مراحل رشد کودک درسالهای آغازین از تولد تا پنج سالگی،ازیک تا پنج سالگی

مراحل رشد کودک: سه سالگی

بعد از اینکه کودک شما وارد سه سالگی شد متوجه می شوید که دوست دارد مستقل باشد. وقتی که آنها سعی می­کنند جهان اطراف خود را درک کنند، سؤالات زیادی می پرسند. همچنین درست و غلط بودن چیزی را بهتر تشخیص می­دهند و به تعریف و تمجید شما خیلی بیشتر از قبل نیاز دارند. راشل موریس،نویسنده کتاب راهنمای والدین تنها، می گوید: بچه­ها تا سن سه سالگی می­خواهند کارها را به شیوه و روش خودشان انجام دهند.این مسئله می­تواند برای والدین دشوار باشد که فرزندشان کارها را طبق گفته آنها انجام نمی دهد. سعی کنید آرام بمانید و به خاطر داشته باشید که کودک شما از روی عمد شیطنت نمی­کند. آنها در واقع با این عمل خود می­خواهند به شما بفهمانند که شخصیتی مستقل با خواسته ها و نیازهای خودشان هستند.

تغییرات جسمی

شما باید بین سه و چهارسالگی بدانید که کودک شما چپ دست یا راست دست است . با دانستن این نکته که اکثر بچه­ها هنوز می­توانند از هر دودست استفاده کنند. اما اکنون باید تصمیم بگیرند که یک انتخاب مشخصی داشته باشند. تقویت گروه های عضلانی بزرگ به این معنی است که کودک شما اکنون می تواند در فعالیت هایی مانند بالارفتن، پدال زدن سه چرخه یا استفاده از اسکوتر تسلط داشته باشد. تقویت گروههای عضلانی کوچک همراه با هماهنگی اصلاح شده چشم و دست این معنی را می دهد که کودک شما به تدریج می­تواند یک مداد را بخوبی نگه دارد و ممکن است قادر باشد تصاویر مشخصی را رسم کند.

ارتباط جمعی

مهارتهای زبانی کودک شما به مرور زمان در حال بهبودی است و بسیاری از کودکان می توانند اکنون با جملات کوتاه صحبت کنند. این لحظه زمان مناسبی است که کودک خود را با حروف و صداها آشنا کنید. اگرچه شما این کار را باید با تمرکز بیشتر روی سرگرمی انجام ­دهید و برای یادگیری، زیاد آنها را تحت فشار قرار ندهید. اگر فرزندتان شروع به دروغ گفتن می­کند، نگران نباشید خصوصاً اگر کاری را از روی شیطنت انجام داده باشد. این رفتار کاملاً طبیعی است و نشانه آن است که آنها در حال یادگیری واقعیت و خیال هستند. اگر دروغ گفتند، باید بلافاصله با آن برخورد کنید،  اما عصبانی نشوید ، فقط شرایط آرامی را فراهم کنید واجازه دهید که حقیقت را بگویند.

رشد عاطفی

فرزند شما اکنون بسیار بیشتر از احساسات دیگران آگاه است. در نتیجه احتمالاً متوجه می­شوید که برای خوشحال کردن شما اشتیاق دارد و به سایر افراد هم توجه بیشتری نشان می­دهد. این حالت زمانی که آنها در حال بازی با سایر کودکان هستند، بیشتر به چشم می­خورد. همچنین شما در این سن متوجه خواهید شد که او سعی می­کند کودکی را که ناراحت است دلداری و آرامش دهد. حتی ممکن است زمانی که با اسباب­بازی­ها و عروسک­های مورد علاقه خود بازی می­کند، از آنها مراقبت کند و به آنها دلداری ­دهد.

آموزش

اکنون حافظه کودک شما بهتر و قوی­تر شده است. کودک­تان قادر است کلمات و لحن آوازهای مورد علاقه یا شعرهای مهد کودک را به یاد بیاورد، تا عدد 10 بشمرد و رنگها را تشخیص دهد. برخی از بچه ها همچنین شروع می کنند تا مفهوم زمان را درک کنند و اختلاف بین صبح بعدازظهر و دیر و زود را تشخیص دهند.

مهارتهای اجتماعی

همزمان که تخیل کودک شما توسعه می باید، روش بازی­کردن او هم تغییر می­کند.آنها اکنون از بازیهای خیالی و ساختگی لذت می برند و حتی یک دوست خیالی دارند. این حالت طبیعی و سالم به نظر می­رسد. بنابراین نگران نباشید. اما مطمئن باشید که کودک شما فرصتهای خیلی زیادی دارد تا با دوستان واقعی خود بازی کند.

چالشها

استقلال یا عدم وابستگی به والدین مسئله­ای است که که کودک شما در این مرحله با آن مواجه می­شود. شما به زودی متوجه می­شوید که آنها تمایل به فرار کردن دارند و هر زمانی می­توانند از دست شما فرار کنند. این رفتار می­تواند خطرناک باشد زمانی که شما بیرون از خانه هستید.  بنابراین برای جلوگیری از آن می­توانید برای چند ماه از مهار یا مچ بند استفاده کنید.

چگونه کمک کنید

در تمام مراحل رشد کودک از یک تا پنج سالگی مطمئن باشید که به او فرصت زیادی می­دهید تا کارها را خودش انجام دهد. اما خصوصاً در این سن که از روش تربیتی شما بیشتر می­آموزند . اگر نیاز به کمک دارند از آنها بپرسید. اما نباید وسوسه بشوید که کارهایشان را انجام دهید. در عوض با تشویق زیاد به آنها کمک کنید و وقتی که کاری  را درست انجام می­دهند از آنها حمایت کرده و مورد لطف و توجه خود قرار دهید.

مراحل رشد کودک: 4 سالگی

اکثر بچه­ها وقتی که چهارساله می­شوند به مدرسه می­روند،که یک رویداد مهم و بزرگی در رشد آنها محسوب می­شود. برخی کودکان درباره رفتن به مدرسه خیلی هیجان زده می­شوند، اما اگر کودک شما عصبی می شود، تعجب نکنید. فقط به او قوت قلب و آرامش دهید و روی این نکته تمرکز داشته باشید که در مدرسه چقدر سرگرمی خواهند داشت. بسیاری از بچه­ها مشتاق هستند که اصول خواندن و نوشتن را قبل از اینکه به مدرسه بروند بیاموزند و شما می­توانید در خانه برای انجام این کار کلی به او کمک کنید. دکتر دومینیک ویس، نویسنده کتاب چگونه به کودک خود کمک کنید تا بخواند و بنویسد، می­گوید: بچه ها بین سنین 4 و 6 سالگی ترتیب زمانی وقایع را بیشتر از قبل درک می­کنند. به این معنی که آنها شروع می­کنند تا ارتباط بین حروف و صداها را به خوبی بفهمند. همچنین می­تونند ارتباط بین تصاویر و کلمات را تشخیص دهند که پایه و اساس آموزش برای خواندن و نوشتن است.

تغییرات جسمی

کودکان در این سن با سرعت رشد ثابتی حدود 4 سانتی­متر در سال رشد می­کنند. گاهی اوقات به نظر می رسد که این رشد به طور ناگهانی و سریع اتفاق می­افتد. اگر شما نگرانید که کودک شما در حال رشد نیست یا فکر می کنید که ممکن است اضافه وزن داشته باشد، ایده خوبی است که با مراقب سلامت یا پزشک عمومی علت این موضوع را بررسی کنید.

ارتباط جمعی

تاکنون بسیاری از بچه­ها می­توانند به طور واضح صحبت کنند که برای بزرگسالان هم قابل فهم باشد. اما هنوز ممکن است در تلفظ برخی صداها مشکل داشته باشند- خصوصاً حروف ث، ر، چ، ج و ل که ممکن است یک یا دوسال دیگر طول بکشد تا به تلفظ این حروف تسلط پیدا کنند. کودک شما احتمالاً به نوشتن علاقه دارد و اکثر بچه ها با نوشتن نامشان شروع می­کنند. بنابراین اسمشان را روی کاغذ بنویسید تا از روی آن رونویسی کنند. آنها همچنین ممکن است چند کلمه را در یک کتاب مورد علاقه تشخیص دهند. می­توانید با قراردادن انگشت خود زیر کلماتی که شما می­خوانید این مهارت را در آنها تقویت کنید.

رشد عاطفی

در سن 4 سالگی، اکثر بچه­ها می­توانند احساسات متنوعی را بروز دهند و حتی تصور کنند که دیگران چه احساسی دارند. وقتی که آنها شروع می کنند درک قوی تری از خود داشته باشند. شما همچنین متوجه می­شوید که به خلوت بیشتری نیاز دارند یا زمانی که با خودشان تنها باشند. اگر شما فضای کافی دارید سعی کنید یک اتاق یا گوشه دنجی به او اختصاص دهید تا بتواند با یک دوست یا با اسباب بازیهای خود بازی کند.

آموزش

در زمینه آموزش اختلاف زیادی بین بچه­ها در این سن وجود دارد.، اما اکثر آنها قادر خواهند بود که تصویر یک شخص را بکشند و برخی ممکن است حتی نام خود را هم بنویسند. اما اگر آنها عادت دارند که به کتاب زیاد نگاه می­کنند، برخی ممکن است وانمود ­کنند که دارند کتاب می­خوانند یا حتی قادر باشند کلماتی از یک کتاب مورد علاقه را حفظ کنند. وقتی که کودک شما مدرسه را شروع می­کند، بیشتر درگیر بازی­های فیزیکی و پرانرژی می­شود.  در اثر این فعالیتها هماهنگی­های اعضای بدن مثل دست، پا و چشم بهتر شده، به این معنی که آنها اکنون می­توانند پرتاپ کنند و لگد بزنند. بنابراین فرصتی را فراهم کنید که این مهارتهای جدید را در خانه تمرین کنند.

مهارتهای اجتماعی

فرزند شما با ورود به مدرسه دوستانی پیدا می­کند و ممکن است روابطی دور از خانه برقرار کند.  احتمالاً فقط یک یا دو دوست صمیمی معمولاً همجنس خود خواهد داشت و همچنین در این مرحله از رشد یاد می­گیرد که چگونه یک دوست خوبی باشد. آنها یاد می­گیرند تا چگونه احساسات خود را باهم به اشتراک بگذارند، به احساسات همدیگر توجه کنند و همچنین به حرفهای هم گوش کنند. اما آگاه باشید که کودک شما همیشه نمی تواند این کارها را به خوبی انجام دهد، ممکن است برخی مواقع به خشونت یا بحث و جدل منجر شود.

چالشها

خیس کردن رختخواب در بچه­های بین سن 4 و 5 سال خیلی رایج است بنابراین نگران نباشید اگر جای رختخواب کودک شما همیشه در طول شب خشک نمی­ماند.  بسیاری از  بچه های این سن اگر رختخواب را خیس کنند شرمنده می شوند. بنابراین سعی کنید آرام باشید و کودک خود را سرزنش نکنید. اگر قبل از اینکه شما بخوابید، کودک خود را برای استفاده از توالت بیدار کنید، ممکن است این مشکل برطرف شود. اگر مشکل شب ادراری همچنان ادامه داشته باشد با مراقب سلامت یا پزشک عمومی صحبت کنید که اگر علت مهمی داشته باشد پیگیری شود.

چگونه کمک کنید

درباره عضویت کودک در کتاب خانه محله و بردن او به همراه خود طبق یک برنامه منظم فکر کنید. برخی از کتابخانه ها جلسات دوره­ای و منظم داستانی برای رده­های سنی مختلف برگزار می­ کنند. کودک شما مطمئن باشد که کتابهای زیادی پیدا می­کند که با نگاه کردن به آنها لذت می­برد. سعی کنید تا این بازدیدها را فراهم کنید و  تا جایی که امکان دارد هیجان انگیز باشد، طوری که همراه بودن با کتاب برای او سرگرم کننده باشد.

مراحل رشد کودک: 5 سالگی

کودکان در سن 5 سالگی نسبت به تواناییهای خود بیشتر مطمئن می­شوند. اغلب این توانایی در زمینه حرف زدن و پیشرفت زبان آنها مشهود است. چنانچه یک کودک 5 ساله متوسط هرگز از صحبت کردن خسته نمی­شود. فرزند شما مشتاق است تا موفقیتهایش را به دیگران نشان دهد. بنابراین مهم است تا به کار مدرسه او علاقه نشان دهید و یک مکانی پیدا کنید تا نقاشی­های خود را به نمایش بگذارد. دکتر پت اسپونگین از وبسایت فرزندپروی و  پرورش کودکان در انگلیس می­گوید این یک دوره مهم رشد فکری کودک محسوب می­شود، چون کودک شما به تدریج سعی می­کند تا ایده­های مفهومی مانند اعداد، زمان و فاصله را بیشتر درک کند. مهم این است توجه داشته باشید که کودکان از نظر جسمی و ذهنی با سرعتهای متفاوتی رشد می­کنند. این مسئله زمانی که کودکان در مدرسه تحت یک برنامه آموزشی یکسان هستند، اغلب فراموش می­شود.اگر کودک 5 ساله شما نسبت به سایر همسالان خود آمادگی کمتری برای مدرسه داشته باشد، نگران نباشید. به خصوص اگر بچه شما پسر باشد. او سالهای زیادی پیش رو دارد تا بتواند به همان استاندارد لازم برسد.

تغییرات جسمی

در پنج سالگی بچه­ها از لحاظ جسمی قویتر می شوند می تواند سریعتر بدوند، روی یک پا تعادل داشته باشند و پرتاب کنند. برخی کودکان در این سن دندان شیری خود را از دست می دهند. ممکن است یک فاصله طولانی بین افتادن دندان شیری و ظاهر شدن دندان جدید وجود داشته باشد. دندان جدید در ابتدا ممکن است کج به نظر برسد، اما معمولاً به موقع یکدست می­شوند.

رابطه جمعی

تاکنون بسیاری از کودکان می توانند گفتگو کنند و ممکن است این توانایی را داشته باشند که وقایع و رویدادها را شرح دهند و داستانهای مورد علاقه را تکرار کنند. بسیاری از بچه ها مشتاقند که چیزهایی را که آموخته­اند به شما آموزش دهند. بنابراین از فرزند خود بپرسید که امروز در مدرسه چه چیزی یاد گرفته­ است. چون این یک روش مهمی برای بهبود مهارتهای زبان او محسوب می­شود. برخی کودکان اکنون آماده هستند که در این سن شروع به خواندن کنند.اما نکته مهم این است که نباید آنها را تحت فشار قرار دهید مگر اینکه خودشان علاقمند باشند که چگونه یاد بگیرند.

رشد عاطفی

وقتی که کودک شما به زندگی در مدرسه عادت می­کند، شما ممکن است برخی تغییرات را در رفتارش ملاحظه کنید. این طبیعی است برای کودکان که در این مرحله رشدی رفتارهای پرخاشگرانه از خود نشان دهند. چون آنها هنوز تفاوت بین آن چیزی که درخواست می­کنند و  آن­چیزی که برایشان لازم است را درک نکرده­اند. اگر کارها به شیوه­ای که آنها می­خواهند انجام نشود، ممکن است با ضربه زدن و لگد کردن ناامیدی خود را نشان دهند. اگر فرزندتان به کارهای گروهی عادت کند، این مسئله کمتر بروز می­نماید. در همین مرحله رشدی ممکن است متوجه شوید که او بیشتر از قبل می­ترسد، معمولاً از حیواناتی مثل سگ و مار. ترس از تاریکی، اشباح، هیولا، طوفان­های همراه بارعد و برق، سیلاب یا هر گونه رویدادهایی که آنها ممکن است در اخبار دیده باشند، همچنین در این رده سنی معمول است. دختران نسبت به پسران بیشتر می­ترسند. اما سعی کنید صبور باشید و ترس و نگرانی به خود راه ندهید و به خاطر داشته باشید که بچه ها خیلی سریع این مرحله را پشت سر می­گذارند.

آموزش

تا این مرحله از رشد ممکن است ملاحظه کنید که فرزندتان در برخی از کارها بهتر عمل می­کند. البته این کاملاً طبیعی است. برخی از کودکان ممکن است فقط با فعالیتهای معینی در کشمکش ­باشند، چون به آن فعالیتها علاقه­ای ندارند. بنابراین نگران نباشید اگر مدتی طول می­کشد تا کودک شما چیز جدیدی را یاد بگیرد. فقط سعی کنید زمانی که آنها چیزی را یاد بگیرند، زیاد مورد تحسین و تشویق خود قرار دهید. برخی بچه­ها در این سن آماده می شوند که ساعت را یاد بگیرند. برایش توضیح دهید که یک ساعت چگونه کار می­کند و شرح دهید که چگونه کارهای معینی مثل مدرسه رفتن و آماده شدن برای خواب را در زمانهای معینی از روز انجام می­دهید. می­توانید برایش یک ساعت مچی بخرید تا او را به تمرین کردن تشویق کنید.

مهارتهای اجتماعی

بچه­ها در این سن زمانهای طولانی را با دوستان خود در حال بازی کردن سپری خواهند کرد و اگرچه دوست دارند بهترین باشند و اگر در بازی برنده نشوند یا اینکه نفر اول نباشند، ناراحت می شوند. این مسئله می تواند مشکلاتی را برای سایر کودکان ایجاد کند، بنابراین مهم است برایش توضیح دهید که شرکت در بازی کردن مهمتر از برنده شدن است. آنها را به خاطر به رخ کشیدن موفقیتهای خود برای دیگران ناامید و دلسرد نکنید.

 ترجمه: اکرم شمسی

منبع:.goodtoknow       

مراحل رشد کودک در سالهای آغازین تولد: از یک تا پنج سالگی

وقتی که مراحل رشد کودک از سنین یک تا پنج سالگی مطرح می­شود، شما والدین باید برای رفتار و برخورد بهتر با این رده سنی از قبل اطلاعات لازم و کافی داشته باشید. مراحل رشد کودک در این دوره پنج ساله بسیار سخت و پیچیده است، رشد و یادگیری زیادی طی این دوره در کودک شما رخ می­دهد. اگرچه کودکان با سرعت معمول خود رشد می­کنند، رویدادهای مهم رشدی در این مرحله که معمولاً توسط اکثر مردم پذیرفته شده است، اطلاعاتی درباره پیشرفت فرزند­تان در بخشهای متنوعی مثل ارتباط جمعی، رشد جسمی، مهارت اجتماعی و آموزش به شما ارائه   می­دهد. مهم است به این نکته توجه داشته باشید که وقایع مهم رشدی ذکر شده برای یک کودک در حالت عادی است. رشد کودک می­تواند توسط متغیرهای متعدد محیطی و ژنتیکی تحت تأثیر قرار گیرد. بنابراین اگر تمام مراحل رشدی را که در ذیل آورده می­شود به طور کامل در کودک خود مشاهده نکردید، نباید ترس و نگرانی داشته باشید. در صورت بروز هر گونه نگرانی می­توانید جهت آزمایش و مشاوره بیشتر با پزشک­تان صحبت کنید.

مراحل رشد کودک: یک تا پنج سالگی

مراحل رشد کودک: یک سالگی

اکثر والدین دوره یک سالگی را به عنوان یک مرحله رشدی مهم که گذر از نوزادی به نوپایی است،مورد توجه جدی قرارمی­دهند. کودک شما طی دوازده ماه بین یک سالگی و دوسالگی  یک دوره رشدی سریعی را پشت سر می­گذارد. معمولاً والدین خیلی عجله دارند و صبر نمی­کنند تا کودک راه رفتن و حرف زدن را یاد بگیرد. اما باید به یاد داشته باشید که هر کودک با سرعت معمول خود رشد می­کند، بنابراین سعی نکنید او را با سایر کودکان مقایسه کنید. جرادلین باتلر، مراقب سلامت و نویسنده کتاب خودآموز و راهنمای مفید سرویس بهداشتی برای کودکان، می­گوید که اکثر بچه­ها وقتی که هیجده ماهه می­شوند، اولین بار شروع به گام برداشتن می­کنند و اولین کلمات خودشان را به زبان می­آورند. بسیاری از بچه­ ها وقتی که وارد یک­سالگی می­شوند، تحرک دارند، برخی به صورت نشسته یا روی چهار دست و پا راه می­روند و برخی نیز می­توانند روی دو پا یا ایستاده راه بروند. این لحظه زمانی است که باید به فکر ایمنی خانه باشید و مراقب باشید کودک شما زمانی که به دنبال چیزی در خانه می­گردد، به خودش آسیبی نزند.

تغییرات جسمی

در حالی­که انتظار دارید فرزندتان طی مراحل رشدی یک تا پنج سالگی بیشترین رشد جسمی را داشته باشد. در واقع، بیشترین تغییرات رشدی بعد از پشت سر گذاشتن دوازده ماه اول تولد رخ می­دهد. وقتی که آنها می ­آموزند تا راه بروند، بدوند و از پله ها بالا بروند. قدرت و تعادل عضلانی در این مرحله بهبود یافته، به این معنی که کودک شما می تواند بدون هیچ حمایتی به مدت کوتاهی بعد از یک­سالگی بایستد. تقریباً در همین زمان یاد می­گیرد تا چگونه چیزهای کوچک را با نگهداشتن بین انگشت شست و اشاره بلند کند که به گاز انبری گرفتن معروف است و این امکان را برای کودک­تان فراهم می­سازد تا خودش غذایش را بخورد، با یک مداد رنگی خط خطی کند و با استفاده از مکعب­های خانه سازی برج بسازد.

ارتباط جمعی

بیشتر بچه­ها در سن یک­سالگی از یک تا دو کلمه استفاده می­کنند و زمانی که به هیجده ماهگی می­رسند، از 6 تا 20 کلمه قابل تشخیص استفاده می­کنند و تا زمانی که دو ساله می شوند یک فرهنگ لغت تقریباً 50 کلمه­ ای خواهند داشت. در همین مدت آنها ممکن است دو کلمه را در کنار هم قرار دهند: مثل “بابا کار”. چون آنها قبل از گفتن هر کلمه­ای آن را خوب فهمیده و درک می­کنند، احتمالاً قادر خواهند بود از 12 تا 18 ماهگی از دستورات ساده پیروی کنند.

رشد عاطفی

کودک شما در این دوره سنی به عشق و عاطفه زیادی نیاز دارد تا احساس خوشحالی و امنیت کند. آنها با والدین خود، پدربزرگ، مادربزرگ و یک پرستار کودک مطمئن ارتباط نزدیکی دارند. با وجود این، بسیاری از بچه­ها با غیبت و عدم حضور شما احساس دلتنگی می­کنند و سعی می کنند تا به شما دسترسی پیدا کنند و این می تواند برگشتن شما به سر کار، بیرون رفتن برای چند ساعت یا ترک اتاق به مدت یک تا دو دقیقه باشد. این اضطراب جدایی معمولاً در 18 ماهگی به اوج خود می رسد. اما می تواند بیشتر از این مدت هم ادامه یابد. بنابراین مطمئن باشید که به کودک­تان اطمینان زیادی می­دهید تا با این شرابط عادت کند.

آموزش

کودکان شما از طریق بازی کردن یاد می گیرند، بنابراین مهم است که به آنها فرصت زیادی بدهید که این کار را انجام دهند. حتی اگر به این معنی باشد که یک فعالیت را برای چندین بار تکرار کنند. تعجب نکنید اگر کودک شما یک اسباب بازی پیچیده و گران قیمت را در عوض لوازم ساده خانگی رد می­کند. کوبیدن قابلمه و ماهیتابه، تکان دادن ظرفهای پر از دانه­های برنج خشک،­ ماکارونی یا لوبیا یا بازی با مکعبهای خانه سازی یا چیدن فنجانها می تواند توانایی آنها را برای بلندکردن کردن اشیای کوچک بهبود بخشیده و همچنین انواع صداها، رنگها، اشکال و بافتها را آموزش دهد.

مهارتهای اجتماعی

یک کودک یکساله در حالت معمول شادترین لحظات را با والدین خود خواهد داشت و می­تواند در برابر غریبه­ها و افرادی را که خوب نمی­شناسد، خجالتی باشد. حتی کودکانی که کمی اجتماعی­تر هستند و اعتماد به نفس بالاتری دارند  هم به قوت قلب و آرامش شما نیاز دارند خصوصاً در موقعیتهای جدید و ناآشنا. وقتی که کودک وارد سن دو سالگی می­شود، به تدریج علاقه بیشتری به سایر کودکان نشان می­دهد. با این حال، اگر در همان لحظه اول مشتاق نباشند که با آنها بازی کنند، تعجب نکنید. برای اینکه به بودن در کنار آنها عادت کنند، مدتی طول می­کشد. خصوصاً اگر بچه شما کمرو و خجالتی باشد.

چالش­ها

اکثر بچه­ها در یک سالگی با مسئله دندان درآوردن درگیر می شوند که می تواند منجر به اختلال در خواب کودک شده و در غذاخوردن ایجاد مشکل کند. اگر به نظر می رسد که فرزندتان خیلی سخت با این مسئله درگیر است، از ژل دندانگیر یا شربت مسکن برای آرام کردن او استفاده کنید. همچنین می­توانید باریکه هایی از خیار سرد به او بدهید تا درد لثه او را تسکین دهد.

چگونه کمک کنید

بچه­ها تغییرات خیلی زیادی بین سنین اول و دو سالگی رشد خود تجربه می کنند. آنها از یک شیوه معمول و خوبی بهره می برند تا احساس امنیت و آرامش کنند. فکر نکنید که حتماً باید قوانین خیلی سختی وضع کنید. فقط یک حمام ساده، کتاب و یک رختخواب معمولی می تواند کودک را برای یک خواب شبانه خوب آماده کند.

مراحل رشد کودک: دو سالگی

اکثر والدین از دوساله­های آزاردهنده می­ترسند و نگرانند که چگونه باید با رفتار خشونت ­آمیز آنها که قبل از دو سالگی شروع می­شود، برخورد نمایند. عادت کردن به تغییر رفتار شدید آنها می­تواند کار سختی باشد. اما سعی کنید به خاطر داشته باشید که آنها بیشتر از قبل به شما نیاز دارند. چون آنها یک دوره از تغییرات عاطفی و جسمی خیلی سختی را تجربه می­کنند. اکثر والدین تصمیم می گیرند که استفاده از سرویس بهداشتی را بین سن دو و سه سالگی به کودک آموزش دهند. لاورن آنتروباس، نویسنده کتاب “این کار بدی نیست”، می گوید: سن متوسط برای این­کار 33 ماهگی است، اما بعضی از کودکان زودتر آماده می شوند و بعضی برای مدت طولانی­تری به این کار علاقه نشان نمی­دهند. اگر کودک شما آماده نیست یا دوست ندارد او را به سمت دستشویی هل ندهید و در مورد این مسئله نگران نباشید. به یاد داشته باشید این کار یک مسابقه نیست دیر یا زود آن را یاد می­گیرد.

تغییرات جسمی

اکنون کودک شما برای چندماه است که راه می­رود و شما متوجه می­شوید که روی پای خودمحکم­تر می ایستد، می دود و پرش می­کند. پس از گذشت چند ماه هماهنگی­هااصلاح می­شود. می بینید که می­تواند اشیای کوچک را با دست بگیرد، در را باز کند و حتی لباس را درآورد و بپوشد.

ارتباط جمعی

تفاوت خیلی زیادی در نحوه حرف زدن بچه­ها بین سنین یک و دو سالگی وجود دارد. برخی کودکان با جملات پنج یا شش کلمه­ای صحبت می­کنند. برخی ممکن است فقط چند تا کلمه پراکنده به زبان بیاورند . اگر نگران هستید با مراقب سلامت خود موضوع را درمیان بگذارید،  اما به شرطی که شما و فرزند­تان همدیگر را به طور منطقی و خوب درک کنید. احتمالا هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.

رشد عاطفی

بچه­ها در دو سالگی شروع می کنند تا احساسات مختلف و متنوعی را بروز دهند. بنابراین برای تغییرات شدید رفتاری آماده می شوند، چون آنها یاد می گیرند که چگونه احساسات خود را مدیریت کنند. آنها برای درک احساس خود به کمک شما نیاز خواهند داشت. وقتی این توانایی را بدست می آورند که توضیح دهند چه چیزی می خواهند و درباره آن چه احساسی دارند، میزان خشونت­ها کاهش می­یابد.

آموزش

کودک شما یک حافظه قوی­تر و درک بهتری از گذشت زمان خواهد  داشت. آنها قادرند رویدادی را که هفته­ها و روزهای قبل اتفاق افتاده است، به یاد بیاورند. بنابراین ممکن است برای بازیهای مورد علاقه خود یک سلیقه مشخصی نشان دهند یا برای انجام دادن کارها روشهای خاصی داشته باشند. اکثر بچه ها نام کاملشان را خواهند دانست و احتمالاً قادر خواهند بود به تصاویر در کتاب اشاره کنند. و ممکن است بتوانند نقطه، خط و دایره بکشند.

مهارتهای اجتماعی

کودک دوساله بیشتر به بازی کردن با بچه های دیگر علاقه مند می­شود. هرچند ممکن است نیاز باشد برای شروع این کار به او کمک کنید. در ابتدا آنها ترجیح می­دهند در کنار بچه­های دیگر بازی کنند. شاید از روشهای آنها الگوبرداری کنند. شما باید به آنها کمک کنید که چگونه به نوبت بازی کنند و تقسیم کار داشته باشند. بنابراین باید نزدیک آنها باشید و نظارت کنید. تعجب نکنید که گاهی زمانهای بازی به بحث و جدل ختم می­شود. مدتی زمانی می برد که کودک شما به آن عادت کند.

چالشها

خستگی ریشه بسیاری از مشکلات رفتاری است. مطمئن باشید که کودک شما هر روز حدود 12 ساعت خواب همراه با چرت روزانه داشته باشد. اگر کودک شما در خوابیدن مشکل دارد. از مراقب سلامت درباره تکنیکهای که به آنهاکمک کند تا خواب مورد نیاز خود را داشته باشند، مشاوره بگیرید

چگونه کمک کنید

کودک شما از عشق و توجه شما لذت می برد. بنابراین خود را ملزم کنید که روزانه ده دقیقه به آنها توجه کامل داشته باشید. با آنها بازی کنید، صحبت کنید و بدون هیچ حواس پرتی به کتابهایش نگاه کنید. به یاد داشته باشید که از دستور آنها پیروی کنید و زیاد مورد تشویق و حمایت خود قرار دهید.  

شما عزیزان ادامه این مطلب را  می توانید در قسمت دوم همین بخش مطالعه فرمائید.

ترجمه: اکرم شمسی

منبع: goodtoknow

 والدین بهتر/یازده توصیه برای شما که می‌ خواهید والدین بهتری باشید(2)

برای اینکه شما به شرایط مطلوبی برسید، باید توقعات خود را کمی پایین بیاورید تا یاد بگیرید چگونه پدر و مادر بهتری باشید. در هر مسیری اشتباهاتی وجود دارد. صرف نظر از اینکه شما چقدر سخت تلاش می­ کنید، باید بدانید که کامل نیستید و فرزندتان ممکن است مسائل و مشکلاتی داشته باشد که از کنترل شما خارج باشد. به خاطر داشته باشید آنها ممکن است با خواسته ­ای به دنیا بیایند که با خواسته شما در تعارض باشد. در قسمت اول این مقاله، شش توصیه کاربردی برای بهتر شدن والدین آورده شد. در این قسمت پنج توصیه دیگر را می‌ خوانید.

7- هروقت لازم باشد عذرخواهی کنید

ما همه اشتباه می ­کنیم. با این حال والدینی هستند که مهم نیست چقدر اشتباه در قبال فرزندان شان مرتکب شده­ اند، اما حاضر به عذرخواهی نیستند. آنها به اشتباه تصور می ­کنند که عذرخواهی نشانه ضعف است. عذرخواهی از فرزند نشانه احترام به رابطه کلی شما با او است. اشتباه کردن کار آدمیزاد است. من به شما اطمینان می دهم که کودک شما کمتر از شما فکر نمی کند. اگر شما عذرخواهی نکنید، فرصت آموزش اهمیت مسئولیت پذیری را از دست می ­دهید. با این حال، شما از کودک خود می­ خواهید که به خاطر کار اشتباهی که مرتکب شده از شما معذرت خواهی کند. اگر بچه ها دروغ بگویند یا با یکدیگر پرخاشگری کنند یا چیز باارزشی را بشکنند، از آنها می­ خواهید که مسئولیت اشتباه خود را بپذیرند و برای آن­ چیزی که اتفاق افتاده عذرخواهی کنند. در این لحظات است که به فرزند خود آموزش می ­دهید که عذرخواهی کردن عمل درستی است. اگر شما هم این کار را نکنید، پس دقیقاً چه چیزی شما می خواهید آموزش دهید؟ ممکن است عذرخواهی کردن برای شما دشوار باشد، چون احساس برتری می ­کنید و از اینکه اقتدار خود را از دست بدهید، می ­ترسید. در واقع فرزندتان شما را به عنوان یک انسان می بیند و ممکن است احساس نزدیک تری از قبل به شما داشته باشند. به کودک ­تان نشان دهید که هیچ انسانی کامل نیست و همه افراد در زندگی مرتکب اشتباه می ­شوند. عذرخواهی می ­تواند بسیاری از اشتباهات را اصلاح کند. فقط چند کلمه ساده می ­تواند جلوی بدترین تخلفات را بگیرد.

یک حرف حکیمانه: غرورتان را کنار بگذارید، بگویید که ناراحت هستید و رفتار خود را اصلاح می ­کنید. اگر این کار را انجام دهید، یک رابطه محکم و قوی بر مبنای عشق و احترام با فرزندتان ایجاد خواهید کرد.

8- اجازه دهید بچه­ ها همان گونه باشند که دوست دارند

پدربزرگ مادری من در هاوانای کوبا وکیل و نویسنده بود. او از دایی من می خواست که شغل او را دنبال کند. اگرچه دایی من می­ خواست هنرمند بشود و رؤیاهای خود را در پاریس دنبال کند. در آن زمان، پدربزرگ من به هنر مثل شغلی واقعی یا حرفه ­ای که امنیت شغلی داشته باشد نگاه نمی­کرد. دایی من با اینکه می دانست پدرش چه احساسی نسبت به او دارد، با او ملاقات کرد و اهدافش را توضیح داد. خوشبختانه، پدربزرگ من درباره این موضوع کمی فکر کرد و به این نتیجه رسید که با خواسته او موافقت کند و برای تنها پسرش طلب خیر کرد. همچنین با پرداختن همه هزینه ­های ضروری و تهیه بهترین امکانات، مقدمات سفر او را به فرانسه فراهم کرد. او در بهترین شرایط و در رشته مورد علاقه خود به مطالعه پرداخت. دایی من هنرمندی مشهور در فرانسه شد. هنر سوررئالیست شگفت انگیز دایی ام امروزه هنوز هم به فروش می رسد. اگر پدربزرگ من روی خواسته اش اصرار می کرد، این وضعیت می­ توانست طور دیگری رقم بخورد. او می ­توانست دایی من را وادار کند که مثل خودش وکیل شود. خوشبختانه، او متوجه شد به پسرش اجازه دهد همان کسی بشود که دوست دارد و این کار درستی بود که او انجام داد. دایی من نیز قدردان زحماتش بود و توانست فرد معروف و مشهوری شود. پدربزرگ من به او افتخار می کرد و رابطه آنها محکم و قوی شد. اجازه دهید فرزند شما همان گونه که می خواهد باشد، نه آن کسی که شما در ذهن خود تجسم می ­کنید. با این حال این زندگی آنهاست، سفر آنهاست، شما فقط هستید که مراقبشان باشید و هر وقت لازم باشد آنها را راهنمایی کنید.

9- همراه با فرزند خود رشد کنید

 بچه­ ها درست شبیه ما رشد و تکامل می ­یابند. مهم است که با آنها رشد کنید و هماهنگ باشید و روش تربیت و گفتار خود را متناسب با رفتار آنها تنظیم کنید. به عنوان مثال، اگر کودک 4 ساله شما از روی بدرفتاری حقیقت را کتمان می ­کند یا قصد آزار شما را دارد، ممکن است این رفتارهای عجیب و غریب او را نادیده بگیرید و در مواجهه با دروغگویی آنها آرام بمانید و حرفی نزنید. اگر با یک کودک 8 ساله سر و کار دارید، این کودک فرق بین درست و غلط را می فهمد و از شما می­ خواهد که او را راهنمایی کنید. ضمناً نوجوانان باید طور دیگری مورد خطاب قرار گیرند. برخورد با این گروه سنی دشوار و چالش برانگیز است. گروهی که به توجه و مراقبت خیلی زیادی نیاز دارد. شما نمی توانید با یک نوجوان 16 ساله مانند یک کودک 9 ساله صحبت کنید.

10- به احساسات آنها احترام بگذارید و آنها را درک کنید

بچه ­ها در حالی که به سن بلوغ نزدیک می ­شوند، با مسائل و مشکلاتی روبرو خواهند شد که باید احساسات متفاوتی را تجربه کنند. شما در نقش والدین باید با گذاشتن زمان کافی به احساسات آنها توجه جدی داشته باشید و شرایط آنها را درک کنید. سعی کنید احساسات شان را تحقیر نکنید و طوری رفتار نکنید که آنها مهم نیستند. چند روز پیش نوه دختری من که هشت سال و نیمش است، با چشمانی گریان به منزل ما آمد. او با چشمانی ناراحت به من نگاه کرد و گفت: «دلش برای بهترین دوستش تنگ شده، از زمانی که قرنطینه عمومی شروع شده تاکنون 6 ماه است که او را ندیده است.» من به جای اینکه به او بگویم: «نگران نباش، بالاخره یک روز او را می بینی. زیاد درباره آن فکر نکن.» به چشمانش نگاه کردم و گفتم: «خیلی سخت است که بهترین دوستت را برای مدت زیادی ندیده ­ای.» وقتی سرش را با ناراحتی تکان می ­داد، چشمانش پر از اشک شد. من احساسات او را درک کردم و او فهمید حرف هایش شنیده شد. بعد از آن اتفاق، به دوستش اجازه داده شد که روز بعد او را ببیند. او دوباره به من مراجعه کرد. اما این دفعه از روی شادمانی فریاد کشید: «امروز شادترین روز قرنطینه من بود.»

اگر شما به احساسات کودک توجه جدی نداشته باشید، آنها فکر می کنند احساسات شان اهمیتی ندارد و یاد می ­گیرند که اصلاً چیزی را با شما در میان نگذارند. شما که این را نمی خواهید. باید از تغییر احساسات آنها با خبر شوید. شما باید مطمئن باشید در آینده که مسائل و مشکلات جدیدتری به وجود می­ آید، بیشتر به شما مراجعه می کنند. از روی دلسوزی و همدردی به حرف های آنها گوش دهید و ارتباط برقرار کنید.

11- سؤالاتی بپرسید که نیاز به توضیح بیشتر داشته باشد

هر وقت نوه پسری 16 ساله­ ام را از مدرسه به خانه می ­رساندم، از او می ­پرسیدم: «امروز مدرسه چطور بود؟» شما احتمالاً می ­توانید جوابش را حدس بزنید. همیشه فقط یک کلمه بود: «خوب.» بنابراین تصمیم گرفتم طور دیگری بپرسم: «سؤال هایی با پاسخ­ های طولانی تر.» دفعه بعد که من او را به خانه رساندم، از او سؤال کردم بهترین لحظه ­ای که امروز داشتی چه لحظه ای بود؟ برای او غیر ممکن بود که به این سؤال فقط پاسخ مثبت بدهد که خوب بود. او مجبور شد درباره اتفاقاتی که قبلاً روی داده کمی بنشیند و فکر کند مهم نیست آنها چه بگویند. نکته مهم این است که آنها را وادار به گفتگو کنید. با این کار شما می فهمید که در زندگی آنها چه اتفاقاتی در شرف وقوع است. این موضوع نه تنها در مورد کودکان بلکه در بزرگسالان نیز مؤثر است. مثلاً وقتی شما از کسی می ­پرسید: «آیا شغل خود را دوست داری؟» آنها ممکن است با بله یا خیر جواب دهند. اما اگر بپرسید: «در مورد شغل خود چه چیزی را دوست داری و از چه چیز متنفری؟» اطلاعات زیادی را دریافت خواهید کرد. سؤالات با جواب تشریحی اهمیت دارند و شما می توانید از آنها اطلاعاتی را کسب کنید که در آینده با استفاده از آنها بهتر با احساسات کودک آشنا شوید و به مدیریت امور بپردازید!

نظرات نهایی

پدر و مادر خوب و مسئول بودن یکی از باارزش ترین وظایف در جهان است. اگرچه بدون تلاش حاصل نمی شود و به صبر و کار زیادی نیاز دارد. اجرای یازده توصیه ارائه شده در قسمت اول و دوم این مقاله، یک خانواده کامل را تضمین نمی کند. اما شما یک پایه محکم و قوی ایجاد خواهید کرد و با آن رشد می ­کنید. فرزند شما بازتاب شماست و شما هر اخلاق و رفتاری که داشته باشید، در فرزندتان نیز تأثیر خواهد گذاشت. آرزو دارید چه بازتابی داشته باشند؟ یاد بگیرید چگونه والدین بهتری باشید و کمک کنید تا میراثی از انسان های برجسته را تربیت کنید.

منبع:.lifehack

قسمت اول

یازده توصیه برای شما که می ‌خواهید والدین بهتری باشید(1)/ والدین بهتر

تربیت یک انسان و پدر و مادر بهتری بودن برای او همواره چالش برانگیز بوده است. اگرچه پرورش یک کودک بدون اجرای قوانین ویژه امکان ­پذیر نیست. برای اینکه والدین بتوانند در تربیت فرزندان خود موفق باشند، باید دارای خصوصیاتی ممتاز باشند. پدر و مادر باید شخصیتی قابل احترام، مستقل و مسئولیت ­پذیر داشته و در عین حال مهربان، با­ملاحظه، سخاوتمند و دوست­ داشتنی باشند و بتوانند احساسات کودک را کاملاً درک کنند. به کارگیری یازده توصیه که در ادامه آورده شده است، شانس بیشتری را برای شما فراهم می­کند تا انسانی خارق العاده تربیت کنید که بعداً مایه افتخارتان باشد. در قسمت اول شش توصیه و در قسمت دوم پنج توصیه دیگر را ملاحظه خواهید کرد.

1- با دقت به حرف ­های فرزندتان گوش دهید

من پدر و مادری را می شناختم که صاحب دختربچه ای باهوش، دوست داشتنی، زیبا و جذاب بودند. اما والدین او افکاری سنتی داشتند. آنها به این ضرب المثل معتقد بودند که یک بچه باید دیده شود، نه اینکه شنیده شود. یعنی بچه ها باید سکوت کنند و حق اظهار نظر نداشته باشند. متأسفانه دختر کوچولو ایده­ ها و نظرات هیجان انگیز زیادی برای گفتن داشت. او مانند عروسکی بود که در یک صندوقچه گذاشته شده بود. بچه­ ها موجوداتی جالب، بامزه و کنجکاو هستند. آنها به والدینشان نگاهی ویژه دارند و آنها را مانند قهرمان تصور می­کنند. بچه­ ها اندوخته­ ای از دانش و دیدگاه عالی نسبت به زندگی دارند. گوش دادن به حرف­ های آنها بزرگترین هدیه ­­ای است که می توانید به آنها بدهید. آنها با این کار شما احساس با ارزش بودن می کنند و با این باور که فرد مهم و قابل احترامی هستند، بزرگ می­شوند. گوش دادن همیشه کار آسانی نیست. گاهی اوقات آنها بدون اینکه روی موضوعی دقیق شوند و درباره آن توضیح بیشتری دهند، فقط یکسره حرف می­زنند. اما اگر آنها باور کنند که شما واقعاً به آنها گوش می­دهید، احساس مهم بودن خواهند کرد و اطلاعات شگفت انگیزی را در اختیار شما قرار خواهند داد.

توجه: سعی کنید از روی صداقت و صمیمیت به حرف­های فرزندتان گوش دهید. در حالی که چند کار را با هم انجام می­دهید و مدام زیر لب می­گویید: «آهان! خوبه عزیزم.» به او گوش نکنید. متأسفانه من پدر و مادرهایی را دیده ام که سرشان را توی موبایل می­کنند و بچه ها با ناامیدی سعی می­کنند توجه شان را جلب کنند. اسکات پک در کتاب «از این مسیر مسافر کمتر می­گذرد» می نویسد: «شما نمی توانید واقعاً همزمان هم گوش کنید و هم به کار دیگری مشغول باشید. گوش دادن واقعی و توجه و تمرکز کامل روی طرف مقابل نوعی اظهار عاشقانه است.»

2- عشق بدون قید و شرط ابراز کنید

من مادری را می شناختم که بسیار عاشق پسرش بود. اما عشقش برای او خیلی گران تمام شد. پسر همان گونه که مادرش از او انتظار داشت، رفتار می­کرد. مادرش می­خواست که پسرش همانند یک ستاره ورزشی معروف شود یا در تحصیلات دانشگاهی فرد موفقی بشود. با همین تفکر، او را از عشق خود لبریز می کرد. او به پسرش می بالید و روزنامه ­هایی را که درباره موفقیت پسرش چاپ می­شد قاب می کرد و به دیوار می زد. اما همان پسر وقتی بزرگ شد، با مشکلات زیادی دست به گریبان بود و رفتاری سرکش و خشن داشت. در این زمان روزنامه های قاب شده از روی دیوار برداشته شد و او برای مدتی با کسی صحبت نمی کرد.

ابراز عشق بدون قید و شرط، پیوندی مطمئن و فردی سالم و مفید را به بار خواهد آورد. با علم به اینکه شما پدر و مادری عاشق فرزندان خود هستید، مهم نیست چه حمایت خارق العاده ­ای را برای کودک فراهم می آورید، آنها می­دانند که می­توانند بدرفتاری کنند، اما هنوز دوست داشتنی باشند. همچنین، می دانند اگر بدترین تخلف را انجام دهند، باز هم به شما رو خواهند آورد. در حالی که ممکن است از دست آنها ناراحت شوید، اما در میزان عشق و علاقه شما به­ آنها هیچ تغییری ایجاد نمی شود.

3- اول به خودتان آموزش دهید

بچه ­ها خیلی دقیق به حرف های شما گوش می­دهند و به آنها توجه دارند. شما ممکن است فکر کنید آنها زمانی که در اتاق ­شان با اسباب بازی ­های خود مشغول اند، به شما هیچ توجهی ندارند. اما آنها به شما گوش می­کنند. اگر می­خواهید به کودک ­تان چیزی آموزش دهید، اول خودتان آن کار را انجام دهید. مثلاً اگر شما از آنها می­خواهید که غذای سالم بخورند، غذای سالم بخورید. اگر می خواهید عادت بدی مثل سیگار کشیدن نداشته باشند، سیگار نکشید. اگر می خواهید که آنها خشن نباشند، آرام باشید. اگر آرزو می کنید که بچه قابل اعتمادی تربیت کنید، کاری را که قول داده اید انجام دهید. اگر می­خواهید به کودک ­تان بیاموزید چگونه ارتباط برقرار کند، با مهربانی صحبت کنید و از روی عشق و علاقه و صداقت به حرف های شان گوش دهید. هر چیزی را که از او می خواهید یاد بگیرد، برای انجام دادن آن خودتان نیز شور و اشتیاق داشته باشید. شما بهترین معلم برای این کار هستید.

4- اوقات زیادی را با هم سپری کنید

زندگی پر از کار، مشغله، میهمانی ­ها و قرار و مدارها است. گاهی اوقات آنقدر سرگرم این مشغله ها می شوید که به راحتی فرزندان خود را فراموش می کنید و وقت کافی برای آنها نمی گذارید. من والدینی را می شناسم که به خاطر مشغله کاری بچه های خود را روی کاناپه می گذاشتند تا تلویزیون ببینند یا با موبایل بازی کنند، در حالی که خودشان مشغول کار بودند. گاهی اوقات این کار بد نیست. اما اگر مرتباً تکرار شود، می تواند بین شما و کودک ­تان فاصله بیندازد. شما برای اینکه والدین غایبی نباشید، هر روز را با آنها بگذرانید. در مورد همه چیز با آنها صحبت کنید. درباره روزی که گذراندند از آنها بپرسید. اگر می­توانید اجازه دهید در کارهای عادی و روزمره خانه مثل تمیز کردن، تا کردن رخت های شسته شده، دسته بندی ظرف های داخل ظرفشویی به شما کمک کنند. وقتی می فهمند شما به آنها نیاز دارید، احساس خوبی خواهند داشت و شما می توانید از این کار فرصتی برای ایجاد انس و الفت بیشتر بین خانواده استفاده کنید.

5- به گفته خود عمل کنید

شما با عمل کردن به توصیه های خود در کودک ایجاد اعتماد می کنید. آنها باور می کنند شما به آنچه می­گویید واقعاً عمل می­کنید. بچه ها خیلی حساس و باهوش اند. آنها مراقب همه چیز هستند و همه حرف ها را می­شنوند.

به عنوان مثال، من یک روز بعد از ظهر با نوه دختری خودم و به همراه پدر و مادرش به پیاده روی رفته بودیم. از دختر کوچولو پرسیده شد: «دوست دارد سوار کالسکه بشود؟» و او جواب داد: «نه! دوست دارم پیاده بیایم!» عروسم به او گفت: «اما اگر خسته شدی، من نمی توانم بغلت کنم، فهمیدی!» بعد از حدود 15 دقیقه، نوه من خسته شد و شروع به ناله و شکوه کرد. وقتی عروسم بغلش کرد، دختر کوچولو گفت: «فکر کردم گفتی که من را بغل نمی کنی!» عروسم به توصیه های خود عمل نکرد و دخترک آن را فهمید. او فقط 4 سالش بود. شما می ­دانید وقتی والدین حرفی را می­ زنند و در نهایت به آن عمل نمی ­کنند، تبدیل به تهدیدهای توخالی می شوند، حرف هایی که هیچ پشتوانه ­ای ندارند.

جدی بودن در هر کاری، برای افزایش حس مسئولیت ­پذیری یک فرد بزرگسال امری حیاتی است. شما باید فردی مهربان و قابل اطمینان باشید و سعی کنید منظور خود را به طور مختصر و مفید برسانید. کودک باید معنی رفتار شما را بفهمد. اگر شما می گویید که شب را نمی توانند در خانه کسی بمانند مگر اینکه تکالیف خود را انجام داده باشند، در این صورت تکالیف بهتر انجام می­شود. باید به او گوشزد کنید که اگر تکالیف انجام نشود، از بیرون رفتن خبری نیست. مطمئن باشید که عواقب ناشی از رفتار بد کودک هر چه باشد، شما می­توانید با رفتار خود آن را مدیریت کنید.

6- روی خصوصیات مثبت تمرکز داشته باشید

یک ضرب المثل قدیمی آمریکایی می­ گوید: «چرخی که زیاد سر و صدا می­ کند، نیاز به روغن یا گریس دارد.» مفهوم آن این است که پر سر و صداترین مشکلات بیشتر مورد توجه قرار می­ گیرند. اگر کودک شما مؤدب و آرام باشد و به کارهای خود اهمیت دهد، شما به او توجه نمی ­کنید و او را به خاطر رفتار خوبش تشویق نمی ­کنید. اما اگر از روی ناراحتی و خشونت مرتکب رفتار بدی شود، خیلی به چشم شما خواهد آمد. در واقع، این پیام را منتقل می ­کند که وقتی کار اشتباهی از کودک سر بزند، شما به او توجه می کنید. به هر حال، توجه به رفتار بد بهتر از توجه نکردن است. تمرکز داشتن روی خصوصیات مثبت کودک باید در اولویت قرار ­گیرد. اگر فقط روی رفتار منفی کودک تمرکز داشته باشید و خصوصیات مثبت او را نادیده بگیرید، با این رفتار فرصت بهتر بودن را از او سلب می­ کنید. شما می ­توانید به سادگی به همه کارهایی که دوست دارید فرزندتان انجام دهد، توجه داشته باشید و کمتر انتقاد کنید. رعایت این موارد به ویژه برای آنها که کودکان زیر 5 سال دارند، ضروری است. زیرا آنها خیلی حساس هستند و اغلب هر حرفی را که می ­زنید تا آخر عمر توی ذهن شان باقی می ­ماند.

 منبع: lifehack

مراحل مهم رشد کودک در اولین سال تولدش /رشدکودک

مراحل مهم رشد کودک در اولین سال تولدش

اولین سال تولد کودک دوره هیجان انگیزی است که با بسیاری از لحظه های مهم و شگفت آور همراه است. مانند زمانی که برای اولین بار چهار دست و پا راه می­رود، سپس راه رفتن روی دو پا را می­آموزد و بعد هم شروع به حرف زدن می­کند. طبیعی است که شما رشد اولین فرزند خود را با نگاه کردن به همسن و سالانش ارزیابی کنید و پیشرفت او را با قابلیت هایش بسنجید. توجه به مراحل مهم رشد کودک اهمیت دارد، زیرا به شما ایده می دهد که چه انتظاری را چه موقع از کودک خود داشته باشید. بنابراین، می توانید خودتان را آماده کنید و بدانید که چه چیزی برای رشد کودک طبیعی است.

همچنین، مراحل مهم زندگی کودک به شما کمک می کند که بفهمید کودک در سنین مختلف از چه اسباب بازی ها و کتاب هایی لذت می ­برد و ایده ای کلی می دهند که چه چیزی برای کودک طبیعی است. اگر کودک شما رشد کندتری نسبت به همسن و سالانش داشته باشد، آن را بررسی کنید. مهم است تا به یاد داشته باشید که هر کودک سرعت رشد مختص خود را دارد. بنابراین این حقیقت که کودک شما دیر یا زود شروع به چهار دست و پا رفتن می کند، معیار واقعی هوش او محسوب نمی­ شود.

اگر کودک شما خیلی زود به مراحل رشدی مهم چون غلت زدن و چهار دست و پا رفتن در سن پایین برسد، فوراً جهش رشدی بزرگی رو به جلو خواهد داشت. به همین دلیل، این گونه مهارت ها دنیای جدیدی از تجارب و فرصت ها را در دسترس آنها قرار می دهد. برای مثال، با حرکت دادن اشیا به سمت جلو می خواهند با آنها بازی کنند. بنابراین، برای مدتی به نظر خواهد رسید کودکی که زود روی دست و پای خود شروع به راه رفتن می کند، نسبت به همسالان خود در کارهای جدید جرئت بیشتری دارد، در حالی که سایر کودکان می نشینند و تماشا می کنند.

اگرچه به محض اینکه دیگران نیز یاد بگیرند تا چهار دست و پا راه بروند، آنها نیز همان جهش به سمت جلو را خواهند داشت و سریع به رشد استاندارد خواهند رسید. جهش دیگر زمانی رخ می دهد که با سپری شدن اولین مراحل رشدی، از مرحله نوزادی وارد نوپایی می شوند و در این مرحله یاد می گیرند بدون گفتن هیچ جمله نامشخصی خواسته های خود را بگویند. اما تا زمان شروع مدرسه، آنها همیشه در حال دویدن، بالا و پایین پریدن و آواز خواندن هستند. هیچ کسی نمی تواند بگوید چه کسی چه کاری را اول انجام دهد.

عوامل مؤثر رشد کودک

طبق گفته یک روانشناس، ریچارد ولفسون، چند عامل که در ادامه آورده شده اند، می توانند بر رشد کودک تأثیرگذار باشند.

1. وضعیت تولد: فرزند اول اغلب یاد می گیرد تا زودتر صحبت کند، زیرا بیشتر مورد توجه بزرگ ترها قرار می گیرد. در حالی که بچه های بعدی ممکن است زودتر به مرحله مهم رشد جسمی برسند، زیرا خواهر و برادرهایی دارند که می توانند از آنها الگوبرداری کنند.
2. محیط: کودک مطابق فرصت هایی که به دست می آورد، یاد خواهد گرفت. بنابراین، مطمئن باشید از فعالیت های متنوع لذت می برد و می خواهد محیط های جدیدی را تجربه کند.
3. شخصیت: برخی کودکان فقط جایی می نشینند و مجذوب می شوند. در حالی که دیگران در یک جا به اندازه کافی منتظر نمی­مانند تا بشنوند شما چه چیزی می خواهید بگویید. درست مانند بزرگ ترها، کودکان در زمینه های مختلفی شایستگی­ های خودشان را نشان می دهند که بستگی به طبیعت آنها دارد و اینکه چه چیزی را دوست دارند و از چه چیزی متنفرند.
4. جنسیت: پژوهش ها نشان می دهد که پسرها زودتر به مراحل مهم رشد جسمی می رسند، در حالی که دخترها تمایل دارند در سنین پایین ­تر یاد بگیرند، صحبت کنند و مهارت های حرکتی بهتری دارند. این نکته را نیز به یاد داشته باشید که رشد در سرعت ثابتی اتفاق نمی افتد، بلکه با فراز و فرودهایی همراه است. کودک شما ممکن است یک هفته رشد خیلی زیادی داشته باشد، اما ترجیح می دهد قبل از اینکه وارد مرحله رشدی جدیدی شود، مدتی را با استعداد جدیدی که کسب کرده است، سپری کند. همچنین، کودکان پیش رس ممکن است چند ماه دیرتر از همسن و سالان خود به مراحل مهم رشدی برسند.

چه زمانی رشد کودک طبیعی است؟

گاهی ممکن است لحظات شاد شما با نگرانی توأم باشد. زمانی که شما احساس می کنید کودک شما سرعت رشد کافی را ندارد، وقتی اضطراب شما باعث شود رشد کودک خود را با سایر کودکان مقایسه کنید، سعی کنید این کار را انجام ندهید. کوچولوی شما که مثل شما کتاب و مجله نخوانده است که بداند چه زمانی باید دقیقاً به آن مرحله مهم رشدی برسد. در عوض، آنها کارهایشان را در زمان خودشان و مطابق با علایق و شخصیت خودشان انجام می دهند نه طبق جدول زمانی که کودک متوسط را تشریح می کند. با وجود این، اگر احساس می کنید کودک شما به همان سرعتی که انتظار دارید رشد نمی کند، این موضوع را به مربی بهداشت یا پزشک عمومی خود اطلاع دهید. در هر صورت، کودک شما در طی سال اول تولدش مرتباً تحت کنترل قرار می ­گیرد. اما شما می توانید هر زمان که نگران شدید، با آنها تماس بگیرید.

مراحل مهم رشد کودک: چه انتظاری دارید و چه موقع

1. لبخند زدن: یادگیری لبخند یکی از اولین مراحل مهم رشدی است که حدود شش هفتگی اتفاق می افتد. اولین لبخند زیبا و جذاب کودک، تمام آن شب های بی خوابی را جبران می­ کند.
2. اولین سر نگه داشتن: وقتی که ماهیچه های گردن کودک قوی می شود، قادر خواهد بود سر خود را نگه دارد (در حوالی شش هفتگی) و برگردد تا چیزهای جدید را ببیند و به طرف منبع صدا جلب شود.
3. غلت زدن: بین سه و شش ماهگی کودک خواهد آموخت که غلت بزند، معمولاً از جلو به پشت و چند هفته بعد از پشت به جلو.
4. نشستن: وقتی پشت کودک قوی تر می شود، می تواند در وضعیت نشسته خودش را نگه دارد و نیفتد، اول با گذاشتن دست ها دور کمر و در نهایت بدون هیچ کمکی.
5. چهار دست و پا راه رفتن: کودک می آموزد به راحتی از شش ماهگی چهار دست و پا راه برود. این کار را معمولاً با سوار شدن روی چهار دست و پا و حرکت کردن به عقب و جلو شروع می ­کند.
6. نشسته راه رفتن: البته برخی از کودکان اصلاً چهار دست و پا راه نمی روند و روش های راه رفتن خودشان را دارند و گاهی اوقات نشسته راه می روند.
7. گشت زدن: قبل از اینکه راه رفتن را بیاموزند، سعی می کنند با استفاده از مبل یا پای افراد خودشان را بالا بکشند. آنها سپس با نگه داشتن میز و صندلی اطراف اتاق گردش می کنند.
8. اولین راه رفتن: در بین اولین هایی که گفته شد، اولین راه رفتن بدون هیچ حمایتی، یک مرحله مهم و اصلی رشد کودک محسوب می شود که از حدود نه ماهگی اتفاق می ­افتد.
9. پرحرفی: در هجده ماهگی، اکثر بچه­ها برای صحبت کردن از 6 تا 20 کلمه استفاده می کنند. اگرچه ممکن است فقط شما آنها را تشخیص دهید. تا دو و نیم سالگی شما با زبان باز کردن او مواجه خواهید شد.
   

   

چرا کودک من چهار دست و پا راه نمی ­رود؟

در اینجا مواردی ذکر می ­شود که ممکن است نشان دهنده مشکلی در رشد کودک شما باشد:

1. صدا زدن: اگر تا سه ماهگی نسبت به صدا زدن هیچ واکنشی نشان نمی­دهد و سعی نمی ­کند که با برگرداندن سر منبع صدا را جستجو کند، ممکن است مشکل شنوایی داشته باشد.
2. نشستن: اگر کودک تا هفت ماهگی برای مدت کوتاهی بدون هیچ حمایتی قادر به نشستن نباشد، ممکن است ماهیچه هایش ضعیف ­تر از حد انتظار بوده و نیاز به فیزیوتراپی داشته باشد.
3. راه رفتن: اگر کود­ک­ تا دو سالگی نمی ­تواند راه برود، باز هم ممکن است مشکل ضعف ماهیچه وجود داشته باشد که باید با مربی بهداشت درباره فیزیوتراپی صحبت کنید.
4. حرف زدن: اگر حرف زدن کودک تا چهار سالگی هنوز بچگانه است و برای افراد غریبه قابل فهم نیست، ممکن است به کمک نیاز داشته باشد، شاید هم به گفتاردرمانی.

ارتقای رشد کودک

1. دالی کردن: در حدود پنج ماهگی کودک شما می ­فهمد که چیزی وجود دارد، حتی اگر نتواند آن را ببیند. مثلاً وقتی شما صورت خود را با پتو می ­پوشانید، فکر می ­کند که شما از آنجا رفته­ اید و وقتی که با تعجب پتو را بر می ­دارید، با صدای بلند می ­خندد. اما با گذشت هفته­ها، تعجب دالی کردن شما را پیش بینی می ­کند. حتی پتو را از روی صورت شما بر می دارد و شما را پیدا می­ کند.
2. کف زدن: حرکت هماهنگ دو دست به طور همزمان و برخورد آنها در کف دست مهارتی است که کودک بین شش و هشت ماهگی می ­آموزد.

منبع:

قسمت دوم

چگونه نه بگوییم؟

چگونه به ­طور صحیح نه بگوییم؟

در قسمت اول این مقاله به این پرداختیم که کودکان و همچنین بزرگسالان دوست دارند زود به خواسته های خود برسند. اما مواقعی نیاز است که همه ما نه بشنویم. در بخش نخست، 9 استراتژی را به شما معرفی کردیم که با استفاده از آنها می توانید یاد بگیرید که چگونه نه بگویید و در این بخش نیز 9 استراتژی کاربردی دیگر برای شما آورده شده است.

10. از جار و جنجال ها پرهیز کنید

اگر به همراه کودکتان به اسباب بازی فروشی می روید تا هدیه­ ای برای تولد دوستش بخرید، خود را برای رویارویی با مشکلی جدی آماده می کنید. کودک شما از هر چیزی خوشش بیاید، دوست دارد آن را بخرد. قبل از ورود به اسباب بازی فروشی به او بگویید که شما آنجا هستید تا یک هدیه تولد بخرید نه اسباب بازی برای او طوری که او مجاب شود انتظار اسباب بازی را نداشته باشد.

11. بگذارید فرزند شما نیز نه بگوید

خودتان را آماده کنید تا نهایت نه گفتن را بپذیرید. نه گفتن برای رشد کودک و شکل گیری هویتش به عنوان یک فرد حائز اهمیت است. این رفتار به منزله مخالفت با شما یا اعتراض به مسئولیت شما نیست. برخی والدین احساس می کنند که هیچ پاسخ منفی را از کودکی نمی توانند تحمل کنند و فکر می ­کنند که باعث تضعیف قدرتشان می ­شود. آنها فکر می کنند شخصیت ­شان متزلزل شده است و دیگر نمی­توانند مثل قبل به عنوان پدر و مادر نقش خود را ایفا کنند. بچه ها باید بدانند که مادرشان ورود به چه مکان هایی را مجاز و چه مکان هایی را ممنوع کرده است. والدین می توانند بیاموزند که به خواسته های فردی کودک احترام بگذارند و هنوز مسئول بمانند و محدودیت ها را حفظ کنند. وقتی کودک شما بزرگ تر می ­شود، توانایی برقراری یک رابطه دوستانه با همسالان خود در موقعیت های مشخص را کسب می ­کند و این بستگی به توانایی کودک دارد که چگونه نه گفتن را یاد گرفته باشد.

12. چگونه با شوخ طبعی نه بگویید

اگر خواستید به عنوان مثال از کودکتان بخواهید فیلمی را نبیند، می توانید کمی خلاقیت به خرج دهید و با شوخ طبعی این درخواست را از او داشته باشید.  

13. نه را شخصی نکنید

برخی والدین احترام گذاشتن به کودک را با قدرت مساوی دادن به او اشتباه می گیرند. اما مسئله قدرت مطرح نیست. شخص قدرتمند باید به شخصی که مسئولیت او را بر عهده دارد احترام بگذارد. این موضوع هم در روابط با والدین و هم در روابط با دیگران صادق است. نه گفتن را شخصی نکنید.

14. یک روز خوب داشته باشید

اگر در پایان روز تعداد بله ها از تعداد نه ها بیشتر بود، آن روز روز خوبی است و والدین به کمک کودکان می توانند کار خاصی را انجام دهند. وقتی کودک متوجه می شود که مامان شاد از مامان بداخلاق سرگرم کننده تر است، این کار به او انگیزه می دهد که به داشتن روزهای خوب ادامه دهد.

15. با احتیاط نه بگویید

وقتی شما می خواهید جلوی رفتار بد کودک را بگیرید، دلیلی برای خشونت وجود ندارد. برای مثال نوزاد شما ضبط صوتی را که شخصی جایی گذاشته پیدا می کند. پیش خودش فکر می کند که اسباب بازی جالبی است. سعی نکنید آن را به زور بگیرید و او را به گریه بیندازید. شما می توانید چند لحظه با او وقت بگذارید و ضبط را برانداز کنید. بعد بگویید بای بای ضبط صوت! برای جبران این کار و جلوگیری از ناراحت شدنش به او یک چیز جذاب دیگر با اندازه مناسب بدهید و او را به جای دیگری ببرید و با یک فعالیت مناسب سرش را گرم کنید.

16. وقتی دستوری می ­دهید، در اجرای آن جدی باشید

دستورات خود را تا رسیدن به نتیجه دلخواه دنبال کنید. وقتی به کودک خود می گویید که اگر دوست دارد پیش از خواب برایش قصه بگویید، باید مسواک بزند در تصمیم خود راسخ باشید و کوتاه نیایید تا او تسلیم خواسته شما شود.

17. شما مادری هستید که نمی تواند نه بگوید

برخی والدین با تعصب با تهیه همه لوازم مورد نیاز فرزندان، خود را در معرض خطر قرار می­ دهند. مادرانی که وابستگی زیادی به کودکان دارند، به عنوان مادران کاملاً بله گو در روش تربیتی خود با نه گفتن بیگانه می شوند و با این کار خود را در معرض آسیب قرار می ­دهند. مهم است که مادر از همان ابتدا با گفتن نه به کوچولوی خودش احساس راحتی کند. در واقع، این موضوع از زمانی شروع می شود که مادر به نوزادش آموزش می ­دهد که به درستی پستانش را بگیرد.این اولین وضعیت تربیتی مادر است تا به نوزاد نشان دهد چگونه به طور صحیح و بدون زخم کردن پستان می تواند از شیر مادر به مقدار کافی تغذیه کند.

برخی مادران این کار را انجام نمی دهند. آنها به خاطر ترس از گریاندن کودک کاری نمی ­کنند. آنها ترجیح می دهند کودک آن کار اشتباه را انجام دهد و درد را تحمل کنند. نه گفتن کار بدی نیست. یک روش دادن یا بخشش کردن محسوب می شود و نیاز به تلاش زیادی دارد. مادرانی که نمی توانند یاد بگیرند چگونه نه بگویند، بعداً با مشکل بزرگی مواجه خواهند شد. آنها مامان هایی می شوند که ما می بینیم توسط کودکان پیش دبستانی خود مثل عروسک به هر سو کشیده می شوند. وقتی مادران در زمان های مناسب شروع می کنند تا با اطمینان، محکم و از روی عشق و محبت نه بگویند، این حالت برای بچه تهدیدکننده نیست.

18. وقتی که کودک شما نه را نمی پذیرد

بچه ها خصوصاً آنهایی که اراده قوی دارند سعی می کنند تا والدین را خسته و افسرده کنند. آنها اصرار دارند که باید چیزی داشته باشند وگرنه دنیای آنها نمی تواند ادامه یابد. آنها به اذیت و آزارشان ادامه می دهند تا در نهایت برای اینکه روی اعصابتان نباشند، به خواسته آنها پاسخ مثبت می ­دهید. این روش تربیتی درستی نیست. با وجود این، اگر درخواست کودک شما بعد از اینکه خوب به آن گوش دادید، منطقی بود، مشتاق باشید تا با او گفتگو کنید. گاهی ممکن است عاقلانه باشد که شما بعد از گفتن نه نظر خود را تغییر دهید.
در حالی که از کودکتان می خواهید تا باور کند نه شما به معنی نه قطعی نیست و شما فرد انعطاف پذیر و قابل تغییری هستید، این موضوع کمک می کند که شما تا شنیدن کامل حرف های او، روی نه گفتن خودتان تأکید داشته باشید. اگر شما احساس می کنید که اگر او به طور غیر معمول نسبت به نه شما عصبانی و خشمگین می شود­، به جانبداری از او گوش کنید. شاید نظری داشته باشد که به آن توجه نکرده اید یا خواسته او بزرگ تر از خواسته ­ای باشد که شما تصورش را می ­کنید. اگر خواسته ­اش منطقی بود، برای تغییر تصمیم خود روراست باشید. در این صورت، مطمئن شوید که او متوجه شود درخواست های مکرر و آزار دهنده­ اش نبوده که تصمیم شما را عوض کرده است، بلکه خود شما به این نتیجه رسیدید.

 منبع: askdrsears

ترجمه:اکرم شمسی

 نه بگوییم./ 18 نکته مهم که چگونه به کودک خود نه بگوییم.

چگونه به طور صحیح نه بگوییم؟

نه کلمه ای است که به آسانی روی زبان جاری می شود. ضروری است که والدین به کودک خود نه بگویند تا در آینده از آنها نه بشنوند. آن چیزی که همه را به دردسر می اندازد، واکنش هیجانی و غیر ارادی به یک خواسته و دادن پاسخ مثبت فوری بدون فکر کردن به عواقب آن است. با استفاده از هجده استراتژی زیر یاد می گیرید که چگونه نه بگویید.

1. تعادل برقرار کنید

گفتن مکرر نه و بله کودک را دچار مشکل می کند و دستیابی به ترکیبی درست از آنها در محیط کودک حائز اهمیت است. وقتی به ندرت به کودک خود نه می گویید، همان مواقع کمی که آن را به کار می برید، او نخواهد پذیرفت، زیرا به ناامیدی عادت ندارد. اگر کودک تمام روز برای هر کاری با مخالفت والدین مواجه شود، به این باور می رسد که جهان برای زندگی کردن جای خوبی نیست. جهان واقعی همیشه پر از نه ها و بله ها است.

2. نه ها هم رشد می کنند

طی سال اول تولد، نیازها و خواسته های کودک یکسان است و والدین بله گوی او هستند. طی سال دوم، خواسته های کودک همیشه قابل اجرا نیستند و باید به آنها هم نه و هم بله گفت. از 9 تا 14 ماهگی چگونه نه گفتن مستقیم بیشتر می شود. بین 14 و 18 ماهگی آنها ممکن است با شنیدن پاسخ منفی به راحتی ناامید شوند و شاید اعتراض هم بکنند. والدین می توانند شروع به نه گفتن کنند تا این نگرش را به آنها انتقال دهند که «زندگی همین است و مطمئن هستم که تو می توانی با آن کنار بیایی.»

3. برای نه گفتن مثبت از جایگزین های خلاقانه استفاده کنید

اگر با یک کودک نوپای باهوش تنها ماندید که از سر کنجکاوی و مدام از یک طرف به طرف دیگری می رود و به نه گفتن شما توجهی ندارد، برای تغییر این وضعیت سعی کنید با چیزهای جالب تری او را سرگرم کنید. بیرون بروید، با خود کتاب همراه داشته باشید، به مکانی امن بروید و بگذارید به دویدن ادامه دهد.

4. علائم بازدارنده را آموزش دهید

در همان ماه های اول زندگی کودک زبان بدنی را که به معنی بازدارنده است، به او آموزش دهید. کودک شما نیاز دارد قبل از شنیدن کلمه نه با زبان بدن بازدارنده به مدت طولانی ارتباط بگیرد. از دوران شیرخوارگی با اولین مکیدن پستان و درد ناشی از آن در صورت شما واکنشی ایجاد می شود که کودک با آن ارتباط برقرار می کند.

اولین باری که نوزاد شما با چیز خطرناکی رو به رو می شود، صورت شما علائم هشدار را دوباره ثبت می کند. اگر کودک شما به زبان بدن مثبت عادت کند، شما بهترین نتیجه را از علائم بازدارنده خواهید گرفت، به طوری که هر تغییری او را وادار می کند که بنشیند و به آن توجه کند. اگر کودک نوپای شما با پاسخهای مثبت زیادی مواجه شود، نه های شما دیگر بی اثر می شود. پاسخ های مثبت مانند نگاه افتخارآمیز و تحسین برانگیز، دیدن قیافه های شاد و خوشحال، برقراری تماس چشمی، بغل کردن، قلقلک دادن این پیام را منتقل می کنند که من تو را دوست دارم، تو عالی هستی!

بچه هایی که ارتباط خیلی نزدیک با والدین خود دارند و ساعت هایی در روز را در تماس رودررو و در آغوش والدین خود هستند، به آسانی می آموزند تا زبان بدن و صورت های والدین را بفهمند. داشتن ارتباط زیاد رودررو در ماه های اول، ارتباطات رودررو را در ماه ها و سال های پیش رو آسان تر می کند. برخی از کودکان خیلی تحت تأثیر زبان بدن قرار می گیرند و می توانید حتی بدون گفتن یک کلمه موضوع را به او بفهمانید.

5. صداهای بازدارنده را آموزش دهید

اغلب تغییری در حالت یا زبان بدن برای تغییر واکنش های هیجانی کافی نیست. کلمات برای نه گفتن مثبت لازم هستند. کودکان به زودی یاد می گیرند کلماتی را بیاموزند که قدرت بیشتری دارند و واکنش سریع تری را مطالبه کنند. خودتان را با تنوعی از صداها تجهیز کنید، به طوری که بتوانید لحن مناسب آن موقعیت را انتخاب کنید. بلندی صدا را با سنگینی رفتارش هماهنگ کنید. صداهای بلند واقعی را برای خطر واقعی نگه دارید.

6. در نگاه کردن مهارت کسب کنید

شما می توانید بیاموزید که چگونه بدون گفتن یک کلمه نه بگویید. مربیان کارآزموده از نگاهی ناشی از نارضایتی استفاده می کنند، بدون اینکه به شخصیت آنها لطمه ای وارد شود، جلوی رفتار بد کودک را می گیرند. آنها با برگرداندن سر، نگاه نافذ، اشاره صحیح صورت و با لحن صدا پیام خود را منتقل می کنند. چشمان شما احساس و افکار واقعی شما را آشکار می کنند. اگر شما نسبت به کودک خود احساس خشم یا حقارت می کنید، او این حالت را در چشمان شما می خواند. شما باید به خاطر این نگاه خشونت آمیز نسبت به شخصیت او عذرخواهی کنید. مطمئن باشید که علائم و صداهای بازدارنده جلوی رفتار او را می گیرد نه جلوی رشد عزت نفس او را. کودک شما باید بفهمد از رفتار او ناراضی هستید نه خودش! مطمئن باشید که شما کار درستی کردید که او را با نارضایتی خود ادب کردید. بعد از آنکه با نگاه کردن او را متوجه رفتار بدش کردید، سپس با یک لبخند، یک بغل و توضیح شفاف بگویید من کاری را که انجام دادی دوست ندارم، اما تو را دوست دارم.

7. جایگزین هایی برای کلمه نه پیدا کنید

نه گفتن مداوم سبب می شود که این کلمه اثر خوبش را از دست بدهد. از آنجایی که صداهای بازدارنده بیشتر برای حفاظت استفاده می شوند، سعی کنید از واژه های خاص تری که مناسب موقعیت باشد، استفاده کنید. در هر خانواده ای چیزهایی وجود دارد که برای کودکان خردسال ممنوع است. وقتی شما از این عبارت به آرامی و مداوم از اوایل کودکی استفاده می کنید، می آموزید که چگونه نه بگویید، طوری که کودک نوپای شما بفهمد شما از او محافظت می کنید. گاهی اوقات برای چگونه نه گفتن به کلمات دیگری غیر از نه خالی نیاز است. نه برای گفتن خیلی راحت است. نیاز به فکر کردن ندارد. اتوماتیک، غیرارادی و در عین حال یک محرک خشونت برانگیز است. گفتن «نمی تواند» ارتباط بیشتری برقرار می کند و شما متفکرانه از آن استفاده خواهید کرد. شما وقتی از جسمش محافظت می کنید به ذهنش هم توجه دارید.

نوزادان به «بس کن» بهتر از نه واکنش نشان می دهند. «بس کن» توجه کودک را بیشتر جلب می کند و جلوی رفتارهای بدش را می گیرد و به شما فرصت کافی می دهد تا استراتژی های دیگری را برنامه ریزی کنید. «بس کن» بیشتر محافظت کننده است و کمتر برای کودک حالت تنبیهی دارد. کودکان با شنیدن نه خالی ممکن است به خواسته های والدین توجه کافی نداشته باشند. اما معمولاً بچه های با اراده قوی می نشینند و فکر می کنند تا این دستور را ارزیابی بکنند، چنانکه گویی حس می کنند خطری در پیش است. بچه های با اراده قوی اگر کلمه نه را هزار بار شنیده باشند، آن را نادید می گیرند. حتی «بس کن» نیز اگر بیش از حد استفاده شود، ارزش دستوری خود را از دست می دهد.

8. چگونه نه گفتن به لحن خاصی نیاز دارد

علاوه بر کسب مهارت در نگاه کردن، در مواقعی که شما باید نظر خود را بیان کنید، یک لحن خاصی از صدا برای چگونه نه گفتن داشته باشید. مربی کارآزموده ای رازش را با ما در میان گذاشت: «من مادری هستم که به بچه هایم سخت نمی گیرم. اما بچه های من وقتی که از مرزهای اخلاقی عبور می کنند، با لحن صدای من همه چیز را می فهمند. یک روز که کودک دو ساله ام بدرفتاری می کرد، کودک چهار ساله ام به او گفت که وقتی مامان این طوری با تو صحبت می کند، او را اذیت نکن!»

9. بعد از گفتن یک جمله منفی جمله ای مثبت بگویید

برای چگونه نه گفتن اغلب لازم است به یک جمله منفی یک جمله مثبت نیز اضافه کنید، مثل اینکه بگویید: «تو نمی توانی چاقو داشته باشی، اما می توانی توپ داشته باشی.» از عبارات متقاعدکننده استفاده کنید تا با گفتن «می توانی انجام بدهی»، پذیرفتن «نمی توانی انجام بدهی» را برای او راحت تر کنید.

در این مقاله 9 استراتژی مهم برای نه گفتن به کودکان را آموختید، در قسمت دوم این مقاله با 9 استراتژی دیگر آشنا خواهید شد.

منبع:  https://www.askdrsears.com/topics/how-to-say-no