند تا با دیگران روابط دوستانه ای داشته باشند.
روش شما برای مدیریت قطع کردن صحبت دیگران به سن و مرحله رشدی کودکتان بستگی دارد. مثلاً ممکن است برای بچه های کوچک تر و بچه هایی که نیازهای خاصی دارند درک اینکه باید بگویند «ببخشید» و منتظر پاسخ شما بمانند دشوار باشد. کودکان پیش دبستانی ممکن است بتوانند قبل از اینکه به آنها توجه کنید از عهده فقط «یک لحظه صبر کن» سریع بربیایند. بچه مدرسه ای ها باید بتوانند بیشتر منتظر بمانند.


نکات کلی زیر برای مدیریت قطع کردن صحبت به بیشتر بچه ها کمک خواهد کرد:
به کودک خود اجازه دهید بداند چه زمانی صحیح است تا بتواند حرف زدن شما را با عجله قطع کند. برای مثال، اگر اتفاق خطرناک یا فوری در حال وقوع است، باید اجازه داده شود تا او وسط حرفتان بپرد.

به کودک خود آموزش دهید وقتی در حال صحبت هستید و لازم است چیزی بگوید، دست‌های خود را روی بازوی شما قرار دهد. سپس شما می‌توانید دست خود را روی سرش بگذارید تا بفهمد که متوجه شده اید. وقتی کودک شما بزرگ تر می‌شود و می‌دانید که می‌تواند منتظر بماند، سعی کنید تمام یا برخی از این ایده ها را برای قطع صحبت مدیریت کنید:

قانون خانوادگی درباره قطع گفتگو را به او یادآوری کنید. سپس به گفتگوی خود ادامه دهید تا زمانی که کودک شما بگوید «ببخشید» یا از اشاره غیر کلامی استفاده کند.

وقتی کودک شما «ببخشید» می‌گوید، سعی کنید با توجه سریع خود به او پاداش بدهید. کودک شما خواهد دید که وقتی کار درستی انجام دهد، آنچه را می‌خواهد به دست می‌آورد.

وقتی فرزندتان «ببخشید» می‌گوید و برای جلب توجه شما منتظر می‌ماند، او را تحسین کنید. این عمل او را تشویق می‌کند تا به صحبت کردن به این روش ادامه دهد. برای مثال بگویید: «قبل از اینکه برای عروسکت درخواست کمک کنی، منتظر ماندی تا گفتگوی تلفنی من تمام شود. آفرین!»

اگر تماس تلفنی یا فعالیت مهمی دارید که واقعاً امکان قطع کردن آن وجود ندارد، سعی کنید توجه او را با برخی از اسباب بازی های خاص یا یک فعالیت جالب منحرف کنید.

چگونه با کودکان صحبت کنیم
مهارت های گفتگو با کودکان

برخورد با حاضر جوابی یا پاسخ بی ادبانه کودکان

وقتی شما محدودیت هایی را تعیین می‌کنید، دستورالعمل هایی را ترتیب می‌دهید یا عواقبی را در نظر می‌گیرید، ممکن است کودکان مخالفت کنند. برای مثال، ممکن است از لحن بی ادبانه ای استفاده کنند، بحث کنند یا سعی ‌کنند در زمان نامناسبی گفتگو و مذاکره کنند. شما می‌توانید این رفتار را به روشی سازنده مدیریت کنید و احتمال وقوع آن را به مرور زمان کاهش دهید. اگر فرزندتان با بی ادبی پاسخ شما را می‌دهد، در اینجا روش هایی آمده است که ممکن است کمک کننده باشند:
به آرامی پاسخ دهید و قوانین خانوادگی درباره صحبت مؤدبانه و رفتار محترمانه با یکدیگر را به کودک خود یادآوری کنید.

اگر کودک شما به رفتار بی ادبانه ادامه می‌دهد، عواقبی برای آن در نظر بگیرید که می‌تواند هر چیزی مثل تمرین روش دیگری برای صحبت کردن تا از دست دادن امتیازی مثل استفاده از موبایل، تبلت و امثال اینها باشد.

از خندیدن و توجه زیاد به کودک خود بپرهیزید. با این کار احتمالاً به طور ناخودآگاه برای گفتار بی ادبانه به او پاداش می‌دهید.

مهارت های ارتباطی درکودکان
مهارت های گفتگو در کودکان

موارد تأثیرگذار در مهارت ‌های گفتگوی کودکان

در اینجا دو مورد که ممکن است بر نحوه توسعه مهارت ‌های گفتگوی کودکان تأثیرگذار باشد آورده شده است:

خودگردانی:
این مهارت شامل توانایی مدیریت رفتار و عکس العمل شما در برابر اتفاقات پیرامونتان است. صحبت کردن و گوش دادن بخش مهمی از یادگیری است. کودکان هم زمان با رشد می‌ توانند خودگردانیشان را توسعه ‌دهند.

خلق و خو: برای مثال، یک کودک با روابط اجتماعی بالا ممکن است بخواهد در هر گفتگویی وارد شود و در گوش دادن مشکل داشته باشد. از سوی دیگر، کودکی که خجالتی است یا با افراد و موقعیت های ناآشنا دیر ارتباط برقرار می‌کند، ممکن است راحت تر گوش کند اما سخت تر پاسخ دهد.

برگرفته:conversation-skills

ترجمه: اکرم شمسی

تربیت کودک باهوش/16 نکته طلایی برای اینکه کودک باهوش تربیت کنیم.

بیش از پنجاه درصد نکات فرزندپروری در مورد نحوه پرورش یک کودک باهوش

پرورش یک کودک باهوش به طور کلی به معنی رشد و توسعه استعدادهای بالقوه اوست که او را به فردی تبدیل می کند که می تواند باشد.
مغز کودک شما با افزایش سن به طور خودکار رشد نمی کند، بلکه حاصل تجربه و تمرینی است که دریافت می کند. دیدن، صدا کردن، لمس کردن، چشیدن و بوییدن اتصالات سلولی مغز را (که سیناپس نامیده می شود) تحریک می کند و بیش از تریلیون ها اتصال برقرار می کند. هر چه این اتصالات بین سلولی پیچیده تر باشد، کودک شما باهوش تر خواهد بود. وقتی تحریک اولیه و دامنه وسیعی از تجربیات را برای کودک خود فراهم می کنید می توانید به رشد مغز او شتاب دهید.
همچنین، رشد مغز کودک شما پویا است، از تحرک باز نمی ایستد. یا در حال بهبودی یا رو به زوال است. وقتی تواناییها و استعدادهای کودکی به کار گرفته میشود، رشد مغز پیشرفت می کند. هنگامی که از آنها استفاده نمی شود، اتصالات عصبی از بین می رود، و رشد مغز عقب می افتد. بر این اساس، یک کودک فوق العاده باهوش اما “تحریک نشده” این اتصالات را بیشتراز دست می دهد.

آنچه کودک شما در سالهای اولیه رشد تجربه می کند، نوع شخصیت او را شکل می دهد-

اینکه چگونه ارتباط دوستانه برقرار می کند، چگونه احساسات خود را کنترل می کند، در مدرسه چگونه عمل می کند، چه نوع روابطی برقرار می کند و حتی به چه نوع والدینی در آینده تبدیل خواهد شد. به همین دلیل است که چگونه کمک شما می تواند باعث رشد فکری او شده که در بزرگسالی روی او تأثیر می گذارد. برخی از پیشنهادهای تأیید شده علمی و مشاهدات صورت گرفته توسط کارشناسان کودک برای کمک به رشد فکری و افزایش هوش کودک در زیر آورده شده است:

1. یک شروع اولیه به کودک خود ارائه دهید

– طبق مطالعه انجام شده توسط رونالد فرگوسن، مدیر طرح ابتکاری فاصله موفقیت در دانشگاه هاروارد، ایجاد علاقه در کودک برای یادگیری باید “از درون گهواره”آغاز شود. وی فعالیتهای زیر را برای حمایت از رشد اولیه کودک توصیه می کند: به حداکثر رساندن پاسخ محبت آمیز و به حداقل رساندن فشار روانی، صحبت کردن، آواز خواندن و حرکات و اشارات زیاد دست ، استفاده از بازی های اعداد و ریتمی، تواناییهای سه بعدی را امکانپذیر و تقویت می کند و علاقه به یادگیری را پرورش میدهد.

 تربیت کودک باهوش
16 نکته طلایی تربیت کودک باهوش

 

2. خلاقیت کودک خود را تقویت کنید-

خلاقیت یک ویژگی ارزشمند ذهنی در هنر، علم، و هر گونه فعالیتی است که به طور کلی شامل حل مسئله باشد. کودکان به طور طبیعی خلاق هستند. اگرچه برخی کودکان از لحاظ ژنتیکی با استعدادتر از سایر کودکان هستند،. اما این می تواند یک رفتار آموخته شده باشد که از کودکی قابل پرورش است. برخی از روشهای پرورش خلاقیت شامل در معرض قرار دادن کودک با ادبیات، موسیقی و هنر و در دسترس قرار دادن ابزاهایی مثل کاغذ و رنگ تا روی آنها کار کند.

3. با کودک خود صحبت کنید-

این کار مهارتهای زبانی قوی کودک شما را توسعه می دهد. همچنین، هنگامی که کودک در حال حرف زدن است به او گوش دهید. این امر تلاش او را برای برقراری ارتباط تقویت کرده و امکانات زبانی او را افزایش می دهد. یک مطالعه نشان می دهد کودکانی که در خانه بیشترگفتگو می کنند، دارای فعالیت مغزی و نگرش کلامی بیشتری هستند. به جای شرکت در یک روایت یک طرفه، سؤال کنید و منتظر پاسخ بمانید. می توانید شکلک های بچه گانه و صداهای خاصی را رد و بدل کنید.

4. با کودک خود تعامل داشته باشید، با او بازی کنید، و احساس عشق و محبت در او ایجاد کنید-

محققان مشاهده کردند نوزادانی که بغل نمی شوند، با آنها بازی نمی کنند و مورد محبت قرار نمی گیرند رشد مغز آنها متوقف می شود. آنها همچنین مشاهده کردند نوزادانی که در آغوش قرار نمی گیرند و توجهی دریافت نمی کنند، رشد نمی کنند، افسرده می شوند، و سرانجام از بین می روند. از سوی دیگر، بسیاری از مطالعات نشان داده است که دوست داشتن، در آغوش گرفتن ، تعامل و بازی با کودک تأثیر زیادی در رشد هوش او دارد. برقراری ارتباط محبت آمیز و تعامل دو نفره بین شما و فرزندتان پایه و اساسی را برای مهارتهای بالاتر تفکر فراهم می کند. والدینی که مراقبین حساس و دقیقی هستند ” بلافاصله و به طور مناسب به سیگنالهای کودک پاسخ می دهند” و “پایگاه امنی” برای فرزندان فراهم می کنند تا جهان را کشف کنند.

5. از کودک خود یک کتابخوان بسازید-

عشق و علاقه به کتابخوانی مزایای زیادی برای کودک شما به همراه دارد. این یکی از مهمترین قابلیتهایی است که می توانید در کودک خود توسعه دهید تا به فرد باهوشی تبدیل شود. خواندن میل طبیعی کودک را برای علم و آگاهی افزایش می دهد. هر چه بیشتر کودک شما از خواندن بیاموزد، بیشتر می خواهد که بداند. فرزند شما با خواندن در اوایل زندگی آمادگی خوبی برای درک و فهم پیچیدگیهای ریاضیات، علوم، تاریخ، مهندسی، مکانیک، علوم سیاسی و سایر علوم مورد نیاز برای یک زندگی پربار و هدفمند کسب خواهد کرد.

نکات طلایی برای تربیت کودک باهوش
تربیت کودک باهوش

6. به کودک خود اجازه دهید که بازی کند-

زمانی که کودک شما بازی می کند، او نه تنها از بازی لذت می برد بلکه در حال رشد مغز خود می باشد. او در حال ایجاد زمینه ای برای مهارتهای فکری، اجتماعی، جسمی و عاطفی خود است. وقتی با سایر کودکان بازی می کند، یاد می گیرد تا ایده ها، نظرات، و احساسات را با عقاید و تجربیات آنها ترکیب کند.

7. بهترین اسباب بازیها برای کودک خردسال شما نباید لزوماً گران قیمت باشد-

اسباب بازیهایی انتخاب کنید که بتوانند به چند روش با آنها بازی کنند. – آنهایی که این امکان را برای او فراهم می سازند تا با کمک تخیل خود به روشهای گوناگونی سرگرم شود. اسباب بازهایی انتخاب کنید که تخیل کودک شما را تمرین دهد و یا اینکه کودک بتواند مهارتهای متنوعی از آنها بیاموزد.

8. کودک خود را به ورزش کردن تشویق کنید-

فعالیت جسمانی نه تنها کودک شما را قوی می کند، بلکه او را باهوش می سازد. ورزش کردن باعث افزایش جریان خون به مغز و ساخت سلولهای جدید در مغز میشود. ورزش برای وضوح ذهنی بزرگسالان مفید است، اما روی مغز کودک شما که هنوز در حال رشد است اثر طولانی مدت بیشتری دارد.

9. برای کودک خود کتاب بخوانید: شروع به خواندن کنید حتی اگر او کلمات را نفهمد.

این کار مقدمه خوبی در توسعه مهارتهای زبانی به او ارائه می دهد. کودکانی که در سنین پایین برای آنها کتاب خوانده می شود، در طول زندگی خود علاقه بیشتری به مطالعه دارند. در مدرسه به خوبی عمل می کنند، و در زندگی بزرگسالی موفق می شوند، خواندن کتاب یکی از مهمترین فعالیتهایی است که کودک را باهوش می سازد.

پرورش یک کودک باهوش
نکات طلایی برای تربیت کودک باهوش

 

10. موسیقی را بخشی از زندگی کودک خود قرار دهید- 

مطالعات نشان داده است که گوش دادن به موسیقی می تواند باعث تقویت حافظه، توجه، انگیزه و یادگیری گردد. همچنین می تواند فشار روانی را که برای مغز کودک شما مخرب است، کاهش دهد. یک مطالعه نشان داده است که مغز کودکان با آموزش موسیقی سریعتر رشد می کند.

11. کودک را وادار کنید که درسهای موسیقی را فراگیرد-

فراگیری درسهای موسیقی یا نواختن ساز می تواند ذهن کودک شما را تیزتر کند و ممکن است مغز کودک در زندگی آینده از آن بهره ببرد. حتی اگر در بزرگسالی آموزش موسیقی را ادامه ندهد.

12. به کودک خود اجازه دهید که کارهای هوشمندانه شما را مشاهده کند-

کودکان با الگوبرداری از رفتار بزرگسالان یاد می گیرند و اگر او ببیند که شما مشغول خواندن کتاب ، نوشتن، نواختن موسیقی یا کارهای خلاقانه دیگر هستید، از شما تقلید خواهد کرد و از این راه خود را باهوش می سازد.

13. تماشای تلویزیون کودک خود را محدود کنید-

کودک شما نباید قبل از دوسالگی تلویزیون تماشا کند. بر تماشای تلویزیون کودک خود نظارت و کنترل داشته باشید و برنامه هایی که مناسب سن او باشد انتخاب کنید. اجازه تماشای بیش از حد تلویزیون، او را از انجام فعالیتهایی که برای مغز در حال رشد او مهمتر هستند مانند بازی کردن، معاشرت و کتاب خواندن دور می کند.

14. اگر به کودک خردسال خود اجازه استفاده از تلفن هوشمند یا تبلت می دهید، با استفاده از برنامه های آموزشی با او بازی و تعامل کنید.

بازی کردن به تنهایی و بیش از حد با رسانه های تعاملی ممکن است بر توسعه بصیرت، همدلی، نحوه شناخت خود و پیوستگی با روابط تأثیر بگذارد. استفاده بیش از حد از این وسایل می تواند منجر به بروز مشکلات جسمانی و عاطفی شود.

کودک باهوش
نکات طلایی برای تربیت کودک باهوش

15. برای کودک خود بازی رایانه ای هوشمند فراهم کنید-

مناسب ترین بازیهای رایانه ای برای کودک در باره حروف؛ ریاضیات، موسیقی، آواها و بسیاری موارد دیگر آموزش می دهد. همچنین هماهنگی چشم و دست را تقویت می کند و او را یرای مواجهه با فناوری آینده مهیا می کند. مهمتر از همه اینکه این موارد را در حین بازی یاد می گیرد. یادگیری و داشتن سرگرمی به طور همزمان بهترین راه برای آموزش کودک شماست.

16. به کودک خود اجازه دهید که زمانی دست از فعالیت برداشته و احساس خستگی یا بی حوصلگی کند-

طبق گفته جولیا رابینسون، مدیر آموزش و پرورش انجمن مدارس ابتدایی، اشکالی ندارد که کودک شما خسته یا بی حوصله میشود. این گونه رفتار بخشی از آمادگی او برای ورود به دوره بزرگسالی است. کودک شما به جای اینکه مجبور شود تا روزهای خود را با انواع فعالیتها سپری کند، باید یاد بگیرد که از “آرامش فکری” لذت ببرد.

 

منبع:.raisesmartkid.com

لکنت زبان در کودکان ،لکنت زبان در یک کودک چه علائمی دارد؟

لکنت زبان درکودکان

لکنت زبان در کودکان چیست؟

لکنت زبان یک مشکل گفتاری است . جریان طبیعی گفتار مختل می شود. کودکی که لکنت دارد صداها، هجاها و کلمات را تکرار یا طولانی و با تأخیر ادا می کند. لکنت زبان با تکرار کلمات در هنگام یادگیری برای حرف زدن متفاوت است. این عارضه ممکن است در برقراری ارتباط با دیگران کودک را دچار مشکل کند.

لکنت زبان
لکنت زبان در کودکان چیست.

لکنت زبان انواع مختلفی دارد:

لکنت رشدی: شایعترین نوع لکنت در کودکان است. معمولاً هنگامی رخ می دهد که کودک بین سن دو و پنج سالگی است. هنگامی که رشد زبانی و گفتاری یک کودک به تأخیر می افتد و با آنچه که کودک برای گفتن نیاز دارد یا می خواهد بگوید، هماهنگ نیست.
لکنت عصبی: لکنت عصبی ممکن است بعد از یک آسیب یا سکته مغزی روی دهد. زمانی اتفاق می افتد که در انتقال سیگنال بین مغز و عصب و ماهیچه های درگیر در گفتار مشکلی به وجود آید.
لکنت روانشناختی: این نوع لکنت معمول نیست. ممکن است بعد از آسیبهای عاطفی رخ دهد. یا می تواند همراه با مشکلات تفکر و استدلال اتفاق بیفتد.

چه عواملی باعث ایجاد لکنت زبان در یک کودک می شوند؟

پزشکان علت دقیق لکنت را نمی دانند. لکنت رشدی در برخی از خانواده ها بیشتر معمول است. ممکن است از والدین به فرزندان منتقل شود.

چه کودکانی در معرض خطر لکنت زبان قرار دارند؟

یک کودک بیشتر در معرض خطر لکنت است اگر او:
سابقه خانوادگی در این زمینه داشته باشد.
برای 6 ماه یا بیشتر به این عارضه دچار باشد.
مبتلا به سایر اختلالات گفتاری یا زبانی باشد.
هنگام لکنت یا در مواجهه با ترس و نگرانیهای اعضای خانواده هیجانات شدیدی بروز دهد.

لکنت زبان
لکنت زبان در کودکان چیست

لکنت زبان در یک کودک چه علائمی دارد؟

رشد هر کودک متفاوت است. یک کودک ممکن است علائمی از لکنت داشته باشد که بخشی از رشد زبانی و گفتاری طبیعی او محسوب شود. اگر علائم برای 3 تا 6 ماه طول کشید، ممکن است لکنت رشدی داشته باشد. نشانه های لکنت ممکن است در طول روز و در شرایط مختلف متفاوت باشد. علائم کودک شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:
• تکرار صداها، هجاها یا کلمات ، به عنوان مثال تکرار صدایی مانند ب در کلمه ب-ب-ب-بابا
• طولانی کردن صداها ، به طور مثال، س س س سیب
• استفاده از حروف یا اصواتی از قبیل هوم یا مثل، به عنوان مثال، من دارم میرم، هوم هوم مثل…
• حرف زدن به کندی یا با مکثهای طولانی
• پلک زدن سریع چشم یا لرزش یا تکان دادن لبها هنگام حرف زدن
• گفتار قطع یا مسدود شده است. دهان برای گفتن با زاست، اما چیزی گفته نمی شود.
• در زمان حرف زدن به سختی نفس می کشد و مضطرب و نگران است.
• هنگامی که خسته، هیجان زده یا تحت فشار روانی است لکنت زبان افزایش می یابد.
• از صحبت کردن می ترسد.
علائم لکنت می تواند مانند سایر مشکلات مربوط به سلامتی بدن باشد. مطمئن باشید که کودک شما برای تشخیص به ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی خود مراجعه می کند.

لکنت زبان در یک کودک چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه کننده خدمات بهداشتی و درمانی کودک درمورد سابقه خانوادگی از شما می پرسد. همچنین در مورد علائم لکنت زبان کودک سؤال می کند. معمولا پیشنهاد می کند که کودک شما به یک آسیب شناس متخصص زبان و گفتار مراجعه کند . این متخصص می تواند مشکلات زبانی و گفتاری را تشخیص دهد و درمان کند. متخصص:
• سؤالات بسیاری درباره گفتار کودک می پرسد.
• توانایی گفتاری کودک را با راهکارهای متفاوت و در شرایط گوناگون آزمایش می کند.

لکنت زبان در یک کودک چگونه درمان می شود؟

درمان به علائم، سن و سلامت عمومی کودک شما بستگی دارد. همچنین بستگی به شدت عارضه دارد.
درمانی برای لکنت زبان وجود ندارد. مراقبتهای اولیه می تواند از ادامه عارضه در بزرگسالی جلوگیری کند. راهکارهای مختلفی استفاده شده است تا مهارتهایی به کودکان آموزش دهد که بتواند بدون لکنت صحبت کنند. برای مثال متخصص زبان گفتاری ممکن است به کودک شما آموزش دهد که به آرامی صحبت کند و یاد بگیرد که هنگام صحبت نفس بکشد.

مشکلات و عوارض احتمالی لکنت زبان در یک کودک چیست؟

عوارض لکنت زبان ممکن است شامل موارد زیر باشد:
• مشارکت محدود در برخی فعالیتها
• عزت نفس پایین تر
• عملکرد ضعیف در مدرسه
• مشکلات اجتماعی

چگونه می توانم به کودک خود کمک کنم تا با لکنت زبان به زندگی خود ادامه دهد؟

در اینجا نکاتی ذکر می شود که به کودک شما کمک می کند تا این عارضه را کنترل کند :
• سعی کنید محیط آرامی فراهم کنید.
• زمانی برای گفتگو با فرزند خود اختصاص دهید.
• کودک خود را تشویق کنید تا در مورد موضوعات ساده و سرگرم کننده با شما صحبت کند.
• سعی کنید واکنش منفی نشان ندهید در عوض به خاطر گفتار صحیح کودک خود را تحسین کنید.
• در حین صحبت حرف او را قطع نکنید.
• با کودک خود به آرامی صحبت کنید. این ممکن است کمک کند که او هم به آرامی صحبت کند.
• وقتی حرف می زند به او توجه کنید.
• منتظر بمانید تا کلمات و جملات را بدون کمک شما بگوید.
• اگر کودک موضوع را مطرح کرد، با او در مورد لکنت زبان به طور آشکارا سخن بگویید.
• به معلمان کودک خود آموزش دهید و کمک کنید محیطی را در مدرسه ای فراهم کنند که قابل پذیرش و از هر گونه زورگویی و اذیت و آزار به دور باشد.
• سابقه خانوادگی اختلالات گفتاری و زبانی خود را (در صورت شناخته شدن) با مراقب سلامت کودک خود در میان بگذارید.
ممکن است کودک شما برای جلوگیری از برگشت لکنت زبان به گفتار درمانی پیگیری نیاز داشته باشد. او ممکن است از گروههای خود یاری یا مشاوره نیز بهره مند شود.

لکنت زبان در کودکان
لکنت زبان در کودکان چیست

چه زمانی باید با ارائه دهنده خدمات بهداشتی کودک خود تماس بگیرم؟

• اگر لکنت زبان بیشتر از 6 ماه طول بکشد.
• کودک از صحبت کردن ترس و هراس دارد.
• اصلاً حرف نمی زند.
• در مدرسه با مشکلاتی مواجه باشد.

نکات اصلی در مورد لکنت در کودکان

لکنت یک مشکل گفتاری است که درآن جریان طبیعی گفتار مختل می شود.
• سه نوع لکنت زبان: لکنت رشدی، عصبی و روان شناختی وجود دارد.
• علت دقیق لکنت زبان ناشناخته است.
• یک آسیب شناس زبان گفتاری با ارزیابی توانایی های زبانی و گفتاری کودک شما لکنت را تشخیص می دهد.
• درمانی برای لکنت وجود ندارد. اما مراقبتهای اولیه ممکن است مانع از تداوم این عارضه در بزرگسالی شود.
• بسیار مهم است کودکی که لکنت زبان دارد احساس کند تحت حمایت و پذیرش بزرگترها ی مهم در زندگی خود قرار دارد.

مراحل بعدی

نکاتی که در استفاده بیشتر از یک ملاقات با مراقب کود ک خود به شما کمک می کند:
• دلیل ملاقات و آنچه را که می خواهید اتفاق بیفتد بدانید.
• سؤالاتی را که می خواهید پاسخ دهید از قبل یادداشت کنید.
• نام یک تشخیص جدید و نام هر گونه دارو، روش درمانی یا آزمایش جدید را در هنگام ملاقات یادداشت کنید. همچنین هر گونه دستور العمل جدیدی که مراقب برای کودک شما ارائه می دهد بنویسید.
• اطلاع داشته باشید که چرا یک دارو یا درمان جدیدی تجویز می شود و چگونه به کودک شما کمک می کند. همچنین بدانید که اثرات جانبی آن چیست.
• بپرسید آیا وضعیت کودک شما از راههای دیگری قابل درمان است.
• بدانید چرا یک آزمایش یا روش درمانی توصیه می شود و چه نتایجی می تواند به دنبال داشته باشد.
• بدانید اگر کودک شما دارو را مصرف نکند یا آزمایش را انجام ندهد یا طبق روشهای توصیه شده عمل نکند چه انتظاری باید داشته باشید.
• اگر کودک شما یک قرار ملاقات دیگری دارد تاریخ، زمان و هدف از آن ملاقات را یادداشت کنید.
• بدانید چگونه می توانید با مراقب کودک خود بعد از ساعات اداری تماس بگیرید. اگر کودک شما بیمار شود یا نیاز به مشاوره داشته باشد، این نکته مهم است .

منبع:raisingchildren.net.au

مترجم: اکرم شمسی

‌آموزش رنگ‌ها/10روش ساده برای آموزش رنگ ها به کودکان

‌چگونه رنگها را به کودکان آموزش دهیم.

آموزش رنگ
آموزش رنگ به کودکان

در این مقاله:
• چرا آموزش رنگها برای کودکان نوپا پیچیده به نظر می رسد؟
• چگونه رنگها را همراه با فعالیتهای روزمره آموزش دهیم؟
• ده روش آسان برای آموزش رنگها به کودکان پیش دبستانی

شما می توانید از طریق بسیاری از فعالیتهای سرگرم کننده رنگها را به کودکان آموزش دهید. کودکان در دوران پیش دبستانی شروع به یادگیری رنگها می کنند. توانایی آنها برای شناسایی رنگ به عنوان یک رویداد خیلی مهم در توسعه فرآیندهای مربوط به شناخت، درک و یادگیری آنها مورد توجه قرار می گیرد. داشتن مهارت، قدرت و دانش کافی برای تشخیص رنگها به ایجاد مسیرهای شناخت بین کلمات و نشانه‌های بصری کمک می کند بنابراین تعامل با کودکان در کمک به آنها برای یادگیری رنگها ضروری است.

چرا آموزش رنگها برای کودکان نوپا پیچیده به نظر می رسد؟

توانایی کوچولوی شما برای شناسایی رنگهای مختلف تقریباً از 18 ماهگی شروع شده و به تدریج بهبود می یابد. در همین مدت، کودکان شروع می کنند تا به تفاوتها در شکل، بافت و اندازه توجه کنند و شباهتها را نیز تا حدودی متوجه شوند. شناخت رنگهای اصلی زمان بیشتری طول می کشد و اکثر بچه ها تا سن 36 ماهگی می توانند حداقل یک رنگ را بگویند.درک فرآیند یادگیری کودکان نوپا و بچه ها قبل از شروع آموزش رنگها، امری حیاتی است. بخصوص با مفاهیم انتزاعی از قبیل رنگها، کودکان باید اطلاعات بسیار زیادی را اندوخته باشند قبل از اینکه بتوانند بفهمند که رنگ چیست. قبل از اینکه مفهوم رنگ درک شود، یادگیری ممکن است به این راحتی باشد که آبی آبی است. کودکان نمی توانند درک کنند که همه سایه های مختلف آبی هنوز آبی هستند از قبیل آبی روشن و آبی تیره. همچنین آنها مهارتهای کلامی ندارند تا این تفاوتها را شرح دهند. همانطور که آنها شروع می کنند تا نام هر رنگ را یاد بگیرند، همچنین باید درک کنند که هر رنگ نشان دهنده چه چیزی است. برای مثال، اگر شما یک سیب سبزی به آنها نشان دهید و بگویید رنگ آن سبز است. کودک ممکن است شکل سیب را با کلمه سبز ارتباط دهد و ممکن است به همین صورت به خاطر بسپارد. بنابراین شما باید یک سیبی را که سبز نیست نیز به او نشان دهید. در این صورت آن می تواند به صورت یک مثال منفی عمل کند تا اختلاف را نشان دهد. با مثالهای بیشتری که نشان می دهید سبز بودن؛ شکل، اندازه، بافت و نام یک شی نیست، آنها می توانند آنچه که به رنگ سبز است را درک کنند. بنابراین هر بار که شما چیز سبزی را نشان می دهید، اما با یک کیفیت متفاوت با آن، درک آنها از این مفهوم اصلاح می شود. اگرچه آن زمانبر است، اما آموزش رنگها می تواند آسان باشد وقتی که می توانید از اشیای روزمره و تصاویر گوناگون استفاده کنید تا به کودکان خود همه چیز را درباره رنگها آموزش دهید.

آموزش رنگ ها
آموزش رنگ ها به کودک

چگونه رنگها را همراه با فعالیتهای روزمره آموزش دهیم؟

آموزش رنگها طی فعالیتهای عادی و روزمره بهترین راه برای تقویت مفهوم رنگهایی است که در پیش دبستانی به آنها آموزش داده می شود. کودکان یک میل طبیعی به سمت اشیای رنگ روشن دارند. ار این رو بیشتر اسباب بازی هایشان به طور قابل توجهی رنگارنگ است. وقتی بر فرض مثال، با استفاده از کلمه “رنگ” همراه با نام توپ، یک توپ را به آنها نشان می دهید، روش خوبی برای شروع کردن است. به جای گفتن “این قرمز است”، روش بهتر این است که بگویید “این یک توپ است و رنگ آن قرمز است”. همین کار می تواند با توپهای رنگی مختلف انجام شود. همچنین باید توجه کرد که زبان پذیرا در کودکان زودتر از زبان گویا رشد و توسعه می یابد. آنها قادر خواهند بود مدتها قبل از اینکه بتوانند نام یک رنگ را بگویند، به آن رنگ اشاره کنند. بنابراین در طول مدت بازی می توانید از آنها بخواهید تا همه قطعات یک رنگ را بردارند و در کنار هم قرار دهند. این کار کمک می کند تا با رنگهای اصلی -قرمز، زرد، آبی، سیاه و سفید ارتباط بیشتری برقرار نمایند. بعدًا رنگهای دیگری را می توانید اضافه کنید. اختصاص دادن زمان برای هر رنگ به طور جداگانه برای آموزش مفهوم رنگ روش خوبی است. داشتن یک هفته سبز یا یک هفته زرد با گذشت زمان در فهم رنگها تأثیر بسیار خوبی دارد. می توانید لباسهای یک رنگ بپوشید یا همه چیز را به یک رنگ نقاشی کنید یا هر هفته از اسباب بازی هایی با یک رنگ خاص استفاده کنید . بچه ها یادگیرنده های تجربی هستند : بنابراین اگر آنها آموزش می بینند تا رنگها را از طریق همه حواس خود شامل بینایی، بویایی، شنوایی، چشایی و لامسه جستجو کنند، بهتر یاد می‌گیرند.

ده روش آسان برای آموزش رنگها به کودکان پیش دبستانی

1- مدلسازی خاک رس:

فعالیتهایی از قبیل مدلسازی سازی خاک رس یک ابزار خیلی خوب برای آموزش رنگها در مهد کودک است. این فعالیت در حالی که بینهایت سرگرم کننده است، به میزان زیادی توجه و علاقه کودک را جلب می نماید . بچه ها می توانند یاد بگیرند چگونه رنگها را تشخیص دهند و چیزهای مختلفی از یک رنگ بسازند یا می توانند رنگها را باهم مخلوط کنند تا ببینند چه چیزی بدست می آورند.

2- بازیهای تطابق رنگ :

این بازی یک روش خوبی برای آموزش رنگهای اصلی به کودکان پیش دبستانی است. می توانید از مقواهای نازک کارتهای رنگی درست کنید و آنها را روی زمین یا روی میز قرار دهید. این بازی برای این است تا رنگهای شبیه هم را انتخاب کنند. به جای کارت های رنگی می توانید از بلوکها یا توپهای رنگی نیز استفاده کنید و هر روز را به یک رنگ متفاوت اختصاص دهید.

3- نقاشی با انگشت:

نقاشی با انگشت یک فعالیت فوق العاده سرگرم کننده و عالی برای آموزش رنگها به سه ساله ها است. کودکان در این سن به اندازه کافی بزرگ شده اند تا با رنگها نقاشی کنند و شما می توانید هر روز با یک رنگ شروع کنید. این فعالیت اجازه می دهدکه از رنگ آمیزی لذت ببرند در حالی که به شما می گویند از چه رنگی استفاده می کنند.

4- بازی من جاسوسم:

این بازی را در خانه انجام دهید و بگذارید که کودکان اشیا با رنگهای مختلف را پیدا کنند همچنین می توانید با یک کتاب “من جاسوسم” که روی صفحات مختلف آن کاغذهایی با رنگهای متفاوت چسبانده شده ، این بازی را انجام دهید و کودکان می توانند دنبال آنها بگردند.

5- پازلهای رنگی:

یک پازل رنگی ساده از نوارهای مقوایی یک رنگ درست کنید و اجازه دهید کودکان رنگهای مشابه را انتخاب کنند و آنهارا کنار هم قرار دهند.

آموزش رنگ

6- جستجوی گنج:

یک شی با رنگهای متفاوت را در یک گودال بازی پنهان کنید و به کودکان اجازه دهید بلوکها را از همان رنگ بیرون بیاورند. یا به جای این کار، می توانید از یک سطل پر از شن استفاده کنید تابلوکهای رنگی کوچکتر را داخل آن مخفی کنید.

7- بازی ماهیگیری رنگی:

ورقه های مقوایی نازک از رنگهای متفاوت را بردارید و به شکل ماهی ببرید. یک نوار مغناطیسی پشت آنها بچسبانید و از یک چوب و یک سیم که یک آهن ربا به انتهای آن وصل شده، استفاده کنید. کودکان می توانند از آن به عنوان یک قلاب ماهیگیری استفاده کنند. این بازی برای گرفتن ماهیهای یک رنگ است.

8- کتابهای رنگ آمیزی:

رنگ آمیزی در کتابها ساده ترین راه برای وادار نمودن کودکان به یادگیری رنگهاست. بپرسید از آنها چه مداد رنگی برای هر صفحه استفاده می کنند.

9- روزهای رنگی:

در روزهای متفاوت هفته پیراهنهای یک رنگ بپوشید. دوشنبه می تواند زرد باشد، سه شنبه قرمز ، چهارشنبه سبز باشد و غیره. هر روز با اسباب بازی رنگی متناسب با آن روز بازی کنید.

10- رقص روبان:

نوارهای باریک کاغذهای رنگی در فروشگاههای لوازم تولد و مهمانی در دسترس هستند و برای یک فعالیت رقص روبان بسیار خوب است. اجازه دهید به کودکان از رقصیدن با نوارهای رنگی لذت ببرند.

این فعالیت ها به شما کمک می کند تا رنگهای مختلف را به یک روش سرگرم کننده به کودک خود آموزش دهید. اول او را با رنگهای روشن آشنا کنید. چون کودکان یک میل طبیعی به سمت چیزهای روشن و براق دارند. سپس سایر رنگها را آموزش دهید. سعی کنید از وسایل روزمره استفاده کنید تا مفهوم رنگها را د رکودک خود تقویت کنید. چون به او کمک می کند تا درمورد رنگهای مختلف، همچنین شکل ها و اندازه های گوناگون یاد بگیرد. علاوه بر آموزش رنگها، روی بهبود مهارتهای دیگر او نیز تمرکز داشته باشید. با دستیابی به بسته های لوازم آموزشی هوش کلی کودک خود را ارتقا دهید. فعالیتهایی موجود در این بسته ها کمک می کند که تمرین کند و استعدادهای دیگر خود را تقویت نماید، و هر روز چیز تازه‌ای یاد بگیرد.

توسط: مرونال- 4 آوریل 2018 – آخرین به روز رسانی: 27 ژانویه 2020

منبع:parenting.firstcry.com

ترجمه: اکرم شمسی