نوشته های برچسب خورده: روانشناسی

 8 راهکار طلایی تا از ناخن جویدن کودکان جلوگیری کنیم.

اگر کودک شما ناخن های خود را به دندان می گیرد، فقط او نیست که این مشکل را دارد. حدود 50 درصد از بچه های بین 10 و 18 سال حداقل گهگاهی این عادت را دارند. برای بسیاری از کودکان حتی در سنین پایینتر شروع می شود. این رفتار یکی از رایج ترین عادتهای عصبی است، مقوله ای که همچنین شامل پیچاندن مو، انگشت در بینی کردن و انگشت شست مکیدن نیز می شود. ناخن جویدن رسماً یک رفتار تکراری متمرکز شده بدن تشخیص داده می شود.
مرور کلی

در حالی که برخی کودکان وقتی به دلیل خستگی و عصبی بودن، نا آرام می شوند، ناخن های خود را به دندان می گیرند، دیگران وقتی که احساس نگرانی می کنند و نمی دانند که چه کار دیگری انجام دهند مبادرت به این کار می نمایند. ناخن جویدن باعث تسکین دردشان می شود. علاوه بر ناخوشایند بودن، این کار می تواند به دندان و ناخن کودک شما آسیب بزند. بنابراین اگر کودک تان پرخاشگر است، وقتی که خیلی شدید ناخن خود را می خورد، ممکن است مهم باشد که این مسئله را با داندانپزشک او در میان بگذارید. در بیشتر موارد ناخن جویدن یک مشکل جدی برای سلامتی کودک محسوب نمی شود و معمولاً نشانه یک مشکل عمیق و ریشه دار نیست. در عوض فقط یک عادت کوچک عصبی است که اغلب والدین را نگران می کند.
راهبردها
چون بیشتر کودکان بالاخره از این عادت بد رهایی می یابند. برخی والدین نادیده گرفتن آن را بهترین روش می دانند. اما برای سایر والدین سخت است که به آن توجهی نکنند. اگر ناخن جویدن خیلی غیر منتظره و ناگهانی شروع شده است، چند دقیقه وقت بگذارید و فکر کنید که ممکن است کودک شما کمی دچار اضطراب یا استرس شده باشد. به خاطر داشته باشید که برخی وقایع مثبت از قبیل ارتقا به یک گروه مطالعه جدید یا خرید یک حیوان خانگی جدید می تواند برای کودکان استرس زا باشد. اگر ناخن جویدن به نظر می رسد که عادت بدی باشد، چند روش برای اینکه کودک تان دست از این رفتار بردارد، وجود دارد:

1. ناخن هایشان را روزانه و به طور مرتب کوتاه کنید:

کوتاه کردن ناخن سطح زیر ناخن را کمتر می کند و منجر به کاهش آلودگی، کثیفی و باکتریهایی می شود که می توانند وارد دهان شوند. همچنین از پوست زیر ناخن خوب مراقبت کنید، باکتریها می توانند وارد پوست اطراف ناخن شوند و ایجاد عفونت نمایند. یک سوهان کوچک یا ناخن گیر در کیف خود داشته باشید. گاهی اوقات یک ناخن تیز شده و کوتاه شده به راحتی باعث می شود که کودک از نزدیک کردن آن به دهان خودداری کند.

2. یک جایگزین پیدا کنید:

سعی کنید چیزی سالم برای کودک خود پیدا کنید که در دهانش بگذارد.برای یک بچه بزرگتر، احتمالاً میان وعده های مرتب کرفس ترد و برشهای باریکی از هویج ممکن است راه حل خوبی باشد. فقط مطمئن باشید که ناخن جویدن را با خوراکی های شیرین جایگزین نکنید یا اینکه یک عادت بد را با عادت بد دیگر تعویض نکنید.

3. به کودک خود چیز دیگری دهید تا روی آن تمرکز کند:

به دنبال چیزی باشید که انگشت کودک را فعال نگه دارد. آنها ممکن است دوست داشته باشند با آرامی روی “سنگ نگرانی” صاف دست بکشند که می توانند در جیبشان نگه دارند. یک توپ استرس کوچک را فشار دهند یا خمیر پلاستیکی را لمس کنند. این گونه فعالیتها اجازه می دهد تا به جای اینکه روی صدا و احساسی که از ناخن جویدن دارند تمرکز کنند ، روی بافت این اشیا متمرکز شده و چیزی را که در دست دارند احساس کنند.

4. یک علامت هوشمندانه بین خودتان اتخاب کنید تا او را متقاعد کندکه از این کار دست بکشد:

وقتی می بینید آنها یک لقمه ای را زیاد می جوند، به آرامی روی بازو آنها را لمس کنید یا از یک کلمه رمز استفاده کنید که بدون اینکه دیگران بفهمند به آنها هشدار دهد. این روش به آنها کمک خواهد کرد زمانی که مادر این کار را می کند، آگاهی کودک افزایش می یابد. با وجود این، بسیاری از این عادتهای عصبی به طور ناخودآگاه انجام می شوند.

5. یک سیستم پاداش ایجاد کنید:

یک نمودار برچسب درست کنید و هر روز که کودک شما ناخن هایش را به دندان نمی گیرد علامت گذاری کنید، اگر تمام طول روز این کار را نمی کند، یک روز را به بخشهای کوچکتری از زمان تقسیم کنید مانند قبل از صبحانه یا هنگام ناهار یاشام. زمانی که او تعداد مشخصی از برچسبها را بدست آورد، به او یک جایزه بدهید مانند رفتن به پارک برای 5 برچسب.

6. ناخنها را آرایش و رنگ آمیزی کنید.

در حالی که احتمالاً پسرتان به این ایده علاقه زیادی نداشته باشد، دخترتان ممکن است هیجان زده شود که این کار روی ناخنهایش انجام شود، زمانی که ناخنهایش کمی رشد کردند. این کار نه تنها باعث پیوند بیشتر فرزند و والدین می شود، بلکه تعریف و تمجیدهایی که به خاطر جذاب شدن ناخنهایش دریافت می کنند ممکن است باعث شود که این عادت بدش را ترک کند.

7. سعی کنید با لاک زدن ناخن از این رفتار ناپسند دست بکشد:

همیشه در شرایط اضطراری یک روش استاندارد و قابل قبولی وجود دارد. لاک ناخن طعم و مزه بسیاری بدی دارد یا وقتی آنها آن را به دهان می گیرند کمی می سوزاند،.
(با این حال مراقب باشیدچون مقداری استن یا گرد فلفل قرمز در آنها وجود داردکه کاملاً می تواند مقداری آسیب بزند اگر کودکان به چشمان خود بمالند). با پزشک کودک خود یا یک داروساز صحبت کنید تا درباره امن ترین گزینه ها اطلاعات لازم را کسب کنید. این طعم و مزه بد حداقل کودک تان را وادار می کند که از این عادت بیشتر آگاه شود.

8. اجازه دهید پیامدهای طبیعی اتفاق بیفتند :

به یاد داشته باشید که نتایج طبیعی می توانند معلمان خوبی باشند. بنابراین اگر کودک شما به دلیل جویدن ناخنهای خیلی کوتاه انگشتانش را زخمی می کند. درد ناشی از آن ممکن است آنها را تحریک کند تا این رفتار را در آینده متوقف کنند.

از بدتر شدن آن اجتناب کنید :

• توجه خیلی زیاد به عادتهای بد کودک تان احتمالاً نتیجه عکس خواهد داشت، ناخن جویدن او ممکن است بدتر شود.
• تنبیه کردن و تحقیر کردن آنها به خاطر این رفتار کمک نخواهد کرد که عادتشان را تغییر دهند. کمک کنید تا این رفتار را مدیریت کند. اما برای متوقف کردن آنها زیاد اصرار نداشته باشید. فریاد زدن یا گفتن اینکه آانها “خیلی بد “هستند کمکی نخواهد کرد.

. اگر طبق برنامه به آنها کمک کنید تا این رفتار را متوقف کنند بسیار موثرتر خواهد بود. اگر انگیزه خاصی برای ترک این عادت نداشته باشند، تلاشهای شما احتمالاً مؤفقیت آمیز نخواهد بود. بنابراین نسبت به آنها صبور باشید و اگر به متوقف کردن آن علاقه ای نشان نمیدهند،احتمالاً باید منتظر بمانید تا این امر محقق شود. شما ممکن است گاهی اوقات این موضوع بحث برانگیز را با گفتن جمله ای مانند” من متوجه هستم که ناخنهای خود را زیاد به دندان  می گیری. آیا بچه های مدرسه هم به این موضوع توجه می کنند؟ “با ذکر اینکه افراد دیگر هم ممکن است این رفتارشان را ببینند، آنها را وادار می کند تا کمی بیشتر از رفتار خود آگاه شوند و بفهمند که دیگران نیز به آنها توجه دارند.
هیمن طور، ممکن است از آنها بپرسید، “وقتی که ناخنهای خود را می جوید، گاهی اوقات انگشت شما خیلی زیاد درد می گیرد. آیا دوست داری که دیگر آن کار را تکرار نکنی؟” اگر کودک شما برای ترک این عادت زمان زیادی صرف می کند سعی کنید با کمک همدیگر دنبال راه و چاره ای باشید که به آنها کمک کند. شناسایی یک کلمه رمز را که می تواند به عنوان یک یادآور استفاده شود، امتحان کنید یا آنها ممکن است بگویند که یک جایزه خاصی میخواهند اگر ناخن هایشان را به اندازه کافی بلند کنند که شما مجبور باشید آن را کوتاه کنید(در مقایسه با اینکه قبل از اینکه رشد کند آنها را بجوند)

صبور باشید

ناخن جویدن ممکن است در مواقعی بهبود یابد و سپس دوباره بدتر شود. این حالت اغلب بخشی از فرآیند خلاص شدن از یک عادت بد است. با این حال، با گذشت زمان این رفتار کودک احتمالاً فروکش می کند.
متوقف کردن عادتهای بد سخت و دشوار است. اگر کودکتان به خاطر ناخن جویدن خیلی خسته و کلافه می شود، به او یادآوری کنید که شما تنها نیستید سایر بچه ها نیز ممکن است درگیر این مسئله باشند. و قبل از اینکه خیلی نا امید شوید، همچنین به خودتان یادآوری کنید که این احتمالاً مرحله ای از یک فرآیند رشد یا تغییر است.

منبع:verywellfamily.com

توسط :امی مورین ، کارشناس مددکار اجتماعی بالینی
بازبینی پزشکی توسط دکتر استیون گانس

نکاتی که یادگیری حروف الفبای انگلیسی را برای کودکان پیش دبستانی سرگرم کننده میسازد.

آموزش حروف الفبا اولین گام برای کمک به کودکان پیش دبستانی است تا یادبگیرند چگونه بخوانند و بنویسند. درحالی که برخی از بچه ها به سرعت الفبا را یاد می گیرند، اما بقیه برای یادگیری حروف به زمان و تمرین بیشتری نیاز دارند. اگر به دنبال ایده هایی هستید که چگونه الفبا را با یک روش سرگرمی به پیش دبستانی ها آموزش دهید، خواندن این وبلاگ را تا آخر ادامه دهید.

ما برخی از روشهای سرگرم کننده برای آموزش الفبا به کودکان پیش دبستانی را برای شما به اشتراک گذاشته ایم:

1- از الفبا یک داستان بسازید: درخت الفبا بهترین روش برای آموزش شناخت حروف الفباست. این درخت هر حرف را جداگانه نشان می دهد و اینکه چگونه یادبگیرند برای کلمه سازی حروف را باید کنار هم بگذارند.

2- از فعالیتهایی استفاده کنید که با داستان مرتبط باشد: برای مثال، می توانید در هنگام بازخوانی داستان، از بچه ها بخواهید تا با برگ¬ها بازی کنند. این روش کمک می کند تا آنها هر برگ یا حرف خاص را تشخیص داده و اینکه چگونه آن بخشی از یک چیز بزرگتر است را درک کنند.

3- داستان را دوباره تعریف کنید: بازخوانی یک داستان را با استفاده از یک تخته سفید به تصویر بکشید. شما می توانید نشان دهید که چگونه جابه جایی یک حرف، گفتار و کلمات آنها را تغییر می دهد.

4- بگذارید بچه ها در فعالیت شرکت داشته باشند: اجازه دهید بچه ها انتخاب کنند چه حرفی در تصویر تغییر کند یا جابه جا شود. شرکت کردن یک روش عالی است برای اینکه کودکان خود را به فعالیت وادارید و ببینید که واقعاً چه قدر آنها درک کردند.

5- شکل حروف را بکشید: کودک را وادار کنید با حروف داستان را به تصویر بکشد. برای این کار می توانید از آهن ربا، تمبر یا تکه های بریده حروف استفاده کنید.

7- الفبا را با شعر و آواز آموزش دهید: حروف الفبا را با پس زمینه شعر و آواز پخش کنید یا درهنگام رانندگی داخل ماشین به آن گوش دهید. این یک روش بسیار خوبی است تا ترتیب حروف الفبا را تقویت کنید.

7- از تصاویر استفاده کنید: اجازه دهید بچه ها داستان را دوباره با تصاویری که خودشان درست کردند، تعریف کنند. این روش هم کمک می کند تا حروف را به خاطر بسپارند و هم بفهمند که چه مقدار حفظ کرده اند.

8- حروف الفبا را تقسیم بندی کنید: برای حفظ کردن حروف الفبا یک یا دو حرف در روز کافی است. بگذارید که آنها هربار فقط روی چند حرف تمرکز داشته باشند تا ترتیب حروف الفبا را یاد بگیرند.
یادگیری و درک صحیح حروف الفبا را برای کودک خود با سرگرمی همراه کنید.

نوشته شده در تاریخ سوم نوامبر 2019 توسط دورسی هستینگز

منبع: 8-tips-make-alphabet-learning

 والدین بهتر/یازده توصیه برای شما که می‌ خواهید والدین بهتری باشید(2)

برای اینکه شما به شرایط مطلوبی برسید، باید توقعات خود را کمی پایین بیاورید تا یاد بگیرید چگونه پدر و مادر بهتری باشید. در هر مسیری اشتباهاتی وجود دارد. صرف نظر از اینکه شما چقدر سخت تلاش می­ کنید، باید بدانید که کامل نیستید و فرزندتان ممکن است مسائل و مشکلاتی داشته باشد که از کنترل شما خارج باشد. به خاطر داشته باشید آنها ممکن است با خواسته ­ای به دنیا بیایند که با خواسته شما در تعارض باشد. در قسمت اول این مقاله، شش توصیه کاربردی برای بهتر شدن والدین آورده شد. در این قسمت پنج توصیه دیگر را می‌ خوانید.

7- هروقت لازم باشد عذرخواهی کنید

ما همه اشتباه می ­کنیم. با این حال والدینی هستند که مهم نیست چقدر اشتباه در قبال فرزندان شان مرتکب شده­ اند، اما حاضر به عذرخواهی نیستند. آنها به اشتباه تصور می ­کنند که عذرخواهی نشانه ضعف است. عذرخواهی از فرزند نشانه احترام به رابطه کلی شما با او است. اشتباه کردن کار آدمیزاد است. من به شما اطمینان می دهم که کودک شما کمتر از شما فکر نمی کند. اگر شما عذرخواهی نکنید، فرصت آموزش اهمیت مسئولیت پذیری را از دست می ­دهید. با این حال، شما از کودک خود می­ خواهید که به خاطر کار اشتباهی که مرتکب شده از شما معذرت خواهی کند. اگر بچه ها دروغ بگویند یا با یکدیگر پرخاشگری کنند یا چیز باارزشی را بشکنند، از آنها می­ خواهید که مسئولیت اشتباه خود را بپذیرند و برای آن­ چیزی که اتفاق افتاده عذرخواهی کنند. در این لحظات است که به فرزند خود آموزش می ­دهید که عذرخواهی کردن عمل درستی است. اگر شما هم این کار را نکنید، پس دقیقاً چه چیزی شما می خواهید آموزش دهید؟ ممکن است عذرخواهی کردن برای شما دشوار باشد، چون احساس برتری می ­کنید و از اینکه اقتدار خود را از دست بدهید، می ­ترسید. در واقع فرزندتان شما را به عنوان یک انسان می بیند و ممکن است احساس نزدیک تری از قبل به شما داشته باشند. به کودک ­تان نشان دهید که هیچ انسانی کامل نیست و همه افراد در زندگی مرتکب اشتباه می ­شوند. عذرخواهی می ­تواند بسیاری از اشتباهات را اصلاح کند. فقط چند کلمه ساده می ­تواند جلوی بدترین تخلفات را بگیرد.

یک حرف حکیمانه: غرورتان را کنار بگذارید، بگویید که ناراحت هستید و رفتار خود را اصلاح می ­کنید. اگر این کار را انجام دهید، یک رابطه محکم و قوی بر مبنای عشق و احترام با فرزندتان ایجاد خواهید کرد.

8- اجازه دهید بچه­ ها همان گونه باشند که دوست دارند

پدربزرگ مادری من در هاوانای کوبا وکیل و نویسنده بود. او از دایی من می خواست که شغل او را دنبال کند. اگرچه دایی من می­ خواست هنرمند بشود و رؤیاهای خود را در پاریس دنبال کند. در آن زمان، پدربزرگ من به هنر مثل شغلی واقعی یا حرفه ­ای که امنیت شغلی داشته باشد نگاه نمی­کرد. دایی من با اینکه می دانست پدرش چه احساسی نسبت به او دارد، با او ملاقات کرد و اهدافش را توضیح داد. خوشبختانه، پدربزرگ من درباره این موضوع کمی فکر کرد و به این نتیجه رسید که با خواسته او موافقت کند و برای تنها پسرش طلب خیر کرد. همچنین با پرداختن همه هزینه ­های ضروری و تهیه بهترین امکانات، مقدمات سفر او را به فرانسه فراهم کرد. او در بهترین شرایط و در رشته مورد علاقه خود به مطالعه پرداخت. دایی من هنرمندی مشهور در فرانسه شد. هنر سوررئالیست شگفت انگیز دایی ام امروزه هنوز هم به فروش می رسد. اگر پدربزرگ من روی خواسته اش اصرار می کرد، این وضعیت می­ توانست طور دیگری رقم بخورد. او می ­توانست دایی من را وادار کند که مثل خودش وکیل شود. خوشبختانه، او متوجه شد به پسرش اجازه دهد همان کسی بشود که دوست دارد و این کار درستی بود که او انجام داد. دایی من نیز قدردان زحماتش بود و توانست فرد معروف و مشهوری شود. پدربزرگ من به او افتخار می کرد و رابطه آنها محکم و قوی شد. اجازه دهید فرزند شما همان گونه که می خواهد باشد، نه آن کسی که شما در ذهن خود تجسم می ­کنید. با این حال این زندگی آنهاست، سفر آنهاست، شما فقط هستید که مراقبشان باشید و هر وقت لازم باشد آنها را راهنمایی کنید.

9- همراه با فرزند خود رشد کنید

 بچه­ ها درست شبیه ما رشد و تکامل می ­یابند. مهم است که با آنها رشد کنید و هماهنگ باشید و روش تربیت و گفتار خود را متناسب با رفتار آنها تنظیم کنید. به عنوان مثال، اگر کودک 4 ساله شما از روی بدرفتاری حقیقت را کتمان می ­کند یا قصد آزار شما را دارد، ممکن است این رفتارهای عجیب و غریب او را نادیده بگیرید و در مواجهه با دروغگویی آنها آرام بمانید و حرفی نزنید. اگر با یک کودک 8 ساله سر و کار دارید، این کودک فرق بین درست و غلط را می فهمد و از شما می­ خواهد که او را راهنمایی کنید. ضمناً نوجوانان باید طور دیگری مورد خطاب قرار گیرند. برخورد با این گروه سنی دشوار و چالش برانگیز است. گروهی که به توجه و مراقبت خیلی زیادی نیاز دارد. شما نمی توانید با یک نوجوان 16 ساله مانند یک کودک 9 ساله صحبت کنید.

10- به احساسات آنها احترام بگذارید و آنها را درک کنید

بچه ­ها در حالی که به سن بلوغ نزدیک می ­شوند، با مسائل و مشکلاتی روبرو خواهند شد که باید احساسات متفاوتی را تجربه کنند. شما در نقش والدین باید با گذاشتن زمان کافی به احساسات آنها توجه جدی داشته باشید و شرایط آنها را درک کنید. سعی کنید احساسات شان را تحقیر نکنید و طوری رفتار نکنید که آنها مهم نیستند. چند روز پیش نوه دختری من که هشت سال و نیمش است، با چشمانی گریان به منزل ما آمد. او با چشمانی ناراحت به من نگاه کرد و گفت: «دلش برای بهترین دوستش تنگ شده، از زمانی که قرنطینه عمومی شروع شده تاکنون 6 ماه است که او را ندیده است.» من به جای اینکه به او بگویم: «نگران نباش، بالاخره یک روز او را می بینی. زیاد درباره آن فکر نکن.» به چشمانش نگاه کردم و گفتم: «خیلی سخت است که بهترین دوستت را برای مدت زیادی ندیده ­ای.» وقتی سرش را با ناراحتی تکان می ­داد، چشمانش پر از اشک شد. من احساسات او را درک کردم و او فهمید حرف هایش شنیده شد. بعد از آن اتفاق، به دوستش اجازه داده شد که روز بعد او را ببیند. او دوباره به من مراجعه کرد. اما این دفعه از روی شادمانی فریاد کشید: «امروز شادترین روز قرنطینه من بود.»

اگر شما به احساسات کودک توجه جدی نداشته باشید، آنها فکر می کنند احساسات شان اهمیتی ندارد و یاد می ­گیرند که اصلاً چیزی را با شما در میان نگذارند. شما که این را نمی خواهید. باید از تغییر احساسات آنها با خبر شوید. شما باید مطمئن باشید در آینده که مسائل و مشکلات جدیدتری به وجود می­ آید، بیشتر به شما مراجعه می کنند. از روی دلسوزی و همدردی به حرف های آنها گوش دهید و ارتباط برقرار کنید.

11- سؤالاتی بپرسید که نیاز به توضیح بیشتر داشته باشد

هر وقت نوه پسری 16 ساله­ ام را از مدرسه به خانه می ­رساندم، از او می ­پرسیدم: «امروز مدرسه چطور بود؟» شما احتمالاً می ­توانید جوابش را حدس بزنید. همیشه فقط یک کلمه بود: «خوب.» بنابراین تصمیم گرفتم طور دیگری بپرسم: «سؤال هایی با پاسخ­ های طولانی تر.» دفعه بعد که من او را به خانه رساندم، از او سؤال کردم بهترین لحظه ­ای که امروز داشتی چه لحظه ای بود؟ برای او غیر ممکن بود که به این سؤال فقط پاسخ مثبت بدهد که خوب بود. او مجبور شد درباره اتفاقاتی که قبلاً روی داده کمی بنشیند و فکر کند مهم نیست آنها چه بگویند. نکته مهم این است که آنها را وادار به گفتگو کنید. با این کار شما می فهمید که در زندگی آنها چه اتفاقاتی در شرف وقوع است. این موضوع نه تنها در مورد کودکان بلکه در بزرگسالان نیز مؤثر است. مثلاً وقتی شما از کسی می ­پرسید: «آیا شغل خود را دوست داری؟» آنها ممکن است با بله یا خیر جواب دهند. اما اگر بپرسید: «در مورد شغل خود چه چیزی را دوست داری و از چه چیز متنفری؟» اطلاعات زیادی را دریافت خواهید کرد. سؤالات با جواب تشریحی اهمیت دارند و شما می توانید از آنها اطلاعاتی را کسب کنید که در آینده با استفاده از آنها بهتر با احساسات کودک آشنا شوید و به مدیریت امور بپردازید!

نظرات نهایی

پدر و مادر خوب و مسئول بودن یکی از باارزش ترین وظایف در جهان است. اگرچه بدون تلاش حاصل نمی شود و به صبر و کار زیادی نیاز دارد. اجرای یازده توصیه ارائه شده در قسمت اول و دوم این مقاله، یک خانواده کامل را تضمین نمی کند. اما شما یک پایه محکم و قوی ایجاد خواهید کرد و با آن رشد می ­کنید. فرزند شما بازتاب شماست و شما هر اخلاق و رفتاری که داشته باشید، در فرزندتان نیز تأثیر خواهد گذاشت. آرزو دارید چه بازتابی داشته باشند؟ یاد بگیرید چگونه والدین بهتری باشید و کمک کنید تا میراثی از انسان های برجسته را تربیت کنید.

منبع:.lifehack

رشد کودک

پنج سال اول زندگی، تجربیات و روابط باعث تحریک رشد کودک می‌شود و میلیون‌ها ارتباط در مغز آنها ایجاد می‌کند. در واقع مغز کودکان در پنج سال اول نسبت به هر زمان دیگری در زندگیشان سریعتر ارتباط برقرار می‌کند. این زمانی است که پایه‌های یادگیری، سلامتی و رفتار در طول زندگی گذاشته می‌شود. رشد کودک صرفا به معنای تغییر در ابعاد جسمی فرزند شما نیست. بلکه به معنای تغییر در مهارت‌های اجتماعی، عاطفی، رفتاری، تفکر و ارتباطات کودک شما است. همه این زمینه‌های رشد باهم مرتبط هستند و هر یک به دیگران بستگی دارد و تأثیر می‌گذارد.

روابط پایه و اساس رشد کودک

روابط کودکان در همه مراحل زندگی آنها تأثیر می‌گذارد. در حقیقت، روابط پایه و اساس رشد کودک است. از طریق روابط، فرزند شما اطلاعات حیاتی در مورد دنیای خود را می‌آموزد. به عنوان مثال، کودک شما می‌آموزد که آیا جهان ایمن و امن است، آیا کسی عاشق آنها می‌باشد، چه کسی آنها را دوست دارد، یا اینکه چه هنگام باید گریه و چه زمانی بخنند و مواردی دیگر از این دست که همه حاصل ارتباط کودک با دیگران و محیط اجتماعی می‌باشد.  فرزند شما همچنین با دیدن روابط بین افراد دیگر به عنوان مثال، با دیدن نحوه رفتار شما با سایر اعضای خانواده، یاد می‌گیرد. این یادگیری پایه و اساس رشد مهارت‌های ارتباطی، رفتاری، اجتماعی و سایر مهارت‌های فرزند شما است.

بازی و تاثیر بر رشد و یادگیری کودک

در سال‌های اولیه، بازی اصلی‌ترین روش یادگیری، پیشرفت و رشد کودک است. بازی برای کودک شما سرگرم کننده است. همچنین به کودک شما فرصت می‌دهد تا مشکلات، مشاهده، آزمایش و حل مشکلات را پیدا کند. برای این کار فرزند شما به حمایت و تشویق نیاز دارد. اما مهم این است که تعادل بین حمایت از فرزند خود و اجازه دادن به فرزندتان برای انجام کارها به تنهایی ایجاد شود، در واقع شما باید بگذارید تا کودک اشتباه کند ولی در زمان اشتباه باز او را حمایت کنید چرا که این پشتیبانی باعث افزایش اعتماد به نفس کودک می‌شود.

موارد دیگری که رشد کودک را شکل می‌دهد

ژن‏های فرزند شما و سایر عواملی مانند تغذیه سالم، فعالیت بدنی، سلامتی و محله‌‌ای که در آن زندگی می‌کنید نیز بر رشد کودک شما تاثیر می‌گذارد. برای نمونه غذای سالم به کودک شما انرژی و مواد مغذی مورد نیاز برای رشد و نمو می‌دهد. همچنین به پیشرفت حس سلیقه آنها کمک می‌کند. غذای سالم خانواده و الگوهای غذایی در سال‌های عمر انسان می‌تواند عادات غذایی سالم را برای زندگی ایجاد کند. همچنین فعال بودن از نظر جسمی برای سلامتی کودک بسیار حیاتی است. این تحرکات باعث می‌شود کودک شما فعال باشد و مهارت‌های حرکتی را توسعه می‌دهد علاوه بر این کودک در این حالت بهتر فکر می‌کند و فرصتی پیدا می‌کند که دنیای خود را کشف کند در نتیجه رشد کودک را تضمین خواهد کرد. بنابراین فرزندان به بازیهای فعال چه در داخل و چه در خارج از خانه نیاز دارد.

یکی دیگر از مواردی که در رشد کودک شما تاثیر بسیاری دارد محله و جامعه محلی می‌باشد، رشد فرزند شما با روابط مثبت با دوستان و همسایگان و دسترسی به زمین‌های بازی، پارک‌ها، مغازه‌ها و خدمات محلی مانند گروه‌های بازی، مهدکودک‌ها، مدارس، مراکز درمانی و کتابخانه‌ها حمایت می‌شود.

اهمیت تربیت درآینده کودک

به گفته انجمن روانشناسی آمریکا، تربیت فرزند توسط والدین در تمام دنیا سه هدف اصلی تضمین سلامت و امنیت کودکان، آماده کردن کودکان برای زندگی به عنوان بزرگسالان و ایجاد و انتقال ارزش‏های فرهنگی به نسل آینده می‌باشد. شاید این اهداف خیلی بلند پروازانه باشد ولی هر پدر و مادری به دستیابی به آن‌ها تلاش می‌کند. تربیت فرزندان کاری بسیار دشوار است و موفق بودن پدر و مادرها در این امر و تربیت فرزند به شکلی شایسته، سالم و مولد به عوامل مختلف زیست محیطی و بیولوژیکی بستگی دارد و تاثیرات زیادی بر نتایج و حاصل این کار دارد. اما تحقیقات زیادی نشان می‌دهد که شیوه‌های تربیت فرزند که توسط والدین به کار برده می‌شود، بخش مهمی از حل این معادله است. حال با توجه به نقش والدین در رشد کودک و تربیت آن به بعضی از نکاتی که در این روند نقش موثری دارند اشاره می‌کنیم:

یاد بگیرید که به فرزندانتان گوش دهید.

والدین مهم‌ترین کسانی هستند که می‌توانند بزرگترین تاثیرگذاری را بر زندگی کودکان داشته باشند. ولی آنها به اشتباه فکر می‌کنند که تربیت کودکان رابطه‌‌ای یک طرفه و یک سویه از طرف آنان است و اکثر والدین به حرف‌های فرزند خود گوش نمی‌دهند. ولی گوش دادن به صحبت‌های فرزندان و ارائه فرصت برای حرف زدن به فرزندان تاثیر بسیاری در موفقیت آنان در آینده دارد. کنترل فرزندان آسان است اما این کنترل به معنی تربیت صحیح نیست. اگر هرگز به فرزندان خود گوش نکنید و تمام وقت خود را صرف سفارش کرد و نصیحت به آنها کنید، فرزند شما احساس احترام نمی‌کنند. فرزندانتان را تشویق کنید که با شما تعامل و صحبت کند. کمک به آنها در بیان احساسات، عقاید و کلا راحت بودن با والدین می‌تواند به آنها در ارتباط موفقیت آمیز با دیگران، افزایش  اعتماد به نفس کودک در آینده کمک کند.

با فرزند خود با احترام رفتار کنید.

هرگز فراموش نکنید که فرزند شما انسانی زنده است دقیقاً مانند سایر ما نیازها و خواسته‌های خود را دارد. بدانید که شما مالک فرزند خود نیستید بلکه والدین او هستید. هیچ وقت او را مجبور به انجام کاری که دوست ندارد نکنید. اگر فرزند شما از نوع پوششی که شما برای او انتخاب کرده‌‌اید خوشش نمی‌آید، او را مجبور به پوشیدن آن نکنید. اگر به فرزند خود قول داده‌‌اید که اگر تکالیفش را خوب انجام دهد او را به سینما خواهید برد، قول خود را پس نگیرید چرا که این یک نوع بی‌احترامی به فرزندتان است. زیرا خیلی خسته هستید. اگر به فرزند خود احترام بگذارید، احتمالاً بسیار محتمل است که فرزندتان شما احترام می‌گذارد.

به شکل متعادلی فرزندتان را دوست داشته باشید

دوست داشتن فرزندان به صورت بیش از حد، ستایش آنان به شکل اغراق آمیز و محبت کردن نابجا هیچ وقت باعث رشد کودک شما نمی‌شود. عشق ورزی، محبت و توجه به فرزندتان، آنان را به پیشرفت به عنوان یک انسان ترغیب می‌کند. اما توبیخ نکردن فرزندتان به دلیل رفتار بد به سبب دوست داشتن غیر اصولی و چشم پوشی از خطاها به خاطر اینکه آنان را بسیار دوست دارید و نمی‌خواهید که ناراحت شوند کاری اشتباه است. به کودک خود بگویید که چقدر او را دوست دارید اما در زمانی که لازم است باید به سبب کار اشتباه فرزندتان رفتاری مناسب با شرایط انجام دهید.