نوشته های برچسب خورده: تربیت کودک

 8 راهکار طلایی تا از ناخن جویدن کودکان جلوگیری کنیم.

اگر کودک شما ناخن های خود را به دندان می گیرد، فقط او نیست که این مشکل را دارد. حدود 50 درصد از بچه های بین 10 و 18 سال حداقل گهگاهی این عادت را دارند. برای بسیاری از کودکان حتی در سنین پایینتر شروع می شود. این رفتار یکی از رایج ترین عادتهای عصبی است، مقوله ای که همچنین شامل پیچاندن مو، انگشت در بینی کردن و انگشت شست مکیدن نیز می شود. ناخن جویدن رسماً یک رفتار تکراری متمرکز شده بدن تشخیص داده می شود.
مرور کلی

در حالی که برخی کودکان وقتی به دلیل خستگی و عصبی بودن، نا آرام می شوند، ناخن های خود را به دندان می گیرند، دیگران وقتی که احساس نگرانی می کنند و نمی دانند که چه کار دیگری انجام دهند مبادرت به این کار می نمایند. ناخن جویدن باعث تسکین دردشان می شود. علاوه بر ناخوشایند بودن، این کار می تواند به دندان و ناخن کودک شما آسیب بزند. بنابراین اگر کودک تان پرخاشگر است، وقتی که خیلی شدید ناخن خود را می خورد، ممکن است مهم باشد که این مسئله را با داندانپزشک او در میان بگذارید. در بیشتر موارد ناخن جویدن یک مشکل جدی برای سلامتی کودک محسوب نمی شود و معمولاً نشانه یک مشکل عمیق و ریشه دار نیست. در عوض فقط یک عادت کوچک عصبی است که اغلب والدین را نگران می کند.
راهبردها
چون بیشتر کودکان بالاخره از این عادت بد رهایی می یابند. برخی والدین نادیده گرفتن آن را بهترین روش می دانند. اما برای سایر والدین سخت است که به آن توجهی نکنند. اگر ناخن جویدن خیلی غیر منتظره و ناگهانی شروع شده است، چند دقیقه وقت بگذارید و فکر کنید که ممکن است کودک شما کمی دچار اضطراب یا استرس شده باشد. به خاطر داشته باشید که برخی وقایع مثبت از قبیل ارتقا به یک گروه مطالعه جدید یا خرید یک حیوان خانگی جدید می تواند برای کودکان استرس زا باشد. اگر ناخن جویدن به نظر می رسد که عادت بدی باشد، چند روش برای اینکه کودک تان دست از این رفتار بردارد، وجود دارد:

1. ناخن هایشان را روزانه و به طور مرتب کوتاه کنید:

کوتاه کردن ناخن سطح زیر ناخن را کمتر می کند و منجر به کاهش آلودگی، کثیفی و باکتریهایی می شود که می توانند وارد دهان شوند. همچنین از پوست زیر ناخن خوب مراقبت کنید، باکتریها می توانند وارد پوست اطراف ناخن شوند و ایجاد عفونت نمایند. یک سوهان کوچک یا ناخن گیر در کیف خود داشته باشید. گاهی اوقات یک ناخن تیز شده و کوتاه شده به راحتی باعث می شود که کودک از نزدیک کردن آن به دهان خودداری کند.

2. یک جایگزین پیدا کنید:

سعی کنید چیزی سالم برای کودک خود پیدا کنید که در دهانش بگذارد.برای یک بچه بزرگتر، احتمالاً میان وعده های مرتب کرفس ترد و برشهای باریکی از هویج ممکن است راه حل خوبی باشد. فقط مطمئن باشید که ناخن جویدن را با خوراکی های شیرین جایگزین نکنید یا اینکه یک عادت بد را با عادت بد دیگر تعویض نکنید.

3. به کودک خود چیز دیگری دهید تا روی آن تمرکز کند:

به دنبال چیزی باشید که انگشت کودک را فعال نگه دارد. آنها ممکن است دوست داشته باشند با آرامی روی “سنگ نگرانی” صاف دست بکشند که می توانند در جیبشان نگه دارند. یک توپ استرس کوچک را فشار دهند یا خمیر پلاستیکی را لمس کنند. این گونه فعالیتها اجازه می دهد تا به جای اینکه روی صدا و احساسی که از ناخن جویدن دارند تمرکز کنند ، روی بافت این اشیا متمرکز شده و چیزی را که در دست دارند احساس کنند.

4. یک علامت هوشمندانه بین خودتان اتخاب کنید تا او را متقاعد کندکه از این کار دست بکشد:

وقتی می بینید آنها یک لقمه ای را زیاد می جوند، به آرامی روی بازو آنها را لمس کنید یا از یک کلمه رمز استفاده کنید که بدون اینکه دیگران بفهمند به آنها هشدار دهد. این روش به آنها کمک خواهد کرد زمانی که مادر این کار را می کند، آگاهی کودک افزایش می یابد. با وجود این، بسیاری از این عادتهای عصبی به طور ناخودآگاه انجام می شوند.

5. یک سیستم پاداش ایجاد کنید:

یک نمودار برچسب درست کنید و هر روز که کودک شما ناخن هایش را به دندان نمی گیرد علامت گذاری کنید، اگر تمام طول روز این کار را نمی کند، یک روز را به بخشهای کوچکتری از زمان تقسیم کنید مانند قبل از صبحانه یا هنگام ناهار یاشام. زمانی که او تعداد مشخصی از برچسبها را بدست آورد، به او یک جایزه بدهید مانند رفتن به پارک برای 5 برچسب.

6. ناخنها را آرایش و رنگ آمیزی کنید.

در حالی که احتمالاً پسرتان به این ایده علاقه زیادی نداشته باشد، دخترتان ممکن است هیجان زده شود که این کار روی ناخنهایش انجام شود، زمانی که ناخنهایش کمی رشد کردند. این کار نه تنها باعث پیوند بیشتر فرزند و والدین می شود، بلکه تعریف و تمجیدهایی که به خاطر جذاب شدن ناخنهایش دریافت می کنند ممکن است باعث شود که این عادت بدش را ترک کند.

7. سعی کنید با لاک زدن ناخن از این رفتار ناپسند دست بکشد:

همیشه در شرایط اضطراری یک روش استاندارد و قابل قبولی وجود دارد. لاک ناخن طعم و مزه بسیاری بدی دارد یا وقتی آنها آن را به دهان می گیرند کمی می سوزاند،.
(با این حال مراقب باشیدچون مقداری استن یا گرد فلفل قرمز در آنها وجود داردکه کاملاً می تواند مقداری آسیب بزند اگر کودکان به چشمان خود بمالند). با پزشک کودک خود یا یک داروساز صحبت کنید تا درباره امن ترین گزینه ها اطلاعات لازم را کسب کنید. این طعم و مزه بد حداقل کودک تان را وادار می کند که از این عادت بیشتر آگاه شود.

8. اجازه دهید پیامدهای طبیعی اتفاق بیفتند :

به یاد داشته باشید که نتایج طبیعی می توانند معلمان خوبی باشند. بنابراین اگر کودک شما به دلیل جویدن ناخنهای خیلی کوتاه انگشتانش را زخمی می کند. درد ناشی از آن ممکن است آنها را تحریک کند تا این رفتار را در آینده متوقف کنند.

از بدتر شدن آن اجتناب کنید :

• توجه خیلی زیاد به عادتهای بد کودک تان احتمالاً نتیجه عکس خواهد داشت، ناخن جویدن او ممکن است بدتر شود.
• تنبیه کردن و تحقیر کردن آنها به خاطر این رفتار کمک نخواهد کرد که عادتشان را تغییر دهند. کمک کنید تا این رفتار را مدیریت کند. اما برای متوقف کردن آنها زیاد اصرار نداشته باشید. فریاد زدن یا گفتن اینکه آانها “خیلی بد “هستند کمکی نخواهد کرد.

. اگر طبق برنامه به آنها کمک کنید تا این رفتار را متوقف کنند بسیار موثرتر خواهد بود. اگر انگیزه خاصی برای ترک این عادت نداشته باشند، تلاشهای شما احتمالاً مؤفقیت آمیز نخواهد بود. بنابراین نسبت به آنها صبور باشید و اگر به متوقف کردن آن علاقه ای نشان نمیدهند،احتمالاً باید منتظر بمانید تا این امر محقق شود. شما ممکن است گاهی اوقات این موضوع بحث برانگیز را با گفتن جمله ای مانند” من متوجه هستم که ناخنهای خود را زیاد به دندان  می گیری. آیا بچه های مدرسه هم به این موضوع توجه می کنند؟ “با ذکر اینکه افراد دیگر هم ممکن است این رفتارشان را ببینند، آنها را وادار می کند تا کمی بیشتر از رفتار خود آگاه شوند و بفهمند که دیگران نیز به آنها توجه دارند.
هیمن طور، ممکن است از آنها بپرسید، “وقتی که ناخنهای خود را می جوید، گاهی اوقات انگشت شما خیلی زیاد درد می گیرد. آیا دوست داری که دیگر آن کار را تکرار نکنی؟” اگر کودک شما برای ترک این عادت زمان زیادی صرف می کند سعی کنید با کمک همدیگر دنبال راه و چاره ای باشید که به آنها کمک کند. شناسایی یک کلمه رمز را که می تواند به عنوان یک یادآور استفاده شود، امتحان کنید یا آنها ممکن است بگویند که یک جایزه خاصی میخواهند اگر ناخن هایشان را به اندازه کافی بلند کنند که شما مجبور باشید آن را کوتاه کنید(در مقایسه با اینکه قبل از اینکه رشد کند آنها را بجوند)

صبور باشید

ناخن جویدن ممکن است در مواقعی بهبود یابد و سپس دوباره بدتر شود. این حالت اغلب بخشی از فرآیند خلاص شدن از یک عادت بد است. با این حال، با گذشت زمان این رفتار کودک احتمالاً فروکش می کند.
متوقف کردن عادتهای بد سخت و دشوار است. اگر کودکتان به خاطر ناخن جویدن خیلی خسته و کلافه می شود، به او یادآوری کنید که شما تنها نیستید سایر بچه ها نیز ممکن است درگیر این مسئله باشند. و قبل از اینکه خیلی نا امید شوید، همچنین به خودتان یادآوری کنید که این احتمالاً مرحله ای از یک فرآیند رشد یا تغییر است.

منبع:verywellfamily.com

توسط :امی مورین ، کارشناس مددکار اجتماعی بالینی
بازبینی پزشکی توسط دکتر استیون گانس

قسمت اول

یازده توصیه برای شما که می ‌خواهید والدین بهتری باشید(1)/ والدین بهتر

تربیت یک انسان و پدر و مادر بهتری بودن برای او همواره چالش برانگیز بوده است. اگرچه پرورش یک کودک بدون اجرای قوانین ویژه امکان ­پذیر نیست. برای اینکه والدین بتوانند در تربیت فرزندان خود موفق باشند، باید دارای خصوصیاتی ممتاز باشند. پدر و مادر باید شخصیتی قابل احترام، مستقل و مسئولیت ­پذیر داشته و در عین حال مهربان، با­ملاحظه، سخاوتمند و دوست­ داشتنی باشند و بتوانند احساسات کودک را کاملاً درک کنند. به کارگیری یازده توصیه که در ادامه آورده شده است، شانس بیشتری را برای شما فراهم می­کند تا انسانی خارق العاده تربیت کنید که بعداً مایه افتخارتان باشد. در قسمت اول شش توصیه و در قسمت دوم پنج توصیه دیگر را ملاحظه خواهید کرد.

1- با دقت به حرف ­های فرزندتان گوش دهید

من پدر و مادری را می شناختم که صاحب دختربچه ای باهوش، دوست داشتنی، زیبا و جذاب بودند. اما والدین او افکاری سنتی داشتند. آنها به این ضرب المثل معتقد بودند که یک بچه باید دیده شود، نه اینکه شنیده شود. یعنی بچه ها باید سکوت کنند و حق اظهار نظر نداشته باشند. متأسفانه دختر کوچولو ایده­ ها و نظرات هیجان انگیز زیادی برای گفتن داشت. او مانند عروسکی بود که در یک صندوقچه گذاشته شده بود. بچه­ ها موجوداتی جالب، بامزه و کنجکاو هستند. آنها به والدینشان نگاهی ویژه دارند و آنها را مانند قهرمان تصور می­کنند. بچه­ ها اندوخته­ ای از دانش و دیدگاه عالی نسبت به زندگی دارند. گوش دادن به حرف­ های آنها بزرگترین هدیه ­­ای است که می توانید به آنها بدهید. آنها با این کار شما احساس با ارزش بودن می کنند و با این باور که فرد مهم و قابل احترامی هستند، بزرگ می­شوند. گوش دادن همیشه کار آسانی نیست. گاهی اوقات آنها بدون اینکه روی موضوعی دقیق شوند و درباره آن توضیح بیشتری دهند، فقط یکسره حرف می­زنند. اما اگر آنها باور کنند که شما واقعاً به آنها گوش می­دهید، احساس مهم بودن خواهند کرد و اطلاعات شگفت انگیزی را در اختیار شما قرار خواهند داد.

توجه: سعی کنید از روی صداقت و صمیمیت به حرف­های فرزندتان گوش دهید. در حالی که چند کار را با هم انجام می­دهید و مدام زیر لب می­گویید: «آهان! خوبه عزیزم.» به او گوش نکنید. متأسفانه من پدر و مادرهایی را دیده ام که سرشان را توی موبایل می­کنند و بچه ها با ناامیدی سعی می­کنند توجه شان را جلب کنند. اسکات پک در کتاب «از این مسیر مسافر کمتر می­گذرد» می نویسد: «شما نمی توانید واقعاً همزمان هم گوش کنید و هم به کار دیگری مشغول باشید. گوش دادن واقعی و توجه و تمرکز کامل روی طرف مقابل نوعی اظهار عاشقانه است.»

2- عشق بدون قید و شرط ابراز کنید

من مادری را می شناختم که بسیار عاشق پسرش بود. اما عشقش برای او خیلی گران تمام شد. پسر همان گونه که مادرش از او انتظار داشت، رفتار می­کرد. مادرش می­خواست که پسرش همانند یک ستاره ورزشی معروف شود یا در تحصیلات دانشگاهی فرد موفقی بشود. با همین تفکر، او را از عشق خود لبریز می کرد. او به پسرش می بالید و روزنامه ­هایی را که درباره موفقیت پسرش چاپ می­شد قاب می کرد و به دیوار می زد. اما همان پسر وقتی بزرگ شد، با مشکلات زیادی دست به گریبان بود و رفتاری سرکش و خشن داشت. در این زمان روزنامه های قاب شده از روی دیوار برداشته شد و او برای مدتی با کسی صحبت نمی کرد.

ابراز عشق بدون قید و شرط، پیوندی مطمئن و فردی سالم و مفید را به بار خواهد آورد. با علم به اینکه شما پدر و مادری عاشق فرزندان خود هستید، مهم نیست چه حمایت خارق العاده ­ای را برای کودک فراهم می آورید، آنها می­دانند که می­توانند بدرفتاری کنند، اما هنوز دوست داشتنی باشند. همچنین، می دانند اگر بدترین تخلف را انجام دهند، باز هم به شما رو خواهند آورد. در حالی که ممکن است از دست آنها ناراحت شوید، اما در میزان عشق و علاقه شما به­ آنها هیچ تغییری ایجاد نمی شود.

3- اول به خودتان آموزش دهید

بچه ­ها خیلی دقیق به حرف های شما گوش می­دهند و به آنها توجه دارند. شما ممکن است فکر کنید آنها زمانی که در اتاق ­شان با اسباب بازی ­های خود مشغول اند، به شما هیچ توجهی ندارند. اما آنها به شما گوش می­کنند. اگر می­خواهید به کودک ­تان چیزی آموزش دهید، اول خودتان آن کار را انجام دهید. مثلاً اگر شما از آنها می­خواهید که غذای سالم بخورند، غذای سالم بخورید. اگر می خواهید عادت بدی مثل سیگار کشیدن نداشته باشند، سیگار نکشید. اگر می خواهید که آنها خشن نباشند، آرام باشید. اگر آرزو می کنید که بچه قابل اعتمادی تربیت کنید، کاری را که قول داده اید انجام دهید. اگر می­خواهید به کودک ­تان بیاموزید چگونه ارتباط برقرار کند، با مهربانی صحبت کنید و از روی عشق و علاقه و صداقت به حرف های شان گوش دهید. هر چیزی را که از او می خواهید یاد بگیرد، برای انجام دادن آن خودتان نیز شور و اشتیاق داشته باشید. شما بهترین معلم برای این کار هستید.

4- اوقات زیادی را با هم سپری کنید

زندگی پر از کار، مشغله، میهمانی ­ها و قرار و مدارها است. گاهی اوقات آنقدر سرگرم این مشغله ها می شوید که به راحتی فرزندان خود را فراموش می کنید و وقت کافی برای آنها نمی گذارید. من والدینی را می شناسم که به خاطر مشغله کاری بچه های خود را روی کاناپه می گذاشتند تا تلویزیون ببینند یا با موبایل بازی کنند، در حالی که خودشان مشغول کار بودند. گاهی اوقات این کار بد نیست. اما اگر مرتباً تکرار شود، می تواند بین شما و کودک ­تان فاصله بیندازد. شما برای اینکه والدین غایبی نباشید، هر روز را با آنها بگذرانید. در مورد همه چیز با آنها صحبت کنید. درباره روزی که گذراندند از آنها بپرسید. اگر می­توانید اجازه دهید در کارهای عادی و روزمره خانه مثل تمیز کردن، تا کردن رخت های شسته شده، دسته بندی ظرف های داخل ظرفشویی به شما کمک کنند. وقتی می فهمند شما به آنها نیاز دارید، احساس خوبی خواهند داشت و شما می توانید از این کار فرصتی برای ایجاد انس و الفت بیشتر بین خانواده استفاده کنید.

5- به گفته خود عمل کنید

شما با عمل کردن به توصیه های خود در کودک ایجاد اعتماد می کنید. آنها باور می کنند شما به آنچه می­گویید واقعاً عمل می­کنید. بچه ها خیلی حساس و باهوش اند. آنها مراقب همه چیز هستند و همه حرف ها را می­شنوند.

به عنوان مثال، من یک روز بعد از ظهر با نوه دختری خودم و به همراه پدر و مادرش به پیاده روی رفته بودیم. از دختر کوچولو پرسیده شد: «دوست دارد سوار کالسکه بشود؟» و او جواب داد: «نه! دوست دارم پیاده بیایم!» عروسم به او گفت: «اما اگر خسته شدی، من نمی توانم بغلت کنم، فهمیدی!» بعد از حدود 15 دقیقه، نوه من خسته شد و شروع به ناله و شکوه کرد. وقتی عروسم بغلش کرد، دختر کوچولو گفت: «فکر کردم گفتی که من را بغل نمی کنی!» عروسم به توصیه های خود عمل نکرد و دخترک آن را فهمید. او فقط 4 سالش بود. شما می ­دانید وقتی والدین حرفی را می­ زنند و در نهایت به آن عمل نمی ­کنند، تبدیل به تهدیدهای توخالی می شوند، حرف هایی که هیچ پشتوانه ­ای ندارند.

جدی بودن در هر کاری، برای افزایش حس مسئولیت ­پذیری یک فرد بزرگسال امری حیاتی است. شما باید فردی مهربان و قابل اطمینان باشید و سعی کنید منظور خود را به طور مختصر و مفید برسانید. کودک باید معنی رفتار شما را بفهمد. اگر شما می گویید که شب را نمی توانند در خانه کسی بمانند مگر اینکه تکالیف خود را انجام داده باشند، در این صورت تکالیف بهتر انجام می­شود. باید به او گوشزد کنید که اگر تکالیف انجام نشود، از بیرون رفتن خبری نیست. مطمئن باشید که عواقب ناشی از رفتار بد کودک هر چه باشد، شما می­توانید با رفتار خود آن را مدیریت کنید.

6- روی خصوصیات مثبت تمرکز داشته باشید

یک ضرب المثل قدیمی آمریکایی می­ گوید: «چرخی که زیاد سر و صدا می­ کند، نیاز به روغن یا گریس دارد.» مفهوم آن این است که پر سر و صداترین مشکلات بیشتر مورد توجه قرار می­ گیرند. اگر کودک شما مؤدب و آرام باشد و به کارهای خود اهمیت دهد، شما به او توجه نمی ­کنید و او را به خاطر رفتار خوبش تشویق نمی ­کنید. اما اگر از روی ناراحتی و خشونت مرتکب رفتار بدی شود، خیلی به چشم شما خواهد آمد. در واقع، این پیام را منتقل می ­کند که وقتی کار اشتباهی از کودک سر بزند، شما به او توجه می کنید. به هر حال، توجه به رفتار بد بهتر از توجه نکردن است. تمرکز داشتن روی خصوصیات مثبت کودک باید در اولویت قرار ­گیرد. اگر فقط روی رفتار منفی کودک تمرکز داشته باشید و خصوصیات مثبت او را نادیده بگیرید، با این رفتار فرصت بهتر بودن را از او سلب می­ کنید. شما می ­توانید به سادگی به همه کارهایی که دوست دارید فرزندتان انجام دهد، توجه داشته باشید و کمتر انتقاد کنید. رعایت این موارد به ویژه برای آنها که کودکان زیر 5 سال دارند، ضروری است. زیرا آنها خیلی حساس هستند و اغلب هر حرفی را که می ­زنید تا آخر عمر توی ذهن شان باقی می ­ماند.

 منبع: lifehack

قسمت دوم

چگونه نه بگوییم؟

چگونه به ­طور صحیح نه بگوییم؟

در قسمت اول این مقاله به این پرداختیم که کودکان و همچنین بزرگسالان دوست دارند زود به خواسته های خود برسند. اما مواقعی نیاز است که همه ما نه بشنویم. در بخش نخست، 9 استراتژی را به شما معرفی کردیم که با استفاده از آنها می توانید یاد بگیرید که چگونه نه بگویید و در این بخش نیز 9 استراتژی کاربردی دیگر برای شما آورده شده است.

10. از جار و جنجال ها پرهیز کنید

اگر به همراه کودکتان به اسباب بازی فروشی می روید تا هدیه­ ای برای تولد دوستش بخرید، خود را برای رویارویی با مشکلی جدی آماده می کنید. کودک شما از هر چیزی خوشش بیاید، دوست دارد آن را بخرد. قبل از ورود به اسباب بازی فروشی به او بگویید که شما آنجا هستید تا یک هدیه تولد بخرید نه اسباب بازی برای او طوری که او مجاب شود انتظار اسباب بازی را نداشته باشد.

11. بگذارید فرزند شما نیز نه بگوید

خودتان را آماده کنید تا نهایت نه گفتن را بپذیرید. نه گفتن برای رشد کودک و شکل گیری هویتش به عنوان یک فرد حائز اهمیت است. این رفتار به منزله مخالفت با شما یا اعتراض به مسئولیت شما نیست. برخی والدین احساس می کنند که هیچ پاسخ منفی را از کودکی نمی توانند تحمل کنند و فکر می ­کنند که باعث تضعیف قدرتشان می ­شود. آنها فکر می کنند شخصیت ­شان متزلزل شده است و دیگر نمی­توانند مثل قبل به عنوان پدر و مادر نقش خود را ایفا کنند. بچه ها باید بدانند که مادرشان ورود به چه مکان هایی را مجاز و چه مکان هایی را ممنوع کرده است. والدین می توانند بیاموزند که به خواسته های فردی کودک احترام بگذارند و هنوز مسئول بمانند و محدودیت ها را حفظ کنند. وقتی کودک شما بزرگ تر می ­شود، توانایی برقراری یک رابطه دوستانه با همسالان خود در موقعیت های مشخص را کسب می ­کند و این بستگی به توانایی کودک دارد که چگونه نه گفتن را یاد گرفته باشد.

12. چگونه با شوخ طبعی نه بگویید

اگر خواستید به عنوان مثال از کودکتان بخواهید فیلمی را نبیند، می توانید کمی خلاقیت به خرج دهید و با شوخ طبعی این درخواست را از او داشته باشید.  

13. نه را شخصی نکنید

برخی والدین احترام گذاشتن به کودک را با قدرت مساوی دادن به او اشتباه می گیرند. اما مسئله قدرت مطرح نیست. شخص قدرتمند باید به شخصی که مسئولیت او را بر عهده دارد احترام بگذارد. این موضوع هم در روابط با والدین و هم در روابط با دیگران صادق است. نه گفتن را شخصی نکنید.

14. یک روز خوب داشته باشید

اگر در پایان روز تعداد بله ها از تعداد نه ها بیشتر بود، آن روز روز خوبی است و والدین به کمک کودکان می توانند کار خاصی را انجام دهند. وقتی کودک متوجه می شود که مامان شاد از مامان بداخلاق سرگرم کننده تر است، این کار به او انگیزه می دهد که به داشتن روزهای خوب ادامه دهد.

15. با احتیاط نه بگویید

وقتی شما می خواهید جلوی رفتار بد کودک را بگیرید، دلیلی برای خشونت وجود ندارد. برای مثال نوزاد شما ضبط صوتی را که شخصی جایی گذاشته پیدا می کند. پیش خودش فکر می کند که اسباب بازی جالبی است. سعی نکنید آن را به زور بگیرید و او را به گریه بیندازید. شما می توانید چند لحظه با او وقت بگذارید و ضبط را برانداز کنید. بعد بگویید بای بای ضبط صوت! برای جبران این کار و جلوگیری از ناراحت شدنش به او یک چیز جذاب دیگر با اندازه مناسب بدهید و او را به جای دیگری ببرید و با یک فعالیت مناسب سرش را گرم کنید.

16. وقتی دستوری می ­دهید، در اجرای آن جدی باشید

دستورات خود را تا رسیدن به نتیجه دلخواه دنبال کنید. وقتی به کودک خود می گویید که اگر دوست دارد پیش از خواب برایش قصه بگویید، باید مسواک بزند در تصمیم خود راسخ باشید و کوتاه نیایید تا او تسلیم خواسته شما شود.

17. شما مادری هستید که نمی تواند نه بگوید

برخی والدین با تعصب با تهیه همه لوازم مورد نیاز فرزندان، خود را در معرض خطر قرار می­ دهند. مادرانی که وابستگی زیادی به کودکان دارند، به عنوان مادران کاملاً بله گو در روش تربیتی خود با نه گفتن بیگانه می شوند و با این کار خود را در معرض آسیب قرار می ­دهند. مهم است که مادر از همان ابتدا با گفتن نه به کوچولوی خودش احساس راحتی کند. در واقع، این موضوع از زمانی شروع می شود که مادر به نوزادش آموزش می ­دهد که به درستی پستانش را بگیرد.این اولین وضعیت تربیتی مادر است تا به نوزاد نشان دهد چگونه به طور صحیح و بدون زخم کردن پستان می تواند از شیر مادر به مقدار کافی تغذیه کند.

برخی مادران این کار را انجام نمی دهند. آنها به خاطر ترس از گریاندن کودک کاری نمی ­کنند. آنها ترجیح می دهند کودک آن کار اشتباه را انجام دهد و درد را تحمل کنند. نه گفتن کار بدی نیست. یک روش دادن یا بخشش کردن محسوب می شود و نیاز به تلاش زیادی دارد. مادرانی که نمی توانند یاد بگیرند چگونه نه بگویند، بعداً با مشکل بزرگی مواجه خواهند شد. آنها مامان هایی می شوند که ما می بینیم توسط کودکان پیش دبستانی خود مثل عروسک به هر سو کشیده می شوند. وقتی مادران در زمان های مناسب شروع می کنند تا با اطمینان، محکم و از روی عشق و محبت نه بگویند، این حالت برای بچه تهدیدکننده نیست.

18. وقتی که کودک شما نه را نمی پذیرد

بچه ها خصوصاً آنهایی که اراده قوی دارند سعی می کنند تا والدین را خسته و افسرده کنند. آنها اصرار دارند که باید چیزی داشته باشند وگرنه دنیای آنها نمی تواند ادامه یابد. آنها به اذیت و آزارشان ادامه می دهند تا در نهایت برای اینکه روی اعصابتان نباشند، به خواسته آنها پاسخ مثبت می ­دهید. این روش تربیتی درستی نیست. با وجود این، اگر درخواست کودک شما بعد از اینکه خوب به آن گوش دادید، منطقی بود، مشتاق باشید تا با او گفتگو کنید. گاهی ممکن است عاقلانه باشد که شما بعد از گفتن نه نظر خود را تغییر دهید.
در حالی که از کودکتان می خواهید تا باور کند نه شما به معنی نه قطعی نیست و شما فرد انعطاف پذیر و قابل تغییری هستید، این موضوع کمک می کند که شما تا شنیدن کامل حرف های او، روی نه گفتن خودتان تأکید داشته باشید. اگر شما احساس می کنید که اگر او به طور غیر معمول نسبت به نه شما عصبانی و خشمگین می شود­، به جانبداری از او گوش کنید. شاید نظری داشته باشد که به آن توجه نکرده اید یا خواسته او بزرگ تر از خواسته ­ای باشد که شما تصورش را می ­کنید. اگر خواسته ­اش منطقی بود، برای تغییر تصمیم خود روراست باشید. در این صورت، مطمئن شوید که او متوجه شود درخواست های مکرر و آزار دهنده­ اش نبوده که تصمیم شما را عوض کرده است، بلکه خود شما به این نتیجه رسیدید.

 منبع: askdrsears

ترجمه:اکرم شمسی

 نه بگوییم./ 18 نکته مهم که چگونه به کودک خود نه بگوییم.

چگونه به طور صحیح نه بگوییم؟

نه کلمه ای است که به آسانی روی زبان جاری می شود. ضروری است که والدین به کودک خود نه بگویند تا در آینده از آنها نه بشنوند. آن چیزی که همه را به دردسر می اندازد، واکنش هیجانی و غیر ارادی به یک خواسته و دادن پاسخ مثبت فوری بدون فکر کردن به عواقب آن است. با استفاده از هجده استراتژی زیر یاد می گیرید که چگونه نه بگویید.

1. تعادل برقرار کنید

گفتن مکرر نه و بله کودک را دچار مشکل می کند و دستیابی به ترکیبی درست از آنها در محیط کودک حائز اهمیت است. وقتی به ندرت به کودک خود نه می گویید، همان مواقع کمی که آن را به کار می برید، او نخواهد پذیرفت، زیرا به ناامیدی عادت ندارد. اگر کودک تمام روز برای هر کاری با مخالفت والدین مواجه شود، به این باور می رسد که جهان برای زندگی کردن جای خوبی نیست. جهان واقعی همیشه پر از نه ها و بله ها است.

2. نه ها هم رشد می کنند

طی سال اول تولد، نیازها و خواسته های کودک یکسان است و والدین بله گوی او هستند. طی سال دوم، خواسته های کودک همیشه قابل اجرا نیستند و باید به آنها هم نه و هم بله گفت. از 9 تا 14 ماهگی چگونه نه گفتن مستقیم بیشتر می شود. بین 14 و 18 ماهگی آنها ممکن است با شنیدن پاسخ منفی به راحتی ناامید شوند و شاید اعتراض هم بکنند. والدین می توانند شروع به نه گفتن کنند تا این نگرش را به آنها انتقال دهند که «زندگی همین است و مطمئن هستم که تو می توانی با آن کنار بیایی.»

3. برای نه گفتن مثبت از جایگزین های خلاقانه استفاده کنید

اگر با یک کودک نوپای باهوش تنها ماندید که از سر کنجکاوی و مدام از یک طرف به طرف دیگری می رود و به نه گفتن شما توجهی ندارد، برای تغییر این وضعیت سعی کنید با چیزهای جالب تری او را سرگرم کنید. بیرون بروید، با خود کتاب همراه داشته باشید، به مکانی امن بروید و بگذارید به دویدن ادامه دهد.

4. علائم بازدارنده را آموزش دهید

در همان ماه های اول زندگی کودک زبان بدنی را که به معنی بازدارنده است، به او آموزش دهید. کودک شما نیاز دارد قبل از شنیدن کلمه نه با زبان بدن بازدارنده به مدت طولانی ارتباط بگیرد. از دوران شیرخوارگی با اولین مکیدن پستان و درد ناشی از آن در صورت شما واکنشی ایجاد می شود که کودک با آن ارتباط برقرار می کند.

اولین باری که نوزاد شما با چیز خطرناکی رو به رو می شود، صورت شما علائم هشدار را دوباره ثبت می کند. اگر کودک شما به زبان بدن مثبت عادت کند، شما بهترین نتیجه را از علائم بازدارنده خواهید گرفت، به طوری که هر تغییری او را وادار می کند که بنشیند و به آن توجه کند. اگر کودک نوپای شما با پاسخهای مثبت زیادی مواجه شود، نه های شما دیگر بی اثر می شود. پاسخ های مثبت مانند نگاه افتخارآمیز و تحسین برانگیز، دیدن قیافه های شاد و خوشحال، برقراری تماس چشمی، بغل کردن، قلقلک دادن این پیام را منتقل می کنند که من تو را دوست دارم، تو عالی هستی!

بچه هایی که ارتباط خیلی نزدیک با والدین خود دارند و ساعت هایی در روز را در تماس رودررو و در آغوش والدین خود هستند، به آسانی می آموزند تا زبان بدن و صورت های والدین را بفهمند. داشتن ارتباط زیاد رودررو در ماه های اول، ارتباطات رودررو را در ماه ها و سال های پیش رو آسان تر می کند. برخی از کودکان خیلی تحت تأثیر زبان بدن قرار می گیرند و می توانید حتی بدون گفتن یک کلمه موضوع را به او بفهمانید.

5. صداهای بازدارنده را آموزش دهید

اغلب تغییری در حالت یا زبان بدن برای تغییر واکنش های هیجانی کافی نیست. کلمات برای نه گفتن مثبت لازم هستند. کودکان به زودی یاد می گیرند کلماتی را بیاموزند که قدرت بیشتری دارند و واکنش سریع تری را مطالبه کنند. خودتان را با تنوعی از صداها تجهیز کنید، به طوری که بتوانید لحن مناسب آن موقعیت را انتخاب کنید. بلندی صدا را با سنگینی رفتارش هماهنگ کنید. صداهای بلند واقعی را برای خطر واقعی نگه دارید.

6. در نگاه کردن مهارت کسب کنید

شما می توانید بیاموزید که چگونه بدون گفتن یک کلمه نه بگویید. مربیان کارآزموده از نگاهی ناشی از نارضایتی استفاده می کنند، بدون اینکه به شخصیت آنها لطمه ای وارد شود، جلوی رفتار بد کودک را می گیرند. آنها با برگرداندن سر، نگاه نافذ، اشاره صحیح صورت و با لحن صدا پیام خود را منتقل می کنند. چشمان شما احساس و افکار واقعی شما را آشکار می کنند. اگر شما نسبت به کودک خود احساس خشم یا حقارت می کنید، او این حالت را در چشمان شما می خواند. شما باید به خاطر این نگاه خشونت آمیز نسبت به شخصیت او عذرخواهی کنید. مطمئن باشید که علائم و صداهای بازدارنده جلوی رفتار او را می گیرد نه جلوی رشد عزت نفس او را. کودک شما باید بفهمد از رفتار او ناراضی هستید نه خودش! مطمئن باشید که شما کار درستی کردید که او را با نارضایتی خود ادب کردید. بعد از آنکه با نگاه کردن او را متوجه رفتار بدش کردید، سپس با یک لبخند، یک بغل و توضیح شفاف بگویید من کاری را که انجام دادی دوست ندارم، اما تو را دوست دارم.

7. جایگزین هایی برای کلمه نه پیدا کنید

نه گفتن مداوم سبب می شود که این کلمه اثر خوبش را از دست بدهد. از آنجایی که صداهای بازدارنده بیشتر برای حفاظت استفاده می شوند، سعی کنید از واژه های خاص تری که مناسب موقعیت باشد، استفاده کنید. در هر خانواده ای چیزهایی وجود دارد که برای کودکان خردسال ممنوع است. وقتی شما از این عبارت به آرامی و مداوم از اوایل کودکی استفاده می کنید، می آموزید که چگونه نه بگویید، طوری که کودک نوپای شما بفهمد شما از او محافظت می کنید. گاهی اوقات برای چگونه نه گفتن به کلمات دیگری غیر از نه خالی نیاز است. نه برای گفتن خیلی راحت است. نیاز به فکر کردن ندارد. اتوماتیک، غیرارادی و در عین حال یک محرک خشونت برانگیز است. گفتن «نمی تواند» ارتباط بیشتری برقرار می کند و شما متفکرانه از آن استفاده خواهید کرد. شما وقتی از جسمش محافظت می کنید به ذهنش هم توجه دارید.

نوزادان به «بس کن» بهتر از نه واکنش نشان می دهند. «بس کن» توجه کودک را بیشتر جلب می کند و جلوی رفتارهای بدش را می گیرد و به شما فرصت کافی می دهد تا استراتژی های دیگری را برنامه ریزی کنید. «بس کن» بیشتر محافظت کننده است و کمتر برای کودک حالت تنبیهی دارد. کودکان با شنیدن نه خالی ممکن است به خواسته های والدین توجه کافی نداشته باشند. اما معمولاً بچه های با اراده قوی می نشینند و فکر می کنند تا این دستور را ارزیابی بکنند، چنانکه گویی حس می کنند خطری در پیش است. بچه های با اراده قوی اگر کلمه نه را هزار بار شنیده باشند، آن را نادید می گیرند. حتی «بس کن» نیز اگر بیش از حد استفاده شود، ارزش دستوری خود را از دست می دهد.

8. چگونه نه گفتن به لحن خاصی نیاز دارد

علاوه بر کسب مهارت در نگاه کردن، در مواقعی که شما باید نظر خود را بیان کنید، یک لحن خاصی از صدا برای چگونه نه گفتن داشته باشید. مربی کارآزموده ای رازش را با ما در میان گذاشت: «من مادری هستم که به بچه هایم سخت نمی گیرم. اما بچه های من وقتی که از مرزهای اخلاقی عبور می کنند، با لحن صدای من همه چیز را می فهمند. یک روز که کودک دو ساله ام بدرفتاری می کرد، کودک چهار ساله ام به او گفت که وقتی مامان این طوری با تو صحبت می کند، او را اذیت نکن!»

9. بعد از گفتن یک جمله منفی جمله ای مثبت بگویید

برای چگونه نه گفتن اغلب لازم است به یک جمله منفی یک جمله مثبت نیز اضافه کنید، مثل اینکه بگویید: «تو نمی توانی چاقو داشته باشی، اما می توانی توپ داشته باشی.» از عبارات متقاعدکننده استفاده کنید تا با گفتن «می توانی انجام بدهی»، پذیرفتن «نمی توانی انجام بدهی» را برای او راحت تر کنید.

در این مقاله 9 استراتژی مهم برای نه گفتن به کودکان را آموختید، در قسمت دوم این مقاله با 9 استراتژی دیگر آشنا خواهید شد.

منبع:  https://www.askdrsears.com/topics/how-to-say-no